Το "el classico" και η σύγκριση με τα ημέτερα...

Όποιος σπατάλησε κάποιες από το χρόνο του το περασμένο και όχι μόνο Σαββατοκύριακο για να παρακολουθήσει ποδοσφαιρικούς αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος, είναι πιθανό αφενός να το μετάνιωσε πικρά, και αφετέρου να έχει σχηματίσει μια στρεβλή άποψη για το τι πραγματικά είναι και πως παίζεται το αληθινό ποδόσφαιρο...Απομονωμένος στον ψεύτικο ελληνικό ποδοσφαιρικό μικρόκοσμο είναι πιθανό να πιστέψει πως πραγματικό ποδόσφαιρο είναι η ενδεκάδα παλαιμάχων και το αναχρονιστικό ποδόσφαιρο του Παναθηναϊκού, μια ενδεκάδα απαρτιζόμενη από αδιάφορους, τελειωμένους και χεσμένους που κατέβασε ο Ολυμπιακός, το πόσο φρικτά έχει μικρύνει η ΑΕΚ σαν ομάδα, οι δηλώσεις των προέδρων των αιωνίων και τα παιχνίδια εντυπώσεων, οι γελοίες δηλώσεις του υποτιθέμενου προέδρου του δικεφάλου, τα κατάπτυστα πρωτοσέλιδα ένθεν κακείθεν που είναι τίγκα στο αίμα, το σπέρμα και την προσβολή, ο βοηθός προπονητή των Σερρών να διαπληκτίζεται με ποδοσφαιριστή του Άρη, οι γραφικότητες του κάποτε συμπαθούς Πάμπλο Γκαρσία και όσα υπόλοιπα γελοία και φαιδρά συμβαίνουν κάθε Σαββατοκύριακο στην ποδοσφαιρική Ελλάδα...Σας πληροφορώ όμως ότι όλα αυτά δεν είναι ποδόσφαιρο, τουλάχιστον πραγματικό...

Το ευτύχημα την παρούσα εβδομάδα ήταν ότι μετά αυτό το άθλιο θέαμα του Σαββατοκύριακου, τη Δευτέρα το βράδυ υπήρχε ένα ματς, ένα πραγματικό ντέρμπι που αποτελεί κατά την ταπεινή άποψη της συντριπτικής πλειοψηφίας των ποδοσφαιρόφιλων σε όλο τον κόσμο αποτελεί κάτι παραπάνω από ένα ποδοσφαιρικό ματς...Φυσικά και αναφέρομαι στο "el classico" μεταξύ Μπαρτσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης, το οποίο διεξήχθη χθες το βράδυ στη Βαρκελώνη και καθήλωσε ολόκληρο τον κόσμο...Έστω και αν το έργο που ξετυλίχτηκε χτες στο χορτάρι του Καμπ Νου δεν ήταν αμιγώς ποδοσφαιρικό, αλλά είχε και στοιχεία όπερας..."Της όπερας της πεντάρας, συγκεκριμένα.."

