Το κίνημα του "δεν πληρώνω...δεν πληρώνω..."

Στη μόδα των δελτίων ειδήσεων ολόκληρο τον τελευταίο μήνα βρίσκεται το περίφημο κίνημα του "δεν πληρώνω δεν πληρώνω"..Φαντάζομαι ότι όλοι γνωρίζετε το συγκεκριμένο κίνημα, καθώς αναφέρεται πλέον παντού και η παρουσίαση του διανθίζεται πάντα με μια σειρά από ψέματα και υπερβολές...Ξεκίνησε από την άρνηση των πολιτών να πληρώνουν τα διόδια στις εθνικές οδούς και πλέον έχει επεκταθεί και στις αστικές συγκοινωνίες της πρωτεύουσας, όπου καθημερινά μπορεί κανείς να δει τέτοιες περιπτώσεις με τα ίδια του τα μάτια..Για αυτό το φαινόμενο λοιπόν του τελευταίου καιρού αισθάνομαι την ανάγκη να αραδιάσω μερικές σκέψεις, επανερχόμενος στα σκληρά...

Όταν πρωτοέκανε την εμφάνιση του το φαινόμενο αυτό, κανείς δεν το πήρε στα σοβαρά...Όλοι το θεώρησαν μια γραφικότητα στην οποία προβαίνουν μια χούφτα άνθρωποι, η οποία θα σταματήσούσε υποτίθεται άμεσα. Βλέπετε οι κρατούντες τα ηνία της χώρας τούτης, έχουν μάθει οι κάθε λογής αντιδράσεις των πολιτών να ξεφουσκώνουν σχεδόν άμεσα...Έτσι όταν βγήκε πχ το βίντεο με το συμπαθή Σάββα Κωφίδη να σηκώνει τις μπάρες και να περνάει τα διόδια, όλοι γέλασαν...Όταν συνέβη προς ενός μήνα, το περιστατικό με τον Απόστολο Γκλέτσο, τα παπαγαλάκια των μέσων ενημέρωσης και των εργολάβων, φρόντισαν να κατηγορήσουν τον πρώην ηθοποιό για άκρατο λαϊκισμό και ότι προσπαθεί να αποσπάσει δημοφιλία μέσα από υπερβολικές ενέργειες..Τώρα όμως που το φαινόμενο έχει γενικευτεί και το βλέπουμε μπροστά μας όλοι καθημερινά, τώρα τρέχουν να προλάβουν, όμως το ποτάμι όταν βρει διέξοδο και πρόσφορο έδαφος πρέπει κάποιος να τους πει, πως σπανίως γυρίζει πίσω...

Έσπευσαν λοιπόν τις τελευταίες ημέρες οι υποτιθέμενοι δημοκρατικά εκλεγμένοι κυβερνώντες, υπό την πίεση των εργολάβων να στηλιτεύσουν το φαινόμενο του δεν πληρώνω δεν πληρώνω, και να μιλήσουν για τζαμπατζήδες και να προαναγγείλουν μέτρα...Έχουν το θράσος να μιλάνε για τζαμπατζήδες ποιοι; Οι άνθρωποι οι οποίοι έναν καφέ πίνουν σε μια καφετέρια και δεν τον πληρώνουν από την τσέπη τους, αλλά τον χρεώνουν στα βουλευτικά έξοδα...Οι άνθρωποι που απασχολούν οδηγούς, έχουν πληρωμένα τηλέφωνα, δεν περιμένουν ποτέ σε μποτιλιάρισμα και δεν πληρώνουν ποτέ τους διόδια...Όμως όλα μπορεί να τα περιμένει κανείς σε μια χώρα, με ένα τέτοιο απολυταρχικό πολίτευμα...Σε μια χώρα, που η κάθε κυβέρνηση αμφιβόλου πλειοψηφίας νομοθετεί άμεσα και ορίζει πως η μη πληρωμή διοδίων προς τους ιδιώτες είναι πλημμέλημα, σε μια χώρα που μια ωραία πρωία καπνίζει σε κάποιον εκπρόσωπο του κράτους, να απαγορεύει τη συνάθροιση και τη συγκέντρωση ανθρώπων όπως συνέβη χτες στις Σέρρες...Και μετά έχουν το θράσος να μιλάνε για δημοκρατία, για ελευθερία και για ισότητα...Έννοιες τόσο μπασταρδεμένες κατά το δοκούν στη σύγχρονη Ελλάδα, δυστυχώς...

