Περί πτωχεύσεως...κολοκυθόπιτα...

Οι αμέσως προηγούμενες ημέρες ήταν αφιερωμένες στην τιτάνια προσπάθεια του υποτιθέμενου πρωθυπουργού στη σύνοδο κορυφής, προκειμένου να διασφαλίσει τη ζωή και τη συνέχεια της χώρας από εδώ και στο εξής...Στην προσπάθεια μπας και αποφύγουμε ως χώρα τη χρεωκοπία και την πτώχευση, όπως τουλάχιστον μας ανέφεραν όλο αυτόν τον καιρό τα κανάλια, οι εφημερίδες και όλος ο γενικότερος μηχανισμός παραπλάνησης και παραπληροφόρησης που υφίστανται σε αυτή τη χώρα εδώ και χρόνια...Και τελικά, μετά από τιτάνιες προσπάθειες, μετά από νυχθημερόν αγώνα, μετά από πραγματικές μάχες απέναντι στις διάφορες Μέρκελ και τους Σαρκοζί, κατάφερε να επιτύχει το σκοπό του, σύμφωνα πάντα με όσα πρόλαβαν αμέσως να μας ενημερώσουν τα μέσα ενημέρωσης..Και από κει και πέρα, όλα θα πάρουν το δρόμο που έχει προκαθορισθεί..Είναι συνηθισμένο άλλωστε το φαινόμενο...Βλέπουμε το πάντα το λαχταριστό τυράκι, αλλά ξεχνάμε να δούμε τη φάκα που μας περικλείει και είναι έτοιμη να μας εγκλωβίσει μια για πάντα...

Πάντως η αλήθεια είναι πως όλος ο κόσμος είναι επηρεασμένος και εξαιρετικά φοβισμένος μπροστά στο ενδεχόμενο της πτώχευσης...Ο φόβος αυτός έχει περάσει παντού και δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος που να μην ψάχνει μια αχτίδα αισιοδοξίας, από όπου και αν προέρχεται αυτή...Ακούει και τους βαρύγδουπους τίτλους, ακούει οικονομολόγους και πολιτικούς και καθηγητές να αραδιάζουν επιχειρήματα εκατέρωθεν, ακούει και τις φήμες από γνωστούς και φίλους (είναι άλλωστε γνωστό πως όλοι οι Έλληνες έχουμε γνωστούς με εσωτερική πληροφόρηση, που υποτίθεται πως γνωρίζουν ότι μας κρύβουν) με συνέπεια να πανικοβάλλεται να κρύβει τα όποια χρήματα του στα στρώματα, να προετοιμάζεται για την επιστροφή στη δραχμή και να ξεχνά να βάλει το όποιο μυαλό του σε λειτουργία...Κάτι ανάλογο συμβαίνει και σε μένα...Όσο ξεκάθαρη άποψη και αν έχεις ή αν δεν έχεις για τα πράγματα, είναι λογικό να επηρεάζεσαι και εσύ από το γενικότερο κλίμα απογοήτευσης και να πιάνεις τον εαυτό σου, να αναρωτιέται...λες;;;

Μια και μας έχουν πρήξει με τα περί πτωχεύσεως και χρεωκοπίας, και με τον κίνδυνο μέσα στο κλίμα αυτό μα ξεχάσει κανείς και αυτά που ξέρει, έκρινα σκόπιμο να ανατρέξω σε ένα διαδικτυακό λεξικό για να ξαναδώ τι στο καλό σημαίνει η λέξη χρεωκοπία..Χρεωκοπία συνεπώς ενός κράτους σημαίνει η επίσημη εξαγγελία της κυβέρνησης του, η οποία καθιστά διεθνώς γνωστή την αδυναμία του κράτους να πληρώσει τα χρέη της χώρας, καθώς την στάση πληρωμών στην οποία το κράτος υποχρεούται να προβεί εξαιτίας των άδειων του ταμείων...Μέσες άκρες, αυτό σημαίνει χρεωκοπία και πτώχευση για ένα οργανωμένο κράτος...Δε θέλω να επεκταθώ παραπάνω σε λεπτομέρειες που αφορούν τα οικονομικά αίτια, αλλά και τις επιπτώσεις και τα επακόλουθα που έχει το φαινόμενο αυτό στη λειτουργία ενός κράτους..