Συχνά στην Ελλάδα, τα αθλητικά μέσα έχουν την τάση να μεγαλοποιούν τα πράγματα και να ξεσηκώνουν τον κόσμο στην προσμονή κάθε μεγάλου ντέρμπι...Ασχολούνται τόσο πολύ και τόσο ενδελεχώς με κάτι που 99 φορές στις 100 αποδεικνύεται μια άνοστη ποδοσφαιρική σούπα...Δεν τους νοιάζει όμως καθόλου αυτό...Αυτό που τους νοιάζει είναι να κρατούν τον κόσμο διχασμένο και να υποδαυλίζουν το μίσος...Μας ζαλίζουν τον έρωτα με τα μεγάλα ντέρμπι, τα αιώνια ντέρμπι και με διάφορες άλλες γραφικότητες και υπερβολές..Αναρωτιέμαι λοιπόν τι θα έπρεπε να έκαναν οι Ισπανοί...Για όποιον δεν το γνωρίζει, στην Ισπανία το el classico δεν είναι ένα απλό ποδοσφαιρικό ντέρμπι...Μέσα από αυτό αντικατοπτρίζεται ο αγώνας της επαρχίας της Καταλωνίας για αυτονομία και ανεξαρτησία από το επίσημο Ισπανικό κράτος, που δεκαετίες τώρα είχε σαν ευνομούμενους τους πρωτευουσιάνους..Είναι οι αναμνήσεις από τις διώξεις του δικτάτορα Φράνκο...Είναι οι στυγνές παρεμβάσεις του δικτάτορα ακόμη και στο ποδόσφαιρο με μια από τις κυριότερες να είναι η περιβόητη περίπτωση του όντως αρτίστα Αλφρέντο ντι Στέφανο...Τα λέω όλα αυτά όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά για να καταδείξω το προφανές...Ότι στην Ισπανία υπάρχουν σημαντικές διαφορές που χρονολογούνται αιώνες, και που είναι φυσιολογικό να διχάζουν ανθρώπους που στο κάτω κάτω ελάχιστα αισθάνονται συμπατριώτες από τη στιγμή που και διαφορετική σημαία έχουν και διαφορετική γλώσσα μιλούν...Για αυτό και ο φανατισμός αλλά και οι σποραδικές ακρότητες δικαιολογούνται απόλυτα...Σε αντιδιαστολή με τη χώρα μας, που οι οπαδοί των ομάδων δεν έχουν να χωρίσουν απολύτως τίποτα, αυτό όμως δεν τους εμποδίζει να μισούνται φρικτά και να οργανώνουν αραιά και που ενέδρες θανάτου. Αντιθέτως τους ενώνουν πολλά με κυριότερο το γεγονός πως το μυαλό και η κοινή λογική είναι είδος προς ανεπάρκεια για όλους τους...Φαντάζομαι δε διαφωνεί κανείς με αυτό.

Φυσικά και στην Ισπανία υπάρχουν οπαδικές εφημερίδες που ενίοτε ξεφεύγουν τα εσκαμμένα, όμως το χάλι που συμβαίνει σε εμάς οι Ισπανοί δε μπορούν να το φτάσουν με τίποτα όσο και να προσπαθήσουν. Και αυτό μπορεί να το καταλάβει εύκολα κανείς αν ρίξει μια ματιά στα σημερινά πρωτοσέλιδα του ισπανικού αθλητικού τύπου, την επαύριον της παράστασης για ένα ρόλο που παρέδωσε η Μπάρτσα και φιλοδώρησε την αιώνια αντίπαλο της με μια μεγαλοπρεπή πεντάρα. Ακόμα και οι σφόδρα φιλοκαταλανικές εφημερίδες αρκέστηκαν σε κάτι ξενέρωτους τίτλους του στυλ "χαστούκι στη Ρεάλ' 'θρίαμβος της Μπάρτσα" και λοιπά...Μα τι φλώροι που είναι οι άνθρωποι, αναρωτιέμαι σκεπτόμενος τι θα γινόταν εδώ σε αντίστοιχη περίπτωση...Που είναι τα σεξουαλικά υπονοούμενα;..Που είναι τα φωτογραφικά κολλάζ με τον έναν παίχτη πίσω από τον άλλο;...που είναι τα προσβλητικά σχόλια για τον αντίπαλο...που είναι τα πρωτοσέλιδα γεμάτα ηδονή, σπέρμα και ειρωνεία;...Μιλάμε ότι οι άνθρωποι είναι 100 χρόνια πίσω...Τι να μας πουν οι Ισπανοί δημοσιογράφοι και φυλλάδες τύπου Marca, Sport και El mundo deportivo, μπροστά στα ελληνικά τέρατα (της δημοσιογραφίας) και στις εφημερίδες τύπου Πράσινης, Πρωταθλητή, Ώρας, Score, Γαύρου, Σπορ του Βορρά και λοιπών...Τι κι αν αυτές πουλάνε εκατομμύρια φύλλα καθημερινά και οι ημέτερες μόλις μερικές χιλιάδες; Αυτό που μετράει είναι να επιτυγχάνεται ο σκοπός, και δυστυχώς σε ότι αφορά τη χώρα μας επιτυγχάνεται πλήρως...