Αφού τους αρέσει να μιλάνε για νόμο και για ανθρώπινη κοινωνία, θα πρέπει κάποτε οι έννοιες αυτές να ερμηνεύονται ορθά και αντικειμενικά..Ο νόμος πχ ορίζει πως σε κάθε διαδρομή που περιλαμβάνει διόδια, θα πρέπει να υπάρχει εναλλακτικός δρόμος χωρίς διόδια...Άρα ο Γκλέτσος είχε απόλυτο δίκιο...Επίσης ο νόμος μιλά για την ποιότητα των δρόμων σε σχέση με τα διόδια...Για παράδειγμα, το να υπάρχουν διόδια στην Αττική οδό μπορεί να το καταλάβει κανείς, αν σκεφτεί πως ο δρόμος είναι ως επί το πλείστο σε καλή κατάσταση και εξυπηρετεί αρκετά...Το να πληρώνεις όμως χαράτσι διοδίων σε αυτό το δρόμο νεκροφόρα εθνική οδό Κορίνθου-Πατρών είναι απαράδεκτο...Το ίδιο ισχύει και για το πέταλο του Μαλιακού και για δυστυχώς πολλούς άλλους δρόμους στη χώρα...Για αυτό όποιος μιλά για τζαμπατζήδες, δεν σέβεται το αίμα οικογενειών και οικογενειών που έχουν ξεκληριστεί σε δρόμους σαν και αυτούς. Κάτι παρόμοιο ισχύει και για τις αστικές συγκοινωνίες στην Αθήνα και αναφέρομαι σε λεωφορεία αποκλειστικά που έχω προσωπική άποψη...Το να πληρώνεις χαράτσι 1,40 για να περιμένεις 20 λεπτά μέσα στο κρύο και στη συνέχεια να γίνεσαι παστός μέσα στο λεωφορείο είναι αν μη τι άλλο υποτίμηση της νοημοσύνης μας, για να μην πω τίποτα βαρύτερο...

Φυσικά αντιδράσεις σαν και αυτές δεν χαίρουν την εκτίμηση του συνόλου των συμπολιτών μας...Πολλοί πιστεύουν πως με τέτοιες αντιδράσεις ζημιώνεται το κράτος, καθώς δεν εισπράττει το ανάλογο κόμιστρο από τα διόδια και τα εισιτήρια αντίστοιχα...Άλλοι, βλέπουν πίσω από ενέργειες σαν και αυτές τον κίνδυνο μιας γενικευμένης αναρχίας και άρνησης από την πλευρά των πολιτών να ανταποκριθούν στις στοιχειώδεις τους υποχρεώσεις ως προς το κράτος που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία ολόκληρης της κοινωνίας. Άλλοι πίσω από ενέργειες σαν και αυτές, βλέπουν κρυμμένες μικροπολιτικές σκοπιμότητες από συγκεκριμένα κόμματα και για αυτό δεν ψήνονται από τέτοιες κινήσεις πολιτών...Οι περισσότεροι όμως πιστεύω πως διακατέχονται από του σύνδρομο του να αισθάνονται χαζοί...Ας είμαστε ειλικρινείς, όλοι μας στη ζωή μας έχουμε πει την κουβέντα...εγώ είμαι χαζός που πληρώνω διόδια/εισιτήριο και ο άλλος έξυπνος; Επειδή όλοι έχουμε σκεφτεί κάτι τέτοιο πολλές φορές, αυτό είναι και το επιχείρημα με το οποίο προσπαθούν να μας γεμίσουν ενοχές κάθε φορά που αρνούμαστε να συμμορφωθούμε..

