Ποδοσφαιρική κριτική...μετά μουσικής...(μέρος 2ο)

Για το ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου και ειδικότερα για τις θεωρητικά μεγαλύτερες ομάδες, ο φτωχός συγγενής έχει αφιερώσει ως τώρα αρκετά άρθρα...Κατά την προσωπική μου άποψη, αυτό που μου άρεσε περισσότερο από τα υπόλοιπα, είναι ένα κείμενο που που το έγραψα πριν σχεδόν ένα χρόνο, κατέχει περιόπτη θέση και στην πρόσφατη έντυπη μορφή και βρίσκεται στην εξής διεύθυνση... http://ftoxos-sigenis.blogspot.com/2009/11/blog-post_01.html... Το ξεχωρίζω, διότι συνδυάζει την ποδοσφαιρική κριτική για κάθε ομάδα, με ένα τραγούδι με παραφρασμένους στίχους, κάνοντας το όλο πακέτο αρκετά ελκυστικό, τουλάχιστον για τα δικά μου δεδομένα... Σήμερα λοιπόν, είμαι στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω πως ήρθε η σειρά για το δεύτερο τέτοιο κείμενο, με αντίστοιχα τραγούδια, εξίσου ταιριαστά και ενδιαφέροντα θέλω να πιστεύω... Προσδεθείτε λοιπόν, διότι το ταξίδι στον περίεργο πλην όμως γοητευτικό κόσμο του φτωχού συγγενή μόλις ξεκίνησε για μια ακόμη φορά...

Παρότι λοιπόν το πρωτάθλημα έχει συμπληρώσει έξι μόλις αγωνιστικές, τα πρώτα συμπεράσματα μπορούν να εξαχθούν...Φοβάμαι μάλιστα μήπως αργήσαμε κιόλας να κάνουμε κριτική, από τη στιγμή που οι ήδη τρεις από τους τέσσερις μεγάλους έχουν αλλάξει προπονητή και ο τέταρτος (Παναθηναϊκός) άλλαξε και αυτός προπονητή έστω και για μισή ώρα σε εκείνη την παροδική παραίτηση του Νίκου Νιόμπλια μετά το ματς με τον Εργοτέλη. Βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι ομάδες μας είναι αυτό της ομοιογένειας και της δυσκολίας που αντιμετωπίζουν να σταθεροποιήσουν την απόδοση τους...Τα σκαμπανεβάσματα συμβαίνουν συνεχώς, ενώ και η πίεση του τύπου και των οπαδών γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη...Παρόλα αυτά, εμείς εδώ θα επικεντρωθούμε μόνο σε ένα πρόβλημα κάθε ομάδας και να το συνδυάσουμε με ένα τραγουδάκι που θεωρώ πως ακουμπά και περιγράφει έστω και παραφρασμένα το πρόβλημα...Τέλος όμως με τα προκαταρκτικά..Ήρθε η ώρα να μπούμε στο ψητό και τη δράση...

Ολυμπιακός
Ο πρόωρος αποκλεισμός του Ολυμπιακού από την Ευρώπη, μπορεί να αποτελεί ένα πλήγμα για την ιστορία και το πρεστίζ του συλλόγου, από την άλλη πλευρά όμως είναι μια εγγύηση ότι η ομάδα θα επικεντρωθεί στο στόχο του πρωταθλήματος και θα είναι συνεχώς ξεκούραστη...Για αυτό το λόγο, έχω πει από το καλοκαίρι πως ο Ολυμπιακός κατ εμέ είναι το φαβορί...Ή ύπαρξη όμως ενός γεμάτου ρόστερ σε συνδυασμό με τα λίγα παιχνίδια, είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσει τριβές μεταξύ των παιχτών και κρούσματα απειθαρχίας...Όσο η ομάδα θα κερδίζει, οι γκρίνιες θα πνίγονται μέσα στους διθυράμβους, στους πανηγυρισμούς, και στα επιφωνήματα χαράς και αποθέωσης...Όταν όμως αρχίσουν οι στραβές (αν αρχίσουν δηλαδή..), τότε αυτοί που σήμερα αποθεώνουν τότε είναι μαθηματικά βέβαιο πως θα κράζουν...Όλη η διαχείριση λοιπόν είναι στα χέρια του Βαλβέρδε, ο οποίος κατά την ταπεινή μου άποψη ως τώρα διαχειρίζεται το ρόστερ μαεστρικά...