Ευκαιρία δοθείσης πάντως, θεωρώ πως αξίζει να πούμε μερικές ποδοσφαιρικές κουβέντες με αφορμή το συγκεκριμένο παιχνίδι...Μπορεί στην Ισπανία να είμαι πιστός οπαδός της Αθλέτικ Μπιλμπάο, παρόλα αυτά δεν κρύβω τη συμπάθεια που κρύβω στην Μπαρτσελόνα και ιδίως στη γενικότερη νοοτροπία, που διακρίνει το συγκεκριμένο κλαμπ εδώ και δεκαετίες...Δε συμπαθώ τη Μπαρτσελόνα λόγω του Μέσι, του Ροναλντίνιο, του Ετόο, του Ρομάριο, του Ρονάλντο του Στόιτκοφ, ούτε καν λόγω του αρτίστα Κρόιφ, ή του θρυλικού μύθου Λάζλο Κουμπάλα...Συμπαθώ την ομάδα που στην ενδεκάδα της παίζουν απαραιτήτως 8 με 9 παίχτες που προέρχονται από την περίφημη ακαδημία της τη Μασια, την ομάδα που διέκρινε στο 13χρονο Μέσι τον απόλυτο ποδοσφαιρικό σταρ του μέλλοντος, την ομάδα που σε όποιο γήπεδο και να αγωνίζεται δεν κλείνεται πίσω και κάνει πάντα το παιχνίδι της, την ομάδα που είναι γεμάτη με παίχτες αντιστάρ τύπου Τσάβι και Ινιέστα που σε κάθε ματς παραδίδουν απλόχερα μαθήματα πραγματικού ποδοσφαίρου, την ομάδα που καλλιεργεί όλα τα τμήματα της, την ομάδα που κρατά τον τοπικό της χαρακτήρα σε πείσμα των καιρών, την ομάδα που αντί να τοποθετήσει στη φανέλα της έναν μεγάλο χορηγό προτίμησε να διαφημίσει τη unisef, την ομάδα τελοσπάντων που εδώ και δεκαετίες αποδίδει στην πραγματικότητα αυτό που οι Καταλανοί ονομάζουν "mes que en club" (κάτι περισσότερο από μια ομάδα...)...Συμπαθώ εντέλει την αρτιότερη ποδοσφαιρική μηχανή πού έχουν αντικρίσει τα μάτια μου, όσα χρόνια παρακολουθώ ποδόσφαιρο...Δεν την καθαγιάζω φυσικά, αφού και αυτή πολλές φορές σαν σύλλογος αντιδρά με κριτήρια εμπορικά και ουχί ποδοσφαιρικά (τρανό παράδειγμα η τελευταία ιστορία με τα τηλεοπτικά στην Ισπανία και τον συνεταιρισμό Μπάρτσα και Ρεάλ απέναντι στους υποτιθέμενους μικρούς)...Στην εποχή όμως των πολυεθνικών συλλόγων, των τεράστιων μεταγραφών, και των μεγάλων χορηγών, η Μπαρτσελόνα ξεχωρίζει κυρίως με τη διαφορετικότητα της και τον τρόπο παιχνιδιού της...Για να μην τα πολυλογώ, αν υπήρχε Θεός του ποδοσφαίρου είναι απολύτως βέβαιο πως και αυτός θα ήταν ερωτευμένος με το ποδόσφαιρο των Καταλανών...