Μετά από όλα τα παραπάνω, θα νομίζει κανείς πως είμαι και εγώ ένα από τα μέλη του συγκεκριμένου κινήματος...Τα διόδια όμως τα πληρώνω κανονικά ως τώρα...Ίσως αν ανακαλυφθεί κάποιος τρόπος να σηκώνεται η μπάρα, χωρίς να κατεβαίνω από το αυτοκίνητο, τότε θα το ακολουθήσω και εγώ...Και εισιτήρια ακυρώνω στα λεωφορεία της Αθήνας, αν και πλέον δεν χρησιμοποιώ και πολύ συχνά τα μέσα μεταφοράς...Όντας όμως άνθρωπος του δε βαριέσαι, βρίσκω αφόρητη την όλη διαδικασία που συνεπάγεται μαζί με αυτά τα περιστατικά...Θαυμάζω απεριόριστα τους ανθρώπους που για παράδειγμα δεν ακυρώνουν εισιτήριο στο λεωφορείο και στη συνέχεια επί μισή ώρα τσακώνονται με τον ελεγκτή, αρνούμενοι να δώσουν τα στοιχεία τους κλπ...Θαυμάζω επίσης αυτούς που στα διόδια δεν πτοούνται από τα κορναρίσματα των αυτοκινήτων που έπονται και εξηγούν στον υπάλληλο των διοδίων ότι δεν πληρώνουν...Τα θαυμάζω, θεωρώ και εγώ πως αυτός είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος αντίδρασης σε ένα κράτος που κοιτάζει απλά να εισπράξει από τον πολίτη, χωρίς να του προσφέρει το παραμικρό, όμως ακόμα δεν έχω εφαρμόσει κάτι τέτοιο...Και δεν αισθάνομαι καθόλου χαζός, που πληρώνω...Ίσα ίσα που θαυμάζω τους αρνητές...

Αυτό όμως δε σημαίνει πως ανέχομαι να με κοροϊδεύουν..Και για αυτό το λόγο θα σας αναφέρω δύο περιστατικά, που έλαβαν χώρα στη ζωή μου τον τελευταίο μήνα, για να κατανοήσετε τι εννοώ...Δεν έχει περάσει παρά ένας σκάρτος μήνας, όταν ένα βροχερό μεσημέρι κατά τις 12 ήμουν μέσα στο μπλε λεωφορείο πηγαίνοντας για τη δουλειά, αφού το πρωί είχα να τακτοποιήσω ένα έκτακτο υπηρεσιακό θέμα στο κέντρο της Αθήνας...Μπαίνω λοιπόν στο βρώμικο λεωφορείο , όπου οι άνθρωποι ήταν στοιβαγμένοι σαν παστές σαρδέλες, ακυρώνω εισιτήριο κανονικά και πιάνομαι από μια χειρολαβή...Μετά από λίγο μπαίνει μέσα ελεγκτής...Ελέγχει τα εισιτήρια και βρίσκει έναν διπλανό μου, να έχει εισιτήριο στο χέρι του,πλην όμως χωρίς να το έχει ακυρώσει, διότι ξεχάστηκε όπως ισχυρίστηκε...Ο ελεγκτής όμως ανένδοτος, το ίδιο και ο επιβάτης...Αφού ο ελεγκτής δεν μπορούσε να βγάλει άκρη, έβαλε σε εφαρμογή τα μεγάλα ψυχολογικά μέτρα..."Δε μου λέτε κύριε...εσείς τι είστε ο έξυπνος εδώ μέσα και οι άλλοι που πληρώνουν είναι οι χαζοί; Να ο κύριος εδώ δίπλα σας είναι χαζός που πλήρωσε" (και αναφερόταν σε μένα που ήμουν ακριβώς δίπλα); Δεν έχασα καθόλου χρόνο και ανταπάντησα τα εξής: "Ναι κύριε ελεγκτή αισθάνομαι χαζός...Όχι επειδή ο κύριος δίπλα δεν ακύρωσε το εισιτήριο..Τα χω με τον εαυτό μου που ακύρωσα εισιτήριο, ενώ περίμενα το λεωφορείο για κάνα μισάωρο στη στάση υπό βροχή, επειδή για μια απόσταση βαριά βαριά 5 χλμ έκανα 45 λεπτά, επειδή δεν μπορώ να ανασάνω εδώ μέσα από την πολυκοσμία, και επειδή ξεκινώ από το σπίτι μου πλυμένος και με καθαρά ρούχα και φτάνω στον προορισμό μου βρώμικος λόγω του λεωφορείου και του συνωστισμού"...Αυτά είπα και ο ελεγκτής έμεινε άφωνος...Το γεγονός όμως ότι και 3-4 συνεπιβάτες επικρότησαν τα λεγόμενα μου, έκανε τον ελεγκτή να τα μαζέψει και στην επόμενη στάση να κατέβει, χωρίς φυσικά να γράψει πρόστιμο στον επιβάτη χωρίς εισιτήριο..Και αυτό ναι, το θεωρώ νίκη...