Εκεί όμως που γίνεται χαμός είναι στη θέση του κεντρικού επιθετικού, μια θέση που αποτελεί θέση φετίχ για κάθε φίλαθλο του Ολυμπιακού από τα χρόνια του Νίκου Αναστόπουλου και ακόμη πιο πίσω...Το σύστημα του Βαλβέρδε είναι δεδομένο πως χωρά έναν επιθετικό....Όλοι πίστεψαν πως τη φανέλα του βασικού θα την πάρει εύκολα ο Μάρκο Πάντελιτς, που είναι ένας ποδοσφαιριστής που έχει αρκετά καλή σχέση με την εξέδρα, ενώ παράλληλα είναι ένας κλασσικός στράικερ με έφεση στο γκολ...Άλλοι ποντάριζαν στην σχετικά καλή φετινή χρονιά του Κώστα Μήτρογλου, και πίστευαν πως θα πάρει και φέτος αρκετές ευκαιρίες για να αποδείξει την όποια αξία του..Αρκετοί επίσης πίστευαν πως με βάση την περυσινή του απόδοση ο Κρίστιαν Νέμεθ θα χτυπούσε την πόρτα της ενδεκάδας...Άλλοι θεωρούσαν το καλοκαίρι πως ακόμα και ο Ντιόγκο ή ο Ντάρμπισιρ θα μπορούσαν να αποτελέσουν το βασικό επιθετικό της ομάδας...Όμως ο Βαλβέρδε τράβηξε άσο από το μανίκι του και έχει χρήσει βασικό τον πολυσύνθετο, ταχύ και εκπληκτικό τεχνίτη που ακούει στο όνομα Κέβιν Μιραλλάς...Στην Ελλάδα, αμφιβάλλω αν υπάρχει αμυντικός που να μπορεί να αντιμετωπίσει στο 1 εναντίον 1 τον Μιραλλάς και να τον κόψει περισσότερες από 3 στις 10 φορές...Ειδικά στα εκτός έδρας παιχνίδια μοιάζει ιδανικός, ενώ ακόμη και στο Καραΐσκάκη μπορεί να παίξει μέχρι και πίσω από ένα βαρύτερο φορ...Πολλοί λένε ότι είναι εγωιστής..Ίσως...Αλλά βρείτε μου εσείς έναν παίχτη στον κόσμο που να μιλά στη μπάλα και να μην είναι ατομιστής...Ουδείς...Για αυτό λοιπόν ο Ολυμπιακός πρέπει να αδράξει την ευκαιρία και να αγοράσει ευθύς αμέσως τον εξαιρετικά ταλαντούχο Βέλγο, όσο κι αν η συνεχής του παρουσία στη βασική ενδεκάδα είναι βέβαιο πως κακοκαρδίζει μερικούς...

Και περνάμε στο τραγούδι...Η αυλαία ανοίγει και το σκηνικό αποκαλύπτει ένα λαϊκό παλκοσένικο με μια κομπανία που αποτελείται από 5 μπουζούκια στη σειρά, έτοιμα να παίξουν τις πενιές τους και να μαγέψουν τα πλήθη...Φυσικά η πεντάδα απαρτίζεται από τους Πάντελιτς, Μήτρογλου, Νέμεθ, Ντάρμπισιρ και Ντιόγκο , οι οποίοι είναι όλοι ομοιόμορφα ντυμένοι με σκούρα κοστούμια, μαύρες γραβάτες και μάγκικα καπέλα και ξεκινούν ταξίμια παίζοντας παραφρασμένα το θρυλικό Μπιρ Αλλάχ (Σαν βγαίνει ο Χότζας στο τζαμί...), περιγράφοντας τη στιγμή που ο Βαλβέρδε μέσα στα αποδυτήρια ανακοινώνει την ενδεκάδα στους συγκεντρωμένους ποδοσφαιριστές που αδημονούν να ακούσουν...

Σαν βγάζει ο Ερνέστο το χαρτί...
γλυκά σαν σουρουπώνει...
κι όταν ακούω Μιραλλάς, Μιραλλάς...
το στήθος μου παγώνει...
Απ' της Σερβίας τα βουνά, (για τον Πάντελιτς...)
ως και τη Γερμανία (για το Μήτρογλου)
όταν ακούω Μιραλλάς, Μιραλλάς
με πιάνει μια ναυτία......

Παναθηναϊκός.
Την άποψη μου για το Νίκο Νιόμπλια, την έχω καταθέσει εδώ πολλάκις... Είναι ένας γνώστης του ποδοσφαίρου, ο οποίος ξέρει μπάλα κατά την άποψη μου και έχει τακτική παιδεία...Χωρίς αυτό να σημαίνει πως και αυτός δεν έχει κάνει λάθη...Ίσα ίσα...Κατ' αρχάς, το γεγονός της άσχημης φυσικής κατάστασης των πρασίνων φέτος, οφείλεται φυσικά και σε αυτόν, ο οποίος δε φρόντισε να θωρακίσει το τεχνικό επιτελείο που διευθύνει με σοβαρούς επαγγελματίες, για να προστατεύσει και τη δική του δουλειά...Πέρα από αυτά, το ξέσπασμα του μετά το ματς με τον Εργοτέλη και την παραίτηση του δεν το θεωρώ σοβαρή αντίδραση...Όταν είσαι προπονητής μιας ομολογουμένως μεγάλης ομάδας πρέπει να μάθεις να ζεις με την πίεση, που ασκεί ο τύπος και ο κόσμος έστω και αν η πίεση αυτή είναι πολλές φορές αφόρητη και άδικη...Δεν μπορώ επίσης να καταλάβω τι δουλειά έχει ένας προπονητής να κάθεται να ξεκοκαλίζει τις αηδίες και τα ψέματα που γράφουν καθημερινά οι αθλητικές φυλλάδες στην Ελλάδα...Για να κερδίσεις τι; Όταν είσαι σίγουρος για τη δουλειά που κάνεις τότε δεν σε νοιάζει τι γράφουν τριγύρω, ούτε τα βάζεις συνεχώς με τον τύπο, διότι έτσι του δίνεις αξία...Και αυτό είναι ένα γενικότερο μειονέκτημα των Ελλήνων προπονητών, οι οποίοι ενδιαφέρονται για το τι λέει ο κάθε τυχάρπαστος, σε αντίθεση με τους ξένους οι οποίοι και λόγω γλώσσαν είναι δύσκολο να τα παρακολουθούν όλα αυτά και είναι και συνάμα λυτρωτικό...Τα λέω όλα αυτά, διότι η εικόνα που βγάζει ειδικά φέτος ο Νιόμπλιας σε κάθε ουδέτερο παρατηρητή, είναι ενός εξαιρετικά αγχωμένου ανθρώπου, με νεύρα τεντωμένα, που τον πειράζουν τα πάντα και ασχολείται με κάθε τι ανούσιο...Και οι παλινωδίες της παραίτησης στην Κρήτη, των προτροπών του Σισέ και του Ζιλμπέρτο να παραμείνει και η αναδίπλωση ύστερα από την παρέμβαση του προέδρου είναι εικόνες και στιγμές που δεν τιμούν ούτε τον προπονητή, ούτε την ομάδα του την ίδια...Μετά από όλα αυτά, μπορώ να πω πως τελικά αμφιβάλλω αν ο Νιόμπλιας διαθέτει την ισχυρή προσωπικότητα και το γερό στομάχι, ξέχωρα από γνώσεις και εμπειρία, που απαιτούνται για να αντέξει κανείς στον ηλεκτρικό πάγκο μιας μεγάλης ομάδας...