Δεν θέλω να πω περισσότερα επί του θέματος...Ούτε φυσικά στόχος μου είναι να συσχετίσω το ποδοσφαιρικό επίπεδο της Σούπερ Λίγκα με αυτό της Primera Division... Αυτό θα έλειπε... Αυτό που θέλω να καταδείξω πως υπερβολές σαν και αυτές που συμβαίνουν εδώ σε εμάς, δε γίνονται ακόμα και στο μεγαλύτερο ντέρμπι της υφηλίου, όπου υφίστανται έντονες εθνικές διαφορές...Και αυτό θαρρώ πως είναι κάτι που θα πρέπει να μας προβληματίσει άπαντες, μπας και ξυπνήσουμε...Και αν κάτι βρίσκω εξαιρετικά ενθαρρυντικό είναι το γεγονός πως χτες το βράδυ γυρίζοντας στους δρόμους λίγο μετά από την έναρξη του el classico, οι καφετέριες που έπαιζαν το ματς ήταν όλες ασφυκτικά γεμάτες και είχαν και όρθιους, ενώ και οι πλανόδιοι μικροπωλητές είχαν παρατήσει τους πάγκους τους και παρακολουθούσαν το ματς...Εικόνες που αντίκρισα χτες το βράδυ στην Αθήνα και δεν πίστευα στα μάτια μου. Όπως επίσης ευχάριστη έκπληξη πως το σύνολο των αθλητικών site αφιέρωσε εκτενή άρθρα για το συγκεκριμένο παιχνίδι...Ίσως αυτή να είναι και η λύση για εμάς...Διότι όταν όλοι οι Έλληνες ανεξαρτήτως οπαδικών χρωμάτων θα παρακολουθούν συλλήβδην τέτοια ματς, τότε στη συνέχεια θα ξενερώνουν με το κλοτσοσκούφι που διαδραματίζεται στα εγχώρια ντέρμπι και θα καταλάβουν πως δεν έχει κανείς τίποτα να χωρίσει με κανέναν...

El classico ήταν και πέρασε λοιπόν...Που είπαμε πως παίζουν οι ομαδάρες μας το ερχόμενο Σαββατοκύριακο;...

Η επιστροφή του Ερνέστο στον κόκκινο πάγκο...

Ο Ερνέστο Βαλβέρδε είναι εδώ και λίγες ώρες ο νέος προπονητής του Ολυμπιακού, για να γίνει ξανά το χατήρι όσων κατά την περυσινή περίοδο φώναζαν κάθε τρεις και λίγο το όνομα του εν χορώ, μες στο Καραΐσκάκη..Και έτσι ο Ολυμπιακός, όπως άλλωστε και στο μπάσκετ φέτος, φέρνει για δεύτερη φορά τον ίδιο προπονητή και αυτό που μένει να δούμε αν ήλθε για να διαπρέψει ή απλά πρόκειται για ξαναζεσταμένο φαγητό...Πολλά έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί για το Βάσκο, όχι μόνο τώρα αλλά και για την προηγούμενη θητεία του στον κόκκινο πάγκο...Η συντριπτική πλειοψηφία των κόκκινων φιλάθλων υποδέχθηκε με χαρά και ανακούφιση την επιστροφή του Βάσκου, κρίνοντας κυρίως όσα προηγήθηκαν τα δύο περασμένα χρόνια...Κάποιοι είναι σκεπτικοί...Επειδή όμως αισθάνομαι πως όσοι τον αποθεώνουν το κάνουν για λάθος λόγους και όσοι τον αμφισβητούν επίσης για λάθος λόγους, βρήκα την ευκαιρία να γράψω λίγες (λίγες;;;) κουβέντες για τη σημαντική αυτή επιστροφή...Για αυτό και παρακάτω θα παραθέσω την άποψη μου για τον Ερνέστο, αλλά και διάφορα περιστατικά τα οποία κάποιοι τεχνηέντως ξεχνούν να αναφέρουν...Χωρίς παρωπίδες, χωρίς κολλήματα, φυσικά χωρίς αγιογραφίες και στηριζόμενος σε πραγματικά γεγονότα...Όπως κάνουν φυσικά και οι αθλητικοί δημοσιογράφοι, έτσι δεν είναι;....