Το δεύτερο περιστατικό συνέβη πριν από περίπου 10 ημέρες, όταν και πήγα στη δουλειά μου με το αυτοκίνητο...Το παρκάρισα λοιπόν σε ένα μέρος, που δεν είχε κανένα απαγορευτικό παρκαρίσματος, ούτε εμπόδιζε την κυκλοφορία, σε ένα μέρος που παρκάρουν εκατοντάδες αυτοκίνητα καθημερινά τελοσπάντων...Άλλωστε δεν θα παρκάριζα ποτέ παράνομα...Είχα υπολογίσει όμως χωρίς τον ξενοδόχο, που στην προκειμένη περίπτωση είναι αυτή η υπέροχη, φανταστική και χρησιμότατη υπηρεσία που σκοπό έχει να βοηθάει τον απλό πολίτη και που δημιουργήθηκε με γνώμονα αυτό, και όχι για να βολευτούν ημέτεροι...Αναφέρομαι φυσικά στη δημοτική αστυνομία, μια υπηρεσία η οποία καταλαβαίνω πως δημιουργήθηκε αποκλειστικά για να μοιράζει κλήσεις σε κακόμοιρους ανθρώπους...Μια υπηρεσία που μπορεί όταν αντιληφθεί κανέναν καυγά ή καμιά ληστεία στο δρόμο να το βάλει στα πόδια για να μη μπλέξει, πλην όμως δεν της ξεφεύγει καμία εργάσιμη ημέρα χωρίς να γεμίσει το μπλοκάκι της με κλήσεις για στάθμευση...Έτσι λοιπόν το μεσημέρι, βρήκα στο παράθυρο μια κλήση των 80Ευρώ, την οποία αν θα την πλήρωνα μέσα σε ένα δεκαήμερο θα μου έκαναν έκπτωση 50%, οι μεγαλόκαρδοι...Δεν κατάλαβαν όμως που έμπλεξαν...Ορκίστηκα στον εαυτό μου, πως δεν θα πληρώσω ούτε ένα ευρώ σε αυτούς...Στο κάτω κάτω δεν έπραξα τίποτα παράνομο...Ούτε είμαι εγώ διατεθειμένος να πληρώνω εγώ τα σπασμένα ενός δήμου που βγήκε στη γύρα για να μαζέψει έσοδα και να κλείσει τρύπες...Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω επομένως και ας πάνε να κόψουν το λαιμό τους...Και η ειρωνεία επ' αυτού ξέρετε ποια είναι; Ότι πριν από περίπου έναν χρόνο, είχα παρκάρει στο ίδιο περίπου σημείο, όταν άγνωστοι μου διέρρηξαν το αυτοκίνητο και του προξένησαν ζημιές...Τότε καμία δημοτική αστυνομία δεν ήταν παρούσα, ενώ για τη συμπεριφορά της αστυνομίας επ' αυτού του περιστατικού, έχω ξαναγράψει σε ανάρτηση περί δημοσίου τον περασμένο Μάρτιο...Για αυτό δεν πληρώνω, δεν πληρώνω και ας ψάξουν να με βρουν όσο θέλουν....