Πάντως στον Παναθηναϊκό τα πάντα κινούνται γύρω από τον αστερισμό του Πατέρα, ο οποίος έχει πάρει το παιχνίδι στα χέρια του και οφείλω να ομολογήσω πως μοιάζει να ψοφάει για λεζάντα...Μόνο να θυμηθεί κανείς τον τρόπο με τον οποίο περιμένει να στηθούν τα μικρόφωνα για να κάνει δηλώσεις όταν βγαίνει από το ΟΑΚΑ, θα καταλάβει τι εννοώ...Ή να θυμηθεί κανείς τις συνεχείς επισκέψεις του στην Παιανία για να συγχαρεί ή να κάνει παρατηρήσεις στους παίχτες και στο τιμ ανάλογα με το αποτέλεσμα..Όποιος λοιπόν και να είναι ο μεγαλομέτοχος ή ο βασικός χρηματοδότης της ομάδας, ο Πατέρας είναι ο μαέστρος, που έχει τη μπαγκέτα στο χέρι του, και δίνει το ρυθμό και καθορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού...Για να μη σας πω, ότι ο Πατέρας δεν έκανε αποδεκτή την παραίτηση Νιόμπλια, για να έχει ο ίδιος τη χαρά να ανακοινώσει την απόλυση του προπονητή, στους δημοσιογράφους που θα ξεροσταλιάζουν για μια δήλωση του και να κερδίσει όλη την προβολή ο ίδιος...

Και ήρθε η ώρα για μουσική και τραγούδι...Το σκηνικό είναι λιτό...και δείχνει ένα ροκ συγκρότημα που απαρτίζεται από 4-5 μουσικούς και στο κεντρικό σκαμπό κάθεται ο Νίκος Νιόμπλίας ο οποίος απευθύνεται προς τον πρόεδρο Νικόλα Πατέρα και διασκευάζει ένα παλιό φοβερό τραγούδι του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα (Το πατέρα σ' αγαπώ...) ως εξής:

Τι ώρα θα με διώξεις απόψε Πατέρα...
τι ώρα παίζουνε τις ειδήσεις στο Μέγκα... (πράσινο κανάλι γαρ..),
κι αν αποτύχω στο Τσου Λου, Πατέρα μη με θίξεις...
όταν θολώνουν τα νεύρα μου γίνομαι, ήξεις αφίξεις...
Πατέρα σε αγαπώ, Πατέρα σε φτύνω...
και θα παραιτηθώ μα και στο τέλος θα μείνω...
Πατέρα σε εκτιμώ μα φοβάμαι να στο πω...
τα χω παίξει, τι θα μου φέξει...

ΑΕΚ
Τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του ρόστερ του Δικεφάλου φαντάζομαι τις γνωρίζουμε άπαντες...Για την ακρίβεια δε χρειάζεται παρά ένα ματς να παρακολουθήσει κάποιος για να καταλάβει τις πάμπολλες επιθετικές δυνατότητες της ΑΕΚ, αλλά και τα μεγάλα κενά στην αμυντική γραμμή και την αμυντική λειτουργία γενικότερα...Αυτά είναι φυσικό να μη μπορούν να αλλάξουν από τη μια μέρα στην άλλη, όσο δουλευταράς και να είναι ο Μανόλο Χιμένεθ..Ο Ισπανός είναι ένας προπονητής που ναι μεν δουλεύει αρκετά και ειδικά με νέους παίχτες όμως δεν είναι μάγος και αυτό θα πρέπει πιστεύω να καταλάβουν όλοι, όσοι είναι τώρα συνεπαρμένοι από την τεσσάρα στον Άρη...Πάντως ο Χιμένεθ μπορεί γενικά να μην έχει μεγάλη προπονητική εμπειρία, αλλά τουλάχιστον στο πρώτο του εν Ελλάδι ματς έκανε πράγματα εντελώς αυτονόητα μα τόσο σημαντικά...Παρέταξε μια σφιχτή ομάδα, με μεγάλη συνοχή στις γραμμές της, και με αυτό τον τρόπο κατάφερε να μασκαρέψει τις αδυναμίες παιχτών όπως ο Ντιόπ και ο Δέλλας αλλά και να αναδείξει τις δυνατότητες κάποιων άλλων όπως ο Καφές και ο Σκόκο...