Η προπονητική αξία του Βαλβέρδε...
Πολλοί αμφισβητούν την προπονητική αξία του Βαλβέρδε και λένε ατάκες του τύπου, "έλα μωρέ τώρα σε ποιες ομάδες έχει δουλέψει;" Κατ' αρχάς έχει δουλέψει σε Μπιλμπάο, Εσπανιόλ και Βιγιαρεάλ, που δημιουργούν ένα βιογραφικό σημαντικό...Με την τελευταία όντως δεν τα πήγε καλά και απολύθηκε, αλλά στις άλλες δύο πήγε συγκριτικά μια χαρά...Ναι δεν έκανε πρωταθλητισμό, αλλά πχ στη Μπιλμπάο αυτό είναι το τελευταίο που μετρά, σε σχέση με το να αναδειχτούν παίχτες από τα σπλάχνα του συλλόγου...Με την Εσπανιόλ όμως, έφτασε ως τον τελικό του ΟΥΕΦΑ και έχασε στα πέναλτι από την πυραυλοκίνητη τότε Σεβίλλη του Ράμος, παίζοντας ωστόσο από τα μέσα του δευτέρου ημιχρόνου με 10...Πέρα όμως από αυτό εκείνη η ομάδα είχε ποιότητα και ήταν εξαιρετικά δουλεμένη...Με τον τεράστιο Ιραιθόθ (δεύτερος κίπερ τότε πίσω από τον Καμενί, αλλά αγωνιζόταν στο Ουέφα βασικός) στο τέρμα, στην άμυνα το συγχωρεμένο το Χάρκε μαζί με τον Τορεχόν, τον Πάμπλο Σαμπαλέτα, το βράχο Μοισές Ουρτάδο στο κέντρο, φυσικά τον εξαιρετικό Άλμπερτ Ριέρα έξω αριστερά, τον δεξιοτέχνη Ντε λα Πένια, το Λουίς Γκαρσία, το χρησιμότατο Ρουφέτε δεξιά και κυρίως τη μεγάλη ντίβα της ομάδας μπροστά, το μύθο των Καταλανών Ραούλ Ταμούδο...Με πολλούς από τους παραπάνω δεν είχε και τις καλύτερες σχέσεις και αυτό αναφερόταν στα ρεπορτάζ της εποχής...Όμως στο χορτάρι όλη τη χρονιά, η Εσπανιόλ ήταν μια σφριγηλή αντίπαλος και κυρίως μια πολύ καλή ομάδα με το Όμικρον κεφαλαίο...Αλλά και στην Ελλάδα πήρε ένα εύκολο πρωτάθλημα, με συγκριτικά μεγάλη διαφορά...Φυσικά κανείς δεν είπε ότι είναι Μουρίνιο....Αλλά για την Ελλάδα και αυτός περισσεύει...Μια ματιά στους πάγκους των άλλων ομάδων, θα σας πείσει πως ο Ερνέστο σαν όνομα είναι αρκετές σκάλες πάνω, αντικειμενικά μιλώντας...

Η Ευρωπαϊκή πορεία του Ολυμπιακού με το Βάσκο στον πάγκο...