Και μετά από αυτήν την επιμορφωτική παρένθεση, νομίζω πως ήρθε η ώρα να θέσουμε το ερώτημα κάνοντας την εξής υπόθεση...Ας υποθέσουμε ότι οι προσπάθειες δεν τελεσφορήσουν και τελικά η Ελλάδα αναγκαστεί να δηλώσει πτώχευση...Τι θεωρείτε πως θα αλλάξει; Θα σταματήσει το κράτος να κινεί την αγορά; Μα αυτό το έχει κάνει ήδη προ πολλού, οδηγώντας μια σειρά από επιχειρήσεις στο κλείσιμο...Θα σταματήσει το κράτος να εκπληρώνει το χρέος του προς το εξωτερικό; Επίσης το έχει κάνει εδώ και καιρό, από τη στιγμή που το χρέος συνεχώς μεγαλώνει; Θα προχωρήσει το κράτος σε στάση πληρωμών, κόβοντας μισθούς και συντάξεις; Επίσης το κράτος έχει προλάβει και εδώ τις εξελίξεις, και έχει κόψει μισθούς και συντάξεις ως εκεί που δεν πάει άλλο...Ή μήπως νομίζετε, πως αν δεν υπήρχαν τα δανεικά χρήματα από έξω θα συνέχιζε να πλήρωνε έστω και αυτούς τους μισθούς και αυτές τις συντάξεις...Τα αναφέρω όλα αυτά, για να κάνω σαφές πως για μένα το κράτος έχει ήδη χρεοκοπήσει και απλά κάποιοι το κρατούν στη ζωή με μηχανική υποστήριξη στο θάλαμο της εντατικής, για τους δικούς τους λόγους...Αυτό που ίσως αλλάξει αν ποτέ ανακοινωθεί επίσημα πτώχευση που δεν το βλέπω, είναι πως ίσως τότε καταλάβει κάποια πράγματα ο απλός λαός και ξεσηκωθεί και τότε δεν θα υπάρχουν ούτε δικαιολογίες, ούτε γυρισμός...Διότι όσο και να μην το βλέπουν μερικοί, το κράτος χρειάζεται εκ βάθρων κατασκευή, αν θέλει να έχει την ελπίδα να ορθοποδήσει ποτέ...

Όλες αυτές οι παρατάσεις φυσικά δεν επιλύουν το πρόβλημα, απλά το μετατοπίζουν στο μέλλον...Αυτό κάνει και η περιβόητη επιμήκυνση, για την οποία συζητά όλος ο κόσμος...Έτσι όπως λειτουργεί το κράτος, είναι μαθηματικά βέβαιο πως δεν θα μπορέσει να ξεχρεώσει ποτέ στο μέλλον και θα ζει πάντα με το βραχνά στο κεφάλι του...Για να το δούμε λιγάκι ψύχραιμα, για να ξεχρεώσει μια χώρα θα πρέπει να εργάζεται, να παράγει και να αναπτύσσεται..Έννοιες που στη σύγχρονη Ελλάδα της διαφθοράς και της αδικίας, είναι άγνωστες...Εδώ όχι μόνο ίχνος ανάπτυξης δεν υπάρχει, αλλά όσες επιχειρήσεις έχουν γλιτώσει το λουκέτο σχεδιάζουν την μετακόμιση στους στο εξωτερικό, ίχνος επενδύσεων δε φαίνεται στον ορίζοντα, κανένα κίνητρο δε δίνεται πουθενά προκειμένου να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και δεν υπάρχει σκεπτόμενος άνθρωπος που να μην περνά από το μυαλό του η ιδέα να μεταναστεύσει..Παρόλα αυτά, κάποιοι συνεχίζουν να βαυκαλίζονται πιστεύοντας πως με τη χρήση ξεπερασμένων πολιτικών και τη συνέχιση του πελατειακού κράτους, υπάρχει περίπτωση να ορθοποδήσει η χώρα αυτή...Και επειδή όλα έχουν σχέση μεταξύ τους, δεν μπορεί κανείς να αφήσει ασχολίαστη την πτώχευση αξιών, η οποία είναι μια θλιβερή πραγματικότητα για τη χώρα αυτή...Σε αυτή τη χώρα που όλοι έχουμε μέσα στο αίμα μας την παρανομία, σε αυτή τη χώρα που ανακαλύπτουμε εχθρούς εκεί που δεν υπάρχουν, σε αυτή τη χώρα που το μέσο ζει και βασιλεύει και θα ζει για πάντα, σε αυτή τη χώρα που κανείς δε βλέπει πέρα από το συμφέρον του, σε αυτή τη χώρα που θέλουμε όλοι το καλό αρκεί να μην αντιτείνεται στη βόλεψη μας, σε αυτή τη χώρα που μας νοιάζει απλά να γλιτώσουμε το τομάρι μας και τη θεσούλα μας, σε αυτή τη χώρα που γκρινιάζουμε για την κατάσταση όταν όμως κονομάμε σωπαίνουμε, σε αυτή τη χώρα που τα πρότυπα που προβάλλονται από τα μέσα είναι μερικά γελοία υποκείμενα, ενώ οι άξιοι λοιδορούνται και θάβονται, σε αυτή τη χώρα που μετρά μόνο η επίδειξη και το περιτύλιγμα, σε αυτή τη χώρα που η ανεργία κοντεύει να φτάσει στο 30% και το αντιμετωπίζουμε όλοι σαν ένα απλό ποσοστό χωρίς να μιλά κανείς επί της ουσίας για λύσεις,σε αυτή τη χώρα που μας θέλουν να ασχολούμαστε μόνο με τα μικρά θέματα και κανείς δεν αγγίζει ποτέ τα μεγάλα, σε αυτή τη χώρα που κάθε κουβέντα για ιδανικά είναι αποκλειστικό προνόμιο αρκετών γραφικών από διάφορες πλευρές, σε αυτή τη χώρα που πούλησε την ψυχή της στο διάβολο και στον άκρατο καταναλωτισμό...ε λοιπόν σε αυτή τη χώρα ειλικρινά δεν ξέρω αν της αξίζει πτώχευση ή σωτηρία...Δεν είμαι καθόλου σίγουρος για την απάντηση...