Πάντως ανεξάρτητα από προπονητή, διοίκηση, κόσμο και διαιτητές είναι μεγάλη αλήθεια το γεγονός πως πολλές φορές η απόδοση και η αποτελεσματικότητα της ΑΕΚ εξαρτάται από τις διαθέσεις και τις ορέξεις των παιχτών της...Από τα κέφια του θλιμμένου Σκόκο, ως τις επελάσεις του τρελό Τζιμπούρ, και από τις εξάρσεις του Λυμπερόπουλου ως τις φωνές του Δέλλα, η ΑΕΚ είναι και φέτος μια εντελώς ροκ ομάδα και αυτό ακριβώς καθρεφτίζεται σε κάθε ματς στον αγωνιστικό χώρο. Φανταστείτε λοιπόν τι θα γίνεται στα αποδυτήρια της...Υποψιάζομαι πως οι μισοί ούτε θα κοιτάζονται με τους άλλους μισούς και οι παρεξηγήσεις θα είναι συνεχείς. Όχι πως η ομόνοια στα αποδυτήρια είναι βασικός παράγοντας επιτυχίας, αλλά όπως και να χει είναι σημαντικό...Αν και τα παραδείγματα ομάδων που στον αγωνιστικό χώρο ζωγράφιζαν και στα αποδυτήρια μαχαιρώνονταν είναι επίσης πολλά...Όπως και να χει πάντως, μετά την αποχώρηση του Ντούσκο θεωρώ πως τα πράγματα για την ΑΕΚ θα βελτιωθούν..Δεν ξέρω βαθμολογικά, σίγουρα όμως όσον αφορά το κλίμα μέσα στα αποδυτήρια και το κίνητρο κάποιων Λατίνων κυρίως παιχτών να αποδείξουν πως ο προηγούμενος προπονητής ήταν το πρόβλημα...

Και έφτασε η ώρα για την κιτρινόμαυρη κομπανία να λάβει θέση στη σκηνή...Ποιο τραγούδι θα μας αφιερώσει; Μα ποιο άλλο από την περίφημη "παλιοπαρέα"; Ένα παλιό και πολύ όμορφο τραγουδάκι, το οποίο για τις ανάγκες της περίστασης μεταβάλλεται σε:

Όμορφη που ήτανε η παλιοπαρέα μας...
με τα καυγαδάκια μας και με τα ωραία μας...
Ο Τζιμπούρ με το Σκόκο να μαλώνει...
και ο Γιάχιτς κεφαλιά να μη σταυρώνει...
απ τη γκρίνια γρι γρι γρι να κάνει ο Μπλάνκο...
και ο Πάτσα να γυαλίζει πια τον πάγκο...
Ο Ντιόπ τους αντίπαλους να τρώει...
και ο Σάχα να το παίζει τρέντι μπόι...
Ο Καφές στο νερό να κάνει τρύπα...
και ο Δέλλας να μην κόβει ούτε με ρήγα...
Στην παλιοπαρέα τη γλεντούσαμε...
όμορφα και ωραία τα περνούσαμε...

ΠΑΟΚ
Ο Δικέφαλος του Βορρά σαν ομάδα έχει μια τεράστια δυναμική,η οποία κατά κύριο λόγο εκπορεύεται από την πλατιά μάζα του κόσμου, που τον ακολουθεί παντού και τον στηρίζει...Όση δυναμική όμως και να σου δίνει αυτό σαν ομάδα, αν δε συνοδευτεί από αντίστοιχες κινήσεις μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου, τότε συνήθως το αποτέλεσμα είναι φτωχό...Και καλά ο έξυπνος Σάντος κατάλαβε ότι με βάση το υπάρχον ρόστερ ο ΠΑΟΚ ξεπέρασε από πέρυσι το ταβάνι του, και πρόλαβε να φύγει νωρίς και έτσι κέρδισε την ηρεμία του και προφυλάχθηκε και από τη μεγάλη φθορά της φετινής περιόδου...Η διοίκηση θα μου πει κανείς τι έκανε για να βελτιώσει την ομάδα;...Πήρε κατ' αρχάς τον Ιταλό προπονητή το καλοκαίρι χωρίς να ξέρει τι είδους ομάδα θέλει να κάνει, αλλά και τι είδους προπονητής είναι ο Μπερέτα... Πριν καν το πρώτο επίσημο παιχνίδι στο Άμστερνταμ τον έδιωξε και πήρε στη θεση του το φέρελπι Δερμιτζάκη, τον οποίο επίσης σχόλασε πριν λίγες μέρες όταν είδε και αποείδε...Με το ρόστερ αυτό πάντως ακόμα και ο Μουρίνιο να έρθει προπονητής στον ΠΑΟΚ είναι αμφίβολο αν θα πετύχει...Όταν ολόκληρος ΠΑΟΚ στηρίζεται στούς πιο αργούς και από εμένα Βλάνταν Ίβιτς και Πάμπλο Γκαρσία, δεν μπορεί κανείς να περιμένει και πολλά πράγματα, ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας επιτέλους...