Οι πιο πολλοί θυμούνται το προηγούμενο πέρασμα του Βαλβέρδε με ευχάριστες αναμνήσεις, λόγω κάποιων εντυπωσιακών σκορ που πέτυχε ο Ολυμπιακός στην Ευρώπη εκείνη τη χρονιά...Όλοι δηλαδή θυμούνται την πεντάρα με τη Μπενφίκα, όπου ακόμα και ο Ντιόγκο έβαλε 2 γκολ, αλλά και την τεσσάρα στη Χέρτα, όπου στο δεύτερο ημίχρονο ο Λέτο ερχόμενος από τον πάγκο έδωσε ρεσιτάλ...Ξεχάσαμε όλοι την τριάρα στην Κύπρο, όπου ο Ερνέστο δεν ξεκινά τον Άντζα βασικό και επιμένει στο Τζόλε, ενώ έχει έρθει ήδη ο Λέτο και ως συνέπεια μας κάνει ο παλάίμαχος ο Σόσιν και ο κάτι σαν προπονητής Τιμούρ γιογιό, παρότι υπήρχε η σοβαρή δικαιολογία ότι δεν είχαν ολοκληρωθεί οι σημαντικές μεταγραφές...Ή στη συνέχεια στον όμιλο, ποιος άραγε θυμάται τις εμφανίσεις της ομάδας εκτός έδρας τόσο με τη Γαλατάσαράι όσο και με τη Μέταλιστ; Ένας Ολυμπιακός που δεν έκανε καμία φάση, έπαιζε μαζική άμυνα και τρώγοντας ένα γκολ έχασε με κάτω τα χέρια με εμφανίσεις που θύμιζαν τις πρόσφατες με τη Μακάμπι...Αλλά και τα ματς με Μπενφίκα και Χέρτα φαίνεται πως τα ξεχάσαμε και θυμόμαστε απλά τα σκορ...Στο πρώτο ημίχρονο με τη Χέρτα το οποίο έληξε 0-0, οι Γερμανοί έχασαν απίστευτες ευκαιρίες για να προηγηθούν και όσοι δε θυμούνται τον τουρίστα Ντιντιέ Ντομί να αποκρούει κατά τύχη στη γραμμή, ή τον Πάντελιτς να αστοχεί σε ανεπανάληπτο τετ α τετ, είμαι εγώ εδώ και τους τα θυμίζω...Αλλά και στο ματς με τη Μπενφίκα, το πιο δίκαιο σκορ θα ήταν πιθανώς το 5-4, αφού στο πρώτο ειδικά ημίχρονο, οι δύο ομάδες έχουν τις ίδιες ευκαιρίες απλά ο Ολυμπιακός ήταν εξαιρετικά αποτελεσματικός ενώ ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ακυρώθηκε και ένα γκολ της Μπενφίκα στην αρχή, για όποιον θυμάται...Το αποκορύφωμα φυσικά ήταν το στραπάτσο από τη Σεντ Ετιέν το Φλεβάρη, όπου μια ομάδα σχεδόν ουραγός στη Γαλλία με παίχτες που απλά έτρεχαν, μας κέρδισε και μας απέκλεισε άνετα και με σβηστές τις μηχανές...Για να μη θυμηθώ δηλαδή ότι επί μια ώρα οι ψαράδες της Νόρτζελαντ μας έπαιζαν σχεδόν μονότερμα μες στη Δανία...Όλα αυτά τα λέω, για να θυμίσω πως ο Βαλβέρδε δεν κρίθηκε επιτυχημένος, λόγω των ευρωπαϊκών νικών όπως κάποιοι λανθασμένα θυμούνται...Για άλλους λόγους αγαπήθηκε....

Ερνέστο...ο δίκαιος...