Δεν είναι ο σκοπός μου, να οριοθετήσω με την παρούσα ανάρτηση αν είναι σωστή ή λάθος η απόφαση για άρνηση πληρωμών...Ο καθένας μπορεί να κάνει ότι θεωρεί καλύτερο...Αν πάντως συνεχιστεί το ίδιο τροπάριο με τα εισπρακτικά μέτρα, με τα ακριβά διόδια και τα ακριβά εισιτήρια και κυρίως με τις παράνομες νομοθετήσεις κατά το δοκούν, τότε έχω να πω πως η μέρα που δεν θα πληρώνει πλέον κανένας δεν είναι καθόλου μα καθόλου μακριά...

Ο συγχωρεμένος ο Κένεντι είπε κάποτε ότι δεν πρέπει να κοιτάζουμε τι κάνει η πατρίδα για εμάς, αλλά τι κάνουμε εμείς για την πατρίδα και ίσως να είχε δίκιο...Αν όμως ζούσε και αυτός στην Ελλάδα του σήμερα, είναι μαθηματικά βέβαιο πως θα μούτζωνε και αυτός όπως και εμείς και με τα δύο χέρια μάλιστα...

Ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία...

Λένε πολλές φορές πως το να είσαι απόλυτος και να διαρρηγνύεις τα ιμάτια σου για κάτι πως δε θα το κάνεις ποτέ στη ζωή σου, δεν είναι καλό διότι θα έρθει η στιγμή που θα αναγκαστείς να καταπιείς τα λόγια σου... Κάτι παρόμοιο, συνέβη και σε μένα...Ενώ πάντα έλεγα πως δε θα χρησιμοποιήσω ποτέ το αυτοκίνητο για τις καθημερινές μου μετακινήσεις στην πρωτεύουσα, τελικά εκ των συνθηκών αναγκάστηκα να πράττω καθημερινά ακριβώς το αντίθετο...Εδώ και ένα τρίμηνο περίπου, βάζω και εγώ το λιθαράκι μου στο τερατώδες πρόβλημα της αφόρητης κίνησης, που τρώει τις σάρκες της κακόμοιρης τούτης πόλης και όχι μόνο...Ταξιδεύοντας πάντως με το αυτοκίνητο στην πόλη τούτη, σου δίνεται η ευκαιρία να παρατηρήσεις πολλά πράγματα που συμβαίνουν γύρω σου καθημερινά, κάνοντας διάφορες σκέψεις, τις οποίες υπό άλλες συνθήκες ίσως ποτέ να μην έκανες. Η τυποποιημένη διαδρομή μάλιστα προσφέρεται για τέτοια πράγματα και τέτοιες σκέψεις...Σκέψεις που έχουν να κάνουν με όλα εκείνα τα παράξενα, τα τραγελαφικά και τα κωμικοτραγικά που λαμβάνουν χώρα σε καθημερινή βάση στους αθηναϊκούς δρόμους...Βάζουμε πρώτη ταχύτητα λοιπόν, αφήνουμε σιγά σιγά το συμπλέκτη και το ταξίδι μόλις ξεκίνησε...