Η επιλογή Δερμιτζάκη για τον πάγκο μπορεί να εξηγηθεί ως ένα βαθμό...Είναι δεδομένο πως ο Ζαγοράκης ήθελε έναν προπονητή, Παοκτσή για να καλμάρει την απαιτητική κερκίδα, Έλληνα για να εμψυχώνει τους νέους παίχτες, νέο σχετικά για να έχει κίνητρο και να μην έχει πολλές μεταγραφικές απαιτήσεις, ήρεμο για να τα έχει καλά με τις ξένες βεντέτες και ταυτόχρονα εμψυχωτή που να παίζει και επιθετικό ποδόσφαιρο...Έψαχνε δηλαδή έναν τύπο πάνω κάτω σαν τον Άγγελο Αναστασιάδη και περίπου με αυτή τη λογική πήρε το Δερμιτζάκη...Και ρωτάω εγώ τώρα...Αφού ήθελε κάποιον τέτοιο γιατί δεν έπαιρνε τον ίδιο τον Άγγελο; Ο ίδιος γουστάρει με τρέλα, ενώ αναμφίβολα γνωρίζει τόσο την ψυχοσύνθεση της ομάδας όσο και το ειδικό βάρος της φανέλας...ΠΑΟΚτζής είναι, οι ομάδες του επιθετικά παίζουν, οι Έλληνες παίχτες τον σέβονται, οι ξένοι μπορεί και όχι...Για όλα τα παραπάνω κατ' εμέ ο Δικέφαλος του Βορρά θα πρέπει να κάνει κίνηση για τον Αναστασιάδη και να τον στηρίξει όσο μπορεί και όχι να ψάχνει για σωτήρες από το εξωτερικό που το πιο πιθανό είναι να αποδειχθούνε φούσκες...

Μουσική λοιπόν τώρα...Μια αντιπροσωπεία Παοκτσήδων που απαρτίζεται από τους Ζαγοράκη, Μίνο, Παντελή Κωνσταντινίδη και Πάμπλο Γκαρσία κατεβαίνει στην Κυπρο, φτάνει έξω από το σπίτι του και κάνει καντάδα στον Άγγελο Αναστασιάδη το παρακάτω ομώνυμο με τον προπονητή (μπλουζ...!!!) τραγούδι (το Άγγελε μου)...

Αγγελε μου...
άφησε την εθνική...
θέλω να ρθεις...
να δουλέψουμε μαζί...
περιμένω...
να μου μάθεις τακτική..
πως να γιάνω...
μια ομάδα άχρηστη...
Άγγελε μου, μια χάρη σου ζητώ...
το όνειρο μου το πρωτάθλημα να δω...
να μη χάνω από τον κίτρινο εχθρό...
και να παίρνω και κανένα βαθμό...
Κι αν με σώσεις θα σου τάξω προσευχή...
Άγιο όρος που θα πάμε όλοι μαζί...

Και κάπου εδώ το αθλητικό - μουσικό παραλήρημα έφτασε στο τέλος του...Ευχαριστώ εκ βάθους καρδιάς όσους έκαναν τον κόπο και σπατάλησαν λίγο από τον πολύτιμο χρόνο τους για να ρίξουν μια ματιά σε όλα τα παραπάνω...Ο φτωχός συγγενής θα είναι ξανά μαζί σας πολύ σύντομα...

υγ1 Εκ των πραγμάτων, τις επόμενες 4-5 ημέρες θα απέχω από το κανονικό καθημερινό μου πρόγραμμα, καθώς θα ταξιδέψω σε ένα μέρος στην Ελλάδα, στο οποίο δεν έχω ξαναβρεθεί ποτέ ξανά στη ζωή μου...Θα βρεθώ στο γεωγραφικό διαμέρισμα της χώρας, το οποίο θεωρείται από πολλούς, της πολιτείας συμπεριλαμβανομένης, ο φτωχός συγγενής της χώρας... Λεπτομέρειες και εντυπώσεις για όλα όταν με το καλό επιστρέψω στο κλεινόν άστυ, στην εργασία, στη διαδικτυακή δραστηριότητα και σε όλη αυτήν την κατάσταση που με μια φράση μπορεί να χαρακτηριστεί ως μίζερη καθημερινότητα...Hasta pronto mis amigos...!!!

Η φετινή πορεία του Π.Α.Ο.Κ και τα ανυπέρβλητα εμπόδια...

Η πορεία που διέγραψε φέτος η ομάδα του ΠΑΟΚ στο ελληνικό πρωτάθλημα ήταν πολύ καλή σε γενικές γραμμές, σε σημείο που έφτασε να διεκδικεί στα ίσα(;) το πρωτάθλημα... Παρόλα αυτά αρκούσε ένα μπλόκο (ή μια πολύ κακή εμφάνιση, όπως το πάρει κανείς) στο ματς με τον Άρη στο Χαριλάου, έτσι ώστε όχι μόνον να χαθούν οι τρεις βαθμοί τότε, αλλά να βγει και η ομάδα εντελώς εκτός ρυθμού, όπως αποδείχτηκε στο επόμενο ματς και όπως πιθανόν να αποδειχθεί και στο εγγύς μέλλον...Επειδή λοιπόν για την πορεία του ΠΑΟΚ έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά, και για το συγκεκριμένο ματς πολλά περισσότερα αβάσιμα πράγματα από ανθρώπους χρωματισμένους καιρός είναι να μιλήσει κάποιος αχρωμάτιστος..Ή μάλλον κάποιος που διαβάζει μέσω internet αρκετά αποσπάσματα εφημερίδων (και της συμπρωτεύουσας), είναι γενικά καλόπιστος, δεν φορά χρωματιστά γυαλιά και παρακολουθεί τα γεγονότα από πολύ κοντά...Θα καταθέσω λοιπόν τις προσωπικές μου απόψεις, εξηγήσεις και απαντήσεις για κάποιες κοινές απόψεις που ακούστηκαν τον τελευταίο καιρό γύρω από το θέμα, προσπαθώντας να διερευνήσω ποιες είναι σωστές και ποιες αποτελούν μεγάλους μύθους...Για την ακρίβεια θα προσπαθήσω να αναπτύξω πέντε τέτοιες απόψεις, που κυριαρχούν στην ποδοσφαιρική κοινή γνώμη της χώρας...Η μπάλα στη σέντρα της Τούμπας λοιπόν, η θύρα 4 ανάβει τα πρώτα καπνογόνα και ο Τάσος ο Κάκος σφυρίζει την έναρξη του αγώνα...(Αλήθεια, γιατί έχω την εντύπωση πως όλα τα ντέρμπι του ΠΑΟΚ τα σφυρίζει ο εν λόγω διαιτητής;)..Τελοσπάντων ξεκινώ και μπαίνω κατευθείαν στα σκληρά...