Επειδή όλοι στην Ελλάδα ζούμε και γνωρίζουμε τι σημαίνει αποδυτήρια μεγάλης ομάδας και τι κλίκες δημιουργούνται, γνωρίζουμε πως οι προπονητές των μεγάλων ομάδων θέλουν να τα έχουν καλά με τους ντόπιους, τους παλιούς και τις βεντέτες...Ο Βαλβέρδε ήταν ο μοναδικός προπονητής, που χειρίστηκε τα αποδυτήρια άψογα και για αυτό κατάφερνε να αποσπά στον αγωνιστικό χώρο το καλύτερο από τον κάθε παίχτη...Και ήταν εξαιρετικά δίκαιος με όποιον άξιζε για αυτό ήταν συμπαθής στις παλιές καραβάνες και στους Έλληνες..Θυμίζω πως Νικοπολίδης, Τοροσίδης και Αβραάμ ήταν βασικοί και αναντικατάστατοι όλη τη χρονιά...Θυμίζω τα μπινελίκια του Ντάρκο μετά το γκολ με την ΑΕΚ στο Καραΐσκάκη, που δεν τον εμπόδιζαν όποτε μπαίνει να σκοράρει...Θυμίζω την εκδίωξη του Ραούλ Μπράβο από έναν συμπατριώτη του προπονητή και δεν βρίσκω ποιος προπονητής θα το έκανε αυτό ποτέ, ή πχ αν θα το έκανε αυτό ποτέ ο Μπάγεβιτς με έναν Σέρβο (εδώ κάποτε έπαιζε βασικός και αναντικατάστατος ο Μίλος Μάριτς)...Θυμίζω τον παραγκωνισμό του Όσκαρ, που ήταν μια δική του επιλογή...Θυμίζω, πως ενώ αρχικά δε γούσταρε το Ντουντού στη συνέχεια δεν τον έβγαζε ποτέ...Θυμίζω κυρίως πως οι Λέτο και Νταρμπισάιρ, οι οποίοι καθόλη τη χρονιά είχαν παράπονα από αυτόν, στο τέλος βγήκαν και είπαν πως θέλουν να μείνει ο Βαλβέρδε...Όλα αυτά δείχνουν δικαιοσύνη και αυτό για το ποδοσφαιρικό τμήμα μιας μεγάλης ομάδας στο οποίο πηγαινοέρχονται βεντέτες και παπαγαλάκια είναι πάρα πολύ σημαντικός παράγοντας για την εύρυθμη λειτουργία του...

Οι μεταγραφικές επιλογές του Βαλβέρδε..

Πολλοί τον έκραζαν τότε, για τις επιλογές παικτών στις οποίες προέβη και για το γεγονός πως δεν στήριξε τους νέους του Ολυμπιακού και έβγαλε όλη τη σεζόν με κάποιους συγκεκριμένους παίχτες..Για την πρώτη περίπτωση, όλοι κάνουν αναφορά στην περίπτωση Όσκαρ και για τη δεύτερη στην περίπτωση Πατσατζόγλου...Για να ενισχύσω ακόμη περισσότερο τα επιχειρήματά τους θα θυμίσω την περίπτωση του Μίκελ Αλόνσο, τον οποίο ο Βάσκος τον δοκίμαζε για πάνω από έναν μήνα, ενώ ήταν εμφανές και στον πιο αδαή, ότι το παλικάρι δεν μπορούσε...Από την άλλη πλευρά όμως ξεχνούν όμως πολλοί πως η τριάδα από την Ισπανία που είχε προτείνει ο Ερνέστο ήταν ο Ντούσερ, ο Ντούντα και τέλος ο Όσκαρ...Άσχετα αν η διοίκηση του πήρε μόνο τον τελευταίο...Ενώ ο σκληροτράχηλος Ντούσερ πήρε τότε μεταγραφή για μια κάποια Σεβίλλη, ενώ η εξέλιξη του Ντούντα ήταν τόσο εντυπωσιακή που έβγαλε μάτια με τη Μάλαγα και έπαιξε και Μουντιάλ...Όσο για τους νέους που όλοι λένε πως δεν εκμεταλλεύτηκε, έχω να πω πως ο Βαλβέρδε κατάλαβε πολύ γρήγορα πως εδώ στην Ελλάδα παίζει το κεφάλι του κάθε αγωνιστική και για αυτό καθιέρωσε μια σταθερή ενδεκάδα έμπειρων για να ελαχιστοποιήσει τις απώλειες...Εδώ μετά την ήττα στην Κύπρο οι μισοί ζητούσαν να απολυθεί...Εδώ στην πρώτη αγωνιστική και ενώ ο Αστέρας Τρίπολης κέρδιζε 1-0 μέσα στο Καραΐσκάκη, οι περισσότεροι ήταν έτοιμοι να αποδοκιμάσουν χοντρά...Ο Βαλβέρδε κατάλαβε πως αυτό που μπορεί να του εξασφαλίσει το μέλλον του ήταν οι νίκες με κάθε τρόπο...Για αυτό άφησε στην άκρη τα πειράματα και τις δοκιμές πολύ νωρίς και δικαιώθηκε εκ του αποτελέσματος...