Ευτυχώς ή δυστυχώς είμαι αναγκασμένος σε πολλές περιπτώσεις να χρησιμοποιώ τα διόδια κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, τόσο κάποια της αττικής οδού όσο και αυτά στο δρόμο προς την επαρχία...Ευτυχώς λέω επειδή πολλές φορές, η χρήση της αττικής οδού διευκολύνει αφάνταστα μια διαδρομή και σε απαλλάσσει από τους σκοπέλους του αφόρητου μποτιλιαρίσματος. Δυστυχώς λέω από την άλλη πλευρά, διότι η τιμή των ελληνικών διοδίων είναι εξωφρενικά και ληστρικά υψηλή κατά την ταπεινή μου άποψη. Η άποψη για το χαράτσι αυτό ενισχύεται τόσο από την κακή ποιότητα των δρόμων, όσο και από το γεγονός ότι μιλάμε για έργα τα οποία ο Έλληνας έχει χρυσοπληρώσει αρκετές φορές πάνω από την αξία τους για να βγουν οι απαραίτητες μίζες, για να μη μιλήσω για τις τεράστιες καθυστερήσεις στα έργα αυτά...Αλλά αυτή τη φορά το θέμα μου δεν είναι η συγκεκριμένη κλεψιά...Είναι η συμπεριφορά των υπαλλήλων στα ταμεία των διοδίων. Ντυμένοι ομοιόμορφα σαν στρατιωτάκια, σου ρίχνουν μια λοξή ματιά, παίρνουν τα χρήματα σου και φεύγοντας αν είσαι τυχερός θα σου ψελλίσουν ένα στραβωμένο ευχαριστώ...Αγαπητοί μου φίλοι, ευχαριστώ λέει κάποιος όταν πηγαίνεις στο μαγαζί του και ψωνίζεις...Ευχαριστώ σου λέει επίσης ένας ιδιοκτήτης εστιατορίου, το οποίο προτιμάς να πας για φαγητό...Τελοσπάντων το ευχαριστώ το ξεστομίζει κάποιος όταν προτιμάς την υπηρεσία ή το προϊόν που προσφέρει έναντι των ανταγωνιστών του...Δεν νομιμοποιείται να στο πει κάποιος όταν με το ζόρι σε υποχρεώνει να του καταβάλλεις χαράτσι, μη έχοντας κάποιαν άλλη επιλογή...Πείτε ρε παιδιά κάτι άλλο...Πείτε καλό δρόμο, πείτε καλό απόγευμα, πείτε να είσαι καλά και σκάστε και κανένα χαμόγελο σε αυτούς που σας πληρώνουν και μην αποκτάται τη νοοτροπία της διεκπεραίωσης, η οποία είναι κτήμα των δημοσίων υπαλλήλων...Αφού η πράξη γίνεται που γίνεται, τουλάχιστον ας υπάρχει και λίγο συναίσθημα...Και μη μου πει κανείς πως τους τσουβαλιάζω όλους, μιλώ για προσωπικές μου εμπειρίες, ενώ υπάρχουν και κάποιες εξαιρέσεις...