Κάποιοι έστησαν τον ΠΑΟΚ στο ματς με τον Άρη...
Κατ' αρχάς πάνω στο θέμα αυτό θέλω να πω, πως για να πεις πως κάποιος έστησε κάποιον ή θα πρέπει να έχεις αποδείξεις, ή θα αναγκαστείς να γίνεις καραγκιόζης ανασκευάζοντας στη συνέχεια (αυτό πάει στον τίμιο Πάμπλο Γκαρσία, έναν παίχτη τον οποίο προσωπικά τιμώ...). Πολλοί λοιπόν είπαν, πως σε εκείνο το ματς, ο ΠΑΟΚ ήταν χάλια και όντως έτσι ήταν...Οι ίδιοι επίσης αναφέρουν την άποψη, πως όταν πας να παίξεις ένα ντέρμπι για να πάρεις το πρωτάθλημα θα πρέπει να μασάς σίδερα και να κερδίζεις και τη διαιτησία...Κατ' εμέ η διαιτησία του ματς ήταν απόλυτα επαγγελματική και αυτή την άποψη αποκόμισα βλέποντας το παιχνίδι...Θεωρώ πως ο διαιτητής είχε στο νου του, πως σε αυτό το παιχνίδι ο ΠΑΟΚ δεν έπρεπε με τίποτα να φύγει νικητής...Απλά και ο ίδιος βολεύτηκε από την περίσταση και από το γεγονός πως ο Δικέφαλος ήταν χάλια και δεν χρειάστηκε να κάνει παρά τα απολύτως απαραίτητα...Το να δείξεις κάρτα από το 1ο λεπτό στον Πάμπλο το Γκαρσία είναι σαν να ευνουχίζεις εξ' αρχής τον ΠΑΟΚ και το κέντρο του, ακόμη περισσότερο από τη στιγμή που το κατς των παιχτών του Άρη δεν το αντιμετωπίζεις με τον ίδιο ακριβώς τρόπο...Το να κόβεις με ένα ανύπαρκτο οφσάιντ τον ευρισκόμενο σε θέση τετ α τετ Βιειρίνια στο 10, είναι ένα παρόμοιο μήνυμα...Το γεγονός ότι η ομάδα του Άρη είχε πάνω από έναν χρόνο να πάρει πέναλτι και σε αυτό το παιχνίδι το πήρε αμέσως, θεωρώ πως κάτι λέει...Όλα αυτά είναι πραγματικά γεγονότα, που δίνουν το δικαίωμα στον ΠΑΟΚ να διαμαρτύρεται..Και όσο για αυτούς που λένε ότι ο ΠΑΟΚ δεν δικαιούται να διαμαρτύρεται από τη στιγμή που δεν έκανε ούτε φάση, έχω να τους ανταπαντήσω πως φέτος ο ΠΑΟΚ πήρε αρκετά ματς χωρίς να κάνει ούτε φάση, εκμεταλλευόμενος ένα κόρνερ ή μια σύγχυση...

Ο ΠΑΟΚ δεν είναι ακόμη έτοιμος για πρωτάθλημα...
Την άποψη αυτή την άκουσα να λέγεται πάρα πολύ και το κυριότερο είναι ότι την άκουσα από χείλη φιλάθλων του ΠΑΟΚ, που συζητούσαμε σχετικά στην Αθήνα...Με αυτή την άποψη διαφωνώ κάθετα, και θα εξηγηθώ πάραυτα...Θέλω να πω, πως πριν ξεστομίσουμε όλοι μας τέτοιες απόψεις, καλό θα είναι πρώτα να σκεφτόμαστε πως αναφερόμαστε στο γνωστό και μη εξαιρετέο ελληνικό πρωτάθλημα. Στο ελληνικό πρωτάθλημα, το οποίο κατά 99% το κατακτά ένας από τους δύο αιωνίους, οι ευκαιρίες για να το πάρει η ΑΕΚ ή ο ΠΑΟΚ για παράδειγμα ειναι ελάχιστες και αυτές θα πρέπει να το λαμβάνουμε υπόψιν μας. Το ίδιο συνέβη και τη χρονιά που η ΑΕΚ του Σάντος του Μπούρμπου, του Μάλμπασα και του Κρασσά έχυσε την καρδάρα με το γάλα στο περίφημο εκείνο ματς με τον Ιωνικό με το γκολ του Νατσούρα. Τότε όλοι είπαν πως η ομάδα θα βελτιωνόταν τον επόμενο χρόνο...Εγώ ξέρω πως πέρασαν 6-7 χρόνια από τότε και η ΑΕΚ κάθε χρόνο γίνεται και χειρότερη. Για να επιστρέψω στην περίπτωση του Δικεφάλου του Βορρά (που λέει και ο Μίνος), είναι πασιφανές πως χρήζει βελτίωσης αυτή η ομάδα...Κατά την ταπεινή μου άποψη οι Χαλκιάς, Αραμπατζής, Λίνο, Σορλέν, Σνάουτσνερ, Κριστιάνο,Τσιρίλο αλλά και ο πάγκος του ΠΑΟΚ δεν είναι για το επίπεδο αυτής της ομάδας...Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να χτυπήσει φέτος πρωτάθλημα...Φυσικά του χρόνου η ομάδα ενδεχομένως να δυναμώσει, αλλά η ευκαιρία ήταν φέτος...Φανταστείτε τον ΠΑΟΚ του μετρημένου Ζαγοράκη να έπαιρνε τα εκατομμύρια του champions league και σκεφτείτε πως θα άλλαζε αμέσως επίπεδο...Παράλληλα του χρόνου, η άμυνα του Παναθηναϊκού θα είναι σίγουρα καλύτερη από τη φετινή, ενώ και ο Ολυμπιακός αποκλείω να παρουσιάζει ξανά το φετινό οικτρό θέαμα μιας ομάδας αγύμναστης και παρατημένης. Για αυτό η φετινή χρονιά ήταν μια πραγματική ευκαιρία...