Αλλά γιατί άραγε κάθομαι και αναλώνω το χρόνο μου με αυτά τα θέματα; Αφού πήραμε την περιβόητη επιμήκυνση, που διακαώς επιθυμούσαμε...Τι κι αν κάθε δόση δανείου συνεπάγεται άδικα οικονομικά μέτρα και απάνθρωπες ρυθμίσεις...Τι κι αν ο φόβος και η απειλή της πτώχευσης θα πλανάται κάθε φορά πάνω από τα κεφάλια μας, κάθε φορά που θα αντιδρούμε και θα ψάχνουμε να ανακαλύψουμε την αληθινή πραγματικότητα, που βρίσκεται πέρα από αυτή που μας παρουσιάζεται καθημερινά...Εκτός και αν βρεθεί κανείς που να πιστεύει πως μετά από μία τριετία όπως μας λένε, θα επανέλθουν τα δώρα και οι αυξήσεις και οι λοιπές περικοπές...Διότι αν υπάρχει, θαρρώ πως αξίζει να του δώσουμε το χρυσό μετάλλιο καλοπιστίας και αφέλειας μαζί...Το μέλλον πάντως θα δείξει τι πρόκειται να συμβεί και είναι σίγουρο πως θα ξεβράζει όλους αυτούς που παίζουν με τη νοημοσύνη μας, αλλά και όλους εμάς που τους ανεχόμαστε...

Κακόμοιρη Ελλάδα...Δεν είμαι σίγουρος, αλλά είμαι της άποψης πως σου άξιζε ένα καλύτερο τέλος, ή τουλάχιστον ένα πιο αξιοπρεπές...Και δεν είμαι και σίγουρος αν θα είμαστε εδώ, για να το παρακολουθήσουμε ως την τελευταία στιγμή, ή θα το πληροφορηθούμε από άλλες πολιτείες...Περισσότερες λεπτομέρειες προσεχώς...

Τα μέτρα, η κρίση...και το ζοφερό μέλλον...