Η Αθήνα σαν πόλη παρότι περιστοιχίζεται από βουνά, δεν μπορεί επ'ουδενί να θεωρηθεί ως ορεινή πόλη...Ο καιρός είναι σε γενικές γραμμές καλός ειδικά προς τα κάτω, ενώ και προς τα βόρεια ο καιρός ναι μεν είναι λιγάκι ψυχρότερος πάντα, αλλά χωρίς ακραίες διακυμάνσεις..Άντε αραιά και που (μια φορά το χρόνο και αν...) να ρίξει χιόνι στα βόρεια, ενώ στο κέντρο κάτι τέτοιο συμβαίνει πάρα πολύ σπάνια...Γιατί σας βομβαρδίζω με τόσες ανούσιες πληροφορίες σαν μετεωρολόγος ; Μα πολύ απλά επειδή ψάχνω να βρω το λόγο για τον οποίο στην πρωτεύουσα υπάρχουν και κυκλοφορούν τόσα πολλά αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού (τζιπ και μεγάλα αυτοκίνητα, αλλά και cayenne-οειδή...)...Βλέπεις κάτι τεράστια αυτοκίνητα να προσπαθούν να διασχίσουν κάποια στενά δρομάκια του κέντρου αλλά και των προαστίων και προσπαθείς να καταλάβεις τι χρησιμότητα εξυπηρετεί η κατοχή τους...Λες και ζούμε στην κορυφή του Ολύμπου...Για να μην αναφερθώ στην απερίγραπτη υποκρισία μερικών οι οποίοι στο όνομα της προστασίας του περιβάλλοντος αγοράζουν υβριδικά αυτοκίνητα, τα οποία επίσης είναι θεόρατα, και μοιάζουν με άρματα μάχης...Φυσικά και καταλαβαίνω το λόγο για τον οποίο υπάρχουν τέτοιου είδους υπερβολές, αλλά έστω και βαθιά μέσα μου αρνούμαι να το πιστέψω...Ο Έλληνας έχει διαβρωθεί από το κυνήγι των καταναλωτικών αγαθών, τα οποία προ πολλού έχει αναγορεύσει σε πρώτιστο σκοπό της ζωής του...Έστω και αν τα περισσότερα από αυτά τα άρματα είναι δανεικά και επίσης πολλά στο τέλος κατάσχονται...Τι τους νοιάζει; Αυτούς τους νοιάζει η επίδειξη επί όλων ημών των θεωρούμενων πληβείων της κοινωνίας τούτης...Οδηγούν στο δρόμο και αισθάνονται σαν βασιλιάδες...Αφήστε που θεωρούν πως έχουν πάντα προτεραιότητα, μόνο και μόνο επειδή έχουν ένα ακριβό αμάξι και ίσως κάποια χρήματα παραπάνω...

Κολλώντας μερικές φορές στην κίνηση των αθηναϊκών δρόμων για αρκετή ώρα, αλλά και όταν παραμένω σταματημένος στα φανάρια παρατηρώ τα αυτοκίνητα και τους οδηγούς που βρίσκονται στον κοντινό μου ορίζοντα...Εκεί μπορείς να παρατηρήσεις πολλά είδη ανθρώπων...Απλοί καθημερινοί άνθρωποι, καλοντυμένοι γιάπηδες, μεσήλικες, γυναίκες όλων των ηλικιών, γυναίκες δημόσιοι κίνδυνοι και πολλά άλλα είδη οδηγών...Αυτό όμως που μου προξενεί εξαιρετική εντύπωση είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αυτοκινήτων έχουν μέσα τους μόνο ένα άτομο...Σχεδόν όλοι είναι μοναχικοί καβαλάρηδες στους αχανείς δρόμους...Επειδή λοιπόν το πρόβλημα της κίνησης στους δρόμους της πόλης είναι κολοσσιαίο, είναι άδικο να υπάρχουν αυτοκίνητα με έναν και μόνον επιβάτη...Καλύτερο και χρησιμότερο θα ήταν να έβγαιναν κινήσεις κάθε ημέρα, έτσι ώστε να μαζεύονταν τέσσερις άνθρωποι που πηγαίνουν στον ίδιο προορισμό και να εξυπηρετούνται από ένα μόνο όχημα...Κάτι σαν ιδιότυπο ταξί δηλαδή, όπου κάθε ημέρα θα γίνεται rotation και θα χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο του ο ένας από τους τέσσερις...Με αυτόν τον τρόπο και ο όγκος των αυτοκινήτων που κυκλοφορεί καθημερινά θα μειωθεί συντελώντας στη βελτίωση του προβλήματος της κίνησης, και οι ρύποι που εκπέμπονται στην χιλιοταλαιπωρημένη ατμόσφαιρα θα μειωθούν, αλλά και καινούριες κοινωνικές σχέσεις θα δημιουργηθούν μεταξύ των συμπολιτών μας...Ξέρω πως πολλοί θα βρείτε την παραπάνω πρόταση φαιδρή και ίσως και γελοία...Αλλά μήπως γελοία δεν είναι όλα τα μέτρα που λαμβάνονται κατά καιρούς από τους ιθύνοντες για την καταπολέμηση της κίνησης και την προστασία της ατμόσφαιρας; Διαφωνεί κανείς άραγε;