Ο ΑΡΗΣ χτύπησε λυσσασμένα το παιχνίδι λόγω ειδικών σχέσεων με τον Π.Α.Ο.
Αυτό ακούστηκε και ακούγεται κατά κόρον την τελευταία εβδομάδα..Κατά την ταπεινή μου άποψη, όποιος ισχυρίζεται κάτι τέτοιο δεν έχει ιδέα από το πως λειτουργεί παγκοσμίως το ποδόσφαιρο. Η μεγάλη έχθρα που υπάρχει μεταξύ ΆΡΗ και ΠΑΟΚ είναι γεγονός και είναι απόλυτα κατανοητή, αν εξαιρέσουμε τους τραμπουκισμούς εκτός αλλά και εντός γηπέδων. Παντού γίνεται το ίδιο, ενώ είναι κοινά αποδεκτό πως τα τοπικά ντέρμπι μεταξύ ομάδων της ιδίας πόλης παρουσιάζουν μεγάλη και ίσως ανεξήγητη έχθρα, ανεξάρτητα από βαθμολογικό κίνητρο και στόχους...Όποιος έχει παρακολουθήσει έστω και μία φορά στη ζωή του ματς π.χ. Σίτυ-Γιουνάιτεντ, Μπέτις-Σεβίλλη, Τορίνο-Γιουβέντους, Λίβερπουλ-Έβερτον μπορεί να καταλάβει αυτό που αναφέρω...Σε τέτοια ματς ο ένας αντίπαλος κοιτάει πως θα κερδίσει τον αιώνιο αντίπαλο, για να γεμίσει χαρά τους οπαδούς του...Αυτά είναι ματς στα οποία πιθανώς μια ομάδα εξιλεώνεται στα μάτια των οπαδών της, ακόμη και αν διάγει μια τραγική χρονιά...Επομένως, είναι άκαιρο και εντελώς ανεδαφικό να αναρωτιόμαστε για το κίνητρο του Άρη...Τέτοιοι αγώνες είναι πάντοτε κυκλωμένοι στο ημερολόγιο με κόκκινο μαρκαδόρο από την αρχή του πρωταθλήματος...Και για αυτό το λόγο θεωρώ πως ο ΠΑΟΚ είναι πιο δύσκολο να πάρει τη δεύτερη θέση στα Playoffs, από τη στιγμή που τα ματς με τον Άρη θα είναι για αυτόν πολύ δυσκολότερα από ότι για Ολυμπιακό και ΆΕΚ...

Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο...
Η συγκεκριμένη άποψη στο ποδόσφαιρο έχει απόλυτη εφαρμογή και θα εξακολουθεί να υφίσταται για όσα χρόνια υπάρχει το ίδιο το άθλημα. Όλα αυτά έχουν να κάνουν πάντως με την νοοτροπία της κάθε ομάδας...Προσωπικά είμαι της άποψης, πως μια ομάδα θα πρέπει πάντοτε να δίνει τον καλύτερο της εαυτό σε όλα τα ματς και επίσης να μη δείχνει οίκτο στον αντίπαλο όταν προηγείται με αρκετά γκολ διαφορά...Στην περίπτωση μας, είναι νωπή ακόμα η συμπεριφορά κατά του Άρη που επέδειξαν πρόσφατα οι ΠΑΟΚ και Ηρακλής και που οδήγησε στον πρόσφατο δεύτερο υποβιβασμό των κίτρινων στη β Εθνική...Και αν για τον Ηρακλή υπάρχει η σοβαρή δικαιολογία πως πήγε τότε στο Χαριλάου για να υπερασπιστεί την αξιοπρέπεια του και για αυτό προηγούνταν στο σκορ μέχρι να μπουκάρουν οι κάφροι, για τον ΠΑΟΚ τι να πει κανείς; Ποιος ξεχνά εκείνο το περιβόητο ματς με την Καλαμαριά, που το 0-1 του ημιχρόνου έγινε στο δεύτερο ημίχρονο αμέσως 2-1 για τους πόντιους, υπό τη θέληση των οπαδών του δικεφάλου που είχαν κατακλύσει το στάδιο και επιθυμούσαν ήττα της ομάδας τους για να πέσει κατηγορία ο Άρης...Φαντάζομαι πως κανείς δεν το ξεχνά αυτό, ούτε καν ο συμπαθής Θοδωρής Ζαγοράκης που τότε ήταν παίχτης του δικεφάλου του Βορρά...Επειδή λοιπόν οι ομάδες σπανίως ξεχνούν τέτοια περιστατικά, ήταν απολύτως αναμενόμενο ο Άρης να σκυλιάσει και να κάνει τα πάντα για να πάρει τη νίκη και να στερήσει από τον αιώνιο αντίπαλο κάθε ελπίδα για κούπα...Βέβαια στην Ελλάδα εκτός από τα παραπάνω, την έννοια της ποδοσφαιρικής εκδίκησης την έχουμε κατανοήσει εντελώς στρεβλά και πιστεύει κάθε ομάδα πως για να εκδικηθεί τον αντίπαλό της πρέπει να δημιουργήσει τα ίδια τουλάχιστον έκτροπα και την ίδια τρομοκρατική ατμόσφαιρα...Αλλά για την καφρίλα και το φανατισμό έχω μιλήσει από αυτό το βήμα πάμπολλες φορές και έχω βαρεθεί να ασχολούμαι με μηδενικά...