Με ρωτούν συχνά τώρα τελευταία, αρκετοί από τους γνωστούς μου, για ποιο λόγο ο φτωχός συγγενής έχει αραιώσει τις δημοσιεύσεις για τα πολιτικά θέματα...Τον πρώτο καιρό και ιδίως μέχρι τις περυσινές εκλογές πολύ συχνά αφιέρωνα διάφορα κείμενα για τους εθνοπατέρες μας και το στρεβλό πολιτικό σύστημα, που οι ίδιοι με την ανοχή μας έχουν δημιουργήσει..Πλέον έχει πάψει να με εξιτάρει το συγκεκριμένο θέμα αφού και η παραμικρή ελπίδα που μπορεί να είχα για βελτίωση, σβήστηκε και αυτή μέσα στον πρώτο χρόνο της νέας πράσινης διακυβέρνησης...Είμαι εντελώς απογοητευμένος από την κατάσταση και το χειρότερο όλων είναι φυσικά το γεγονός πως κάθε τρεις και λίγο ανακαλύπτουμε ότι εκεί που νομίζαμε πως πιάσαμε πάτο, ανακαλύπτουμε πως υπάρχει και ακόμα παρακάτω...

Είμαι απογοητευμένος από όλους τους πολιτικούς σχηματισμούς..Είμαι απογοητευμένος από μια υποτυπώδη κυβέρνηση, η οποία παρέδωσε τα ηνία της χώρας σε εξωτερικά χέρια και υποθήκευσε το μέλλον της δικής μας γενιάς, αλλά και των επόμενων...Είμαι απογοητευμένος από μια κυβέρνηση, η οποία το μόνο που ξέρει είναι να λαμβάνει μέτρα εις βάρος των μη προνομιούχων..Την δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας, φαντάζομαι πως όλοι λίγο πολύ την υποψιαζόμασταν εδώ και καιρό...Απλά όλοι θα περιμέναμε μια πιο συνετή διαχείριση και τη χρήση περισσότερης κοινής λογικής...Αντ' αυτού, η κυβέρνηση λαμβάνει εισπρακτικά μέτρα, κοιτάζοντας να μαζέψει χρήματα εδώ και τώρα, αδιαφορώντας για το μέλλον...Έτσι κόβει μισθούς, δώρα και συντάξεις από τους χαμηλόμισθους, χωρίς όμως να πειράζει τους μεγαλοκαρχαρίες...Ανεβάζει συνεχώς και αδιαλείπτως το ΦΠΑ, ο οποίος όπως διδάσκεται και ο κάθε πρωτοετής μιας οικονομικής σχολής ως έμμεσος φόρος, είναι ο κατ' εξοχήν άδικος φόρος, αφού πλήττει περισσότερο τα μικρά εισοδήματα, ενώ παράλληλα αφορά κυρίως τα είδη πρώτης ανάγκης...Φέρνει ξαφνικά το νομοσχέδιο για την περιβόητη περαίωση, ως ένα επιπρόσθετο χαράτσι για τους μικρομεσαίους και παράλληλα ως μάννα εξ ουρανού για μερικούς μεγαλοοφειλέτες που βρίσκουν την ευκαιρία αντί ευτελούς τιμήματος να καθαρίσουν από παλιές αμαρτίες και παρανομίες τους...Την ίδια στιγμή, η ανεργία καλπάζει και τα κοινωνικά προβλήματα ολοένα και αυξάνονται για τον απλό κόσμο...Φαντάζομαι, την ξέρετε την παροιμία με το Χότζα και το μουλάρι, έτσι δεν είναι; Κάπως έτσι θα γίνουμε και εμείς...