Για το τέλος, αισθάνομαι την ανάγκη να αναφέρω κάποιες σκέψεις για την οδηγούς των μεγάλων πόλεων...Για να οδηγήσεις σε μια πόλη όπως η Αθήνα χρειάζεται κυρίως να έχεις υπομονή και να μην έχεις ποτέ νεύρα..Αυτά τα δύο είναι απολύτως βέβαιο πως θα χρειαστούν σε πολλές περιπτώσεις στην πράξη...Για παράδειγμα, όταν μια κοπελίτσα πηγαίνει σε μεσαία λωρίδα μεγάλης λεωφόρου, τόσο αργά σαν χελώνα...Ή όταν κάποιος εξυπνάκιας κάνει σφήνες από λωρίδα σε λωρίδα, η πηγαίνει ανάποδα σε μονόδρομο, ή παρκάρει κυριολεκτικά όπου του κάνει κέφι και τον βολεύει, μη δίνοντας δεκάρα τσακιστή για τους υπόλοιπους οδηγούς...Ή ακόμα χειρότερα κάθε φορά που κάθε ανεγκέφαλος ταρίφας σταματάει όπου βρει για να πάρει πελάτη και αισθάνεται πως είναι περιττό να ανάψει το φλας του για παράδειγμα...Επίσης απαιτείται να έχεις γυμνασμένα χέρια προκειμένου να ανταποκριθείς στις προκλήσεις και να αντιδράσεις άμεσα με τον παραδοσιακό ελληνικό τρόπο...Τέλος απαιτείται η ύπαρξη της παραδοσιακής ελληνικής κουτοπονηριάς για να καταφέρεις να επιβιώσεις οδηγικά...Και αυτό γιατί, συχνά θα χρειαστεί να περάσεις με κόκκινο, να δημιουργήσεις διπλή γραμμή ουράς για να στρίψεις λες και είναι βλάκες όσοι περιμένουν στη σειρά...Ή για να διασχίσεις τη λωρίδα έκτακτης ανάγκης της αττικής οδού, αδιαφορώντας πλήρως για το τι θα συμβεί στην περίπτωση που η λωρίδα αυτή καταστεί αναγκαία σε περίπτωση ατυχήματος...Ή για να παρκάρεις σε σημεία που δεν πρέπει, αδιαφορώντας για το αν θα προκληθούν προβλήματα στους υπολοίπους....Δεν κρύβομαι πίσω από το δάχτυλο μου, αφού και εγώ πολλές φορές κάνω τα ίδια...Ίσως μάλιστα, αυτός είναι και ο μοναδικός τρόπος για να επιβιώσεις οδηγικά σε αυτή την γκρίζα ζούγκλα, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να τα αναφέρουμε κιόλας και να καυτηριάζουμε τέτοιες νοοτροπίες και συμπεριφορές...

Αυτά είχα σε γενικές γραμμές να αναφέρω επί του θέματος, από τη δική μου οπτική γωνία και μέσα από τη δική μου παράνοια...Λόγια του δρόμου και προσωπικές παραξενιές, που ναι μεν είναι ορατές και λογικά ενοχλούν πολλούς, αλλά ελάχιστοι τελικά είναι αυτοί που τα αναφέρουν, δημιουργώντας ποικίλα ερωτήματα και απορίες για τα στάνταρ της ποιότητας ζωής που επιζητούμε μέσα στη σημερινή ζούγκλα...Δεν ξέρω ειλικρινά....όλα θα φανούν στο χειροκρότημα..