Το σημαντικότερο πρόβλημα του ΠΑΟΚ είναι η εν γένει νοοτροπία του...
Ο ΠΑΟΚ έχει το μανδύα του συνεχώς αδικημένου στο ελληνικό ποδόσφαιρο...Είτε όντως σφάζεται από τους μεγάλους της Αθήνας είτε όχι, υπάρχει η νοοτροπία της κλάψας και της συνεχούς αδικίας που δεν αφήνει έναν πολύ μεγάλο σύλλογο όπως αυτός να ορθοποδήσει και να κάνει μεγάλα βήματα προς τα εμπρός. Έχοντας ζήσει κάποιο καιρό στη Βόρεια Ελλάδα, έστω και σαν στρατιώτης, μπορώ να κατανοήσω πως ο ΠΑΟΚ έχει πολύ και καθαρό λαό που του είναι πιστός και τον ακολουθεί. Για την ακρίβεια, θεωρώ πως ο λαός του ΠΑΟΚ είναι ένας από τους δυο λαούς υποστηρικτές ομάδων στην Ελλάδα, που μπορεί να χαρακτηριστεί ως λαϊκό κίνημα, με τα καλά και τα κακά που συνεπάγεται η έννοια αυτή (φυσικά ο άλλος λαός είναι της ομάδας που υποστηρίζω, αν και η συγκεκριμένη άποψη είναι φυσικά εντελώς υποκειμενική..) Απλά ο κόσμος του ΠΑΟΚ (και συγκεκριμένα της Βόρειας Ελλάδας ) επηρεάζεται πάρα πολύ από τα τοπικά μέσα που αναμασούν και αναμασούν την καραμέλα της αδικημένης πόλης και της αδικημένης ομάδας...Μπορεί κάτι τέτοιο να ισχύει, δεν αμφιβάλλω...Αλλά οι θεωρώ πως οι δημοσιογράφοι εκεί πέρα καλλιεργούν αυτό το κλίμα και δεν αφήνουν μια μεγάλη ομάδα να αναπτυχθεί...Δεν είναι τυχαίο πως οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ που εγώ συναντώ στη Νότια Ελλάδα, είναι συνειδητοποιημένοι, σκεπτόμενοι και ανοιχτόμυαλοι..Για να μην παρεξηγηθώ, δεν διαχωρίζω κανέναν, ούτε φυσικά υποτιμώ και υποβιβάζω ανθρώπινες προσωπικότητες, ιδέες και συμπεριφορές..Απλά θέλω να καυτηριάσω τη συμπεριφορά δημοσιογράφων που σπέρνουν στις καρδιές των φιλάθλων το φανατισμό και τη μισαλλοδοξία προβάλλοντας την υπερβολή και την παραποίηση της αλήθειας...Για αυτό, δεν πρέπει να μένουν περιχαρακωμένοι οι φίλαθλοι στα τοπικά μέσα και να προσπαθούν να συγκεντρώνουν και διαφορετικές απόψεις...Φυσικά το ίδιο συμβαίνει και στην πρωτεύουσα και ίσως και σε χειρότερο βαθμό, και όλα αυτά είναι που με κάνουν να πιστεύω πως το σχέδιο της αποχαύνωσης και της προαγωγής της καφρίλας και του φανατισμού είναι οργανωμένο και αφορά όλους μας...Για αυτό ας έχουμε ανοιχτές τις κεραίες μας...Φιλική συμβουλή προς όλους...

Δεν θέλω να αναφέρω περισσότερα για την περίπτωση του ΠΑΟΚ...Μιας ομάδας με μεγάλο λαό, τεράστια ιστορία, θρυλικές μορφές μα εσφαλμένη νοοτροπία...Ταπεινές απόψεις για μια ομάδα που φέτος δεν την άφησαν αλλά και η ίδια δεν κινείται με τον ιδεατό τρόπο για την κατάκτηση της κορυφής...Μιας ομάδας που τα δύο μόλις πρωταθλήματα στην ιστορία της, είναι πάρα πολύ λίγα...Μιας ομάδας, που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να ήταν ο εκπρόσωπος του πόλου μιας ισχυρής Θεσσαλονίκης..Μια ομάδα στην οποία το μεγαλύτερο κακό κατά την άποψη μου δεν το έχει κάνει η Αθήνα και οι ομάδες του κέντρου, αλλά οι διοκήσεις της και οι σφουγγοκωλάριοι γραφιάδες που υποτίθεται πως την υπηρετούν... Μια ομάδα στην οποία ειλικρινά εύχομαι να βρει τον πραγματικό της δρόμο στο εγγύς μέλλον...