Ειδικός δεν είμαι επί των μέτρων, αλλά οφείλω να σημειώσω δύο πράγματα σε σχέση με αυτά, τουλάχιστον έτσι όπως τα κατανοεί η αφεντιά μου...Κατ' αρχάς, τα μέτρα αυτά ήταν η πρόφαση, ούτως ώστε εν μια νυκτί, να κοπούν και να μπουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας μια και καλή, κεκτημένα δικαιώματα των εργαζομένων, όπως τα δώρα, η σύνταξη κλπ...Εκτός κι αν πιστεύει κανείς, πως υπάρχει ποτέ περίπτωση στο μέλλον, εφόσον καλυτερεύσουν τα πράγματα να επανέλθουν τα συγκεκριμένα προνόμια, διότι εγώ το αποκλείω προσωπικά...Αλλά ποιος να μιλήσει, όταν όλος ο κόσμος αισθάνεται ανακούφιση και ικανοποίηση όταν έχει μια δουλειά και δε βγάζει κουβέντα για τίποτα παραπάνω; Και το δεύτερο σε σχέση με τα μέτρα, είναι το γεγονός πως η κυβέρνηση μοιάζει να λαμβάνει τα μέτρα, όχι με στόχο προοπτικής αλλά μόνο και μόνο για να μη σκάσει η βόμβα της χρεωκοπίας στα χέρια τους...Το ίδιο δηλαδή που πράττουν όλες οι κυβερνήσεις, που έχουν περάσει από το δύσμοιρο τούτο τόπο...Ειδάλλως πως να εξηγήσει κανείς, την προείσπραξη όσο το δυνατόν περισσότερων εσόδων από τα επόμενα χρόνια, τις άρπα κόλα επιδρομές για να μαζέψουν όσο το δυνατόν περισσότερο ρευστό στα ταμεία, αλλά και το ξεπούλημα των κρατικών φιλέτων όσο όσο...Και όποιος διαφωνεί επ' αυτού δεν έχει παρά να σκεφτεί, πως δεν υπάρχει κανένα μα κανένα μέτρο με γνώμονα την ανάπτυξη, κανένα μέτρο που να προβλέπει κίνητρα σε όσους κάνουν πραγματικές επενδύσεις και δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας...Ίσα ίσα δηλαδή που με τις συνθήκες που επικρατούν, όλοι αυτοί εξωθούνται να φύγουν...

Ένας τομέας όμως στον οποίο η κυβέρνηση κυριολεκτικά σκίζει είναι αυτό των επικοινωνιακών τρικ...Δεν ξέρω αν παρακολουθείτε γενικά ειδήσεις και δημοσιογραφικές εκπομπές...Προσωπικά όσο μπορώ, το αποφεύγω...Αλλά είναι απίστευτο το πόσο ενορχηστρωμένη προσπάθεια γίνεται για να γίνει το άσπρο μαύρο και να πιστέψουμε σε μια πραγματικότητα, εντελώς διαφορετική από αυτή που αντικρίζουν καθημερινά τα μάτια μας. Κάθε κοινωνική ομάδα που κάνει αγώνα για τα αιτήματά της, παρουσιάζεται από τους δημοσιογράφους σαν εχθρός του πολιτεύματος και της κοινωνικής γαλήνης...Όλα τα κανάλια, δείχνουν και ξαναδείχνουν τον πρωθυπουργό-ταξιδιώτη να βραβεύεται στο εξωτερικό ως σωτήρας της εγχώριας οικονομίας και το βλέπεις και αισθάνεσαι πως κάποιοι υποτιμούν βάναυσα τη νοημοσύνη μας...Οι δημοσιογράφοι ξέρουν καλά να διευθύνουν το παιχνίδι των εντυπώσεων... Βρίσκουν μερικές κραυγαλέες περιπτώσεις (που όντως υφίστανται) και θέλουν να μας περάσουν ότι αυτές είναι απολύτως αντιπροσωπευτικές ολόκληρων κοινωνικών ομάδων...Αλλά οι ενορχηστρωμένες τους προσπάθειες μοιάζουν να δικαιώνονται απολύτως, καθώς τους αποφέρουν πολλά πράγματα...Πέρα από τις απολαβές τους, νομίζω πως ξέρετε ποιο είναι το ασφαλιστικό ταμείο τα προνόμια του οποίου δεν πειράχτηκαν καθόλου, καθ όλη τη διάρκεια της λαίλαπας του νέου ασφαλιστικού; Φυσικά, ήταν το ταμείο των δημοσιογράφων..Τυχαίο; Μπορεί...

Αλλά και στα άλλα κόμματα, η κατάσταση δεν είναι διαφορετική...Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης λέει πως θα βγάλει τη χώρα από το μνημόνιο, και συναγωνίζεται σε γελοιότητα το "λεφτά υπάρχουν" του πρωθυπουργού πριν τις εκλογές (αν και παρεπιμπτόντως, λεφτά υπάρχουν αλλά στις τσέπες κάποιων)...Βρίσκονται σχεδόν ένα χρόνο εκτός εξουσίας και θεωρούν πως έβαλαν μυαλό και είναι πάλι έτοιμοι να πάρουν τα ηνία της χώρας στα χέρια τους...Λες και πέρασαν από καμία κολυμβήθρα του Σιλωάμ και εξαγνίστηκαν από τις αμαρτίες τους...Λες και αυτοί δεν ήταν συμμέτοχοι στην προηγούμενη κυβέρνηση , η οποία έβαλε και αυτή σημαντικό λιθαράκι στην καταστροφή της χώρας...Και εμείς συνεχίζουμε όχι μόνο να τους ανεχόμαστε όλους, αλλά και να συνεχίζουμε να πιστεύουμε τα κραυγαλέα ψέματα τους, στο βωμό πεθαμένων ιδεολογιών και του προσωπικού μας συμφέροντος...Αντί να τους στείλουμε άπαντες στον αγύριστο, μια και καλή...

Το θέμα της χρεωκοπίας της χώρας πάντως, είναι μια καραμέλα που συχνά την πιπιλίζουν όσοι θέλουν να εκφοβίσουν το λαό, για να λουφάξει στη γωνιά του και να μην αντιδρά για τίποτα...Μάντης προσωπικά δεν είμαι για να πω, αν υπάρχει ρεαλιστική πιθανότητα χρεωκοπίας της Ελλάδας...Εξάλλου φαντάζομαι πως θα γίνει, ότι έχει προαποφασιστεί από τα μεγάλα κεφάλια... Εγώ αυτό που θέλω απλά είναι να καταθέσω είναι το εξής: Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι μεγαλύτερο και δε λύνεται ούτε με τις ασπιρίνες του ΔΝΤ, ούτε με ευχολόγια και απειλές...Ζούμε σε μια χώρα που δεν παράγει τίποτα, και τα λίγα που παράγει (πχ αγροτικά προϊόντα), τα απαξιώνει μόνη της, με απίστευτο τρόπο...Ζούμε σε μια χώρα που στηρίζετε στις υπηρεσίες και τον απαξιωμένο από εμάς τους ίδιους και τους αρμόδιους, τουρισμό. Μόνο με αυτά, όμως μια χώρα δε μπορεί να βαδίσει στο δρόμο της ανάπτυξης...Ας υποθέσουμε, ότι έρχεται κάποιος θεόσταλτος άνθρωπος αύριο το πρωί και δηλώσει πως αυτόματα μηδενίζει το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα της Ελλάδας...Με το χέρι στην καρδιά και λαμβάνοντας υπόψιν τον τρόπο λειτουργίας όλης της χώρας, πιστεύει κανείς πως θα αργήσουμε πάρα πολύ να ξαναχρεωθούμε;....Ζώντας σε μια χώρα που δεν παράγει στην ουσία τίποτα, την οποία κυβερνούν ξανά και ξανά αυτοί που ευθύνονται για τα οικονομικά δεινά της, και κατοικείται από ανθρώπους που μπροστά στο προσωπικό τους βόλεμα δε λογαριάζουν καμία έννοια εθνικής ανάπτυξης...Προσωπικά πιστεύω πως το να αναπτυχθεί ξανά το δημόσιο χρέος είναι ζήτημα ενός χρόνου το πολύ...Δύο, τρία σκανδαλάκια να γίνουν μόνο, λίγα δημόσια έργα, και είμαστε έτοιμοι...

Λένε πως η ελπίδα πεθαίνει τελευταία...Αρκεί να μην την δολοφονήσεις εσύ ο ίδιος...Διότι, για την Ελλάδα η ελπίδα μοιάζει να αργοσβήνει μεταξύ των δελτίων των 8, των επικοινωνιακών τρικ, του βολέματος και της αποχαύνωσης...

υγ1 Πάντως, αφού η κυβέρνηση του μνημονίου επιμένει πως θα ανοίξει όλα τα λεγόμενα κλειστά επαγγέλματα, έχω να προτείνω την εξής ιδέα...Γιατί δεν ανοίγει και το επάγγελμα του βουλευτή, αλλά και του πρωθυπουργού; Γιατί να είμαστε αναγκασμένοι να τρώμε στη μάπα εδώ και δεκαετίες τις ίδιες φάτσες και γιατί να υπάρχουν κάποιες συγκεκριμένες οικογένειες που ορίζουν τις τύχες της καημένης τούτης χώρας, κατά το δοκούν;