Η μετατροπή της αρχικής άρνησης του σε κατάφαση...

Πολλοί παραξενεύτηκαν γιατί η άρνηση του Ερνέστο πριν δύο μήνες, μετατράπηκε σε μεγαλοπρεπή κατάφαση...Μα είναι απλό...Ο Βάσκος είναι ένας έξυπνος άνθρωπος, που δεν πιστεύω να ήταν διατεθειμένος να ζήσει όσα έζησε στο προηγούμενο πέρασμα του...Ήξερε πως λαμβάνοντας μια ομάδα καινούρια είναι πιθανό να ξανααποκλειστεί από τον Αύγουστο και να μπει στο ταμείο ανεργίας γρήγορα γρήγορα...Υποψιαζόταν επίσης πως στις αρχές του καλοκαιριού, πιθανή επαναπρόσληψη του, πιθανώς να γινόταν για την απομυθοποίηση του και αυτό το σκηνικό στον Ολυμπιακό του Σωκράτη το έχουμε βιώσει αρκετές φορές, τόσο σε ποδόσφαιρο όσο και σε μπάσκετ...Ενώ τώρα όλα έχουν αλλάξει...Ο Βάσκος ήρθε σχεδόν πάνω σε άσπρο άλογο, ως ο σωτήρας της ομάδας με σχεδόν λευκή επιταγή για να χειριστεί το ποδοσφαιρικό τμήμα...Πότε άλλοτε συνέβη στον Ολυμπιακό να πουν στον προπονητή, διάλεξε όποιον παίχτη θέλεις και εμείς θα στον πάρουμε...Αλλά και να αποτύχει ο Ερνέστο, ποιος θα του ρίξει ευθύνες από τη στιγμή που διαχειρίστηκε μια ομάδα την οποία δεν έχτισε ο ίδιος; Ή αν ξαναπαρουσιαστεί πρόβλημα φυσικής κατάστασης και μυικών τραυματισμών, ποιος θα του επιρρίψει ευθύνη; Αντιθέτως αν πάρει το πρωτάθλημα (που το θεωρώ αρκετά πιθανό, από τη στιγμή που η ομάδα θα αγωνίζεται μια φορά την εβδομάδα μόλις...), αυτός θα καρπωθεί το μεγαλύτερο μερίδιο της επιτυχίας...Με μονά ζυγά δικά του και τέτοιες εγγυήσεις και με δεδομένη τη στήριξη και την αγάπη του κόσμου, μόνο αφελής θα ήταν ο Βαλβέρδε αν δεν αποδεχόταν την πρόταση...

Η προσωπική μου άποψη γενικά για την επιστροφή...

Προσωπικά τον ήθελα για προπονητή και μάλιστα το έχω ξαναγράψει πρόσφατα, πως ο μεταγραφικός σχεδιασμός της ομάδας, μοιάζει σαν να έγινε από αυτόν...Τον ήθελα άσχετα αν κατά την πρώτη θητεία του, στα αιώνια ντέρμπι η ομάδα δεν έσκισε...Θυμίζω πως πέρα από τις νίκες με ΑΕΚ και ΠΑΟΚ εντός έδρας, το κύπελλο ήρθε σχεδόν από συγκυρία, ενώ τα δύο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό μπορεί να έληξαν 0-0 χωρίς πολλές φάσεις, αλλά οι πράσινοι ήταν έστω και κατά λίγο καλύτεροι από εμάς...Τον ήθελα όμως, διότι με αυτόν η ομάδα παρουσίασε ένα πρέσινγκ που όμοιο της από ελληνική ομάδα, εγώ δεν έχω ξαναδεί και το λέω...Είδα επίσης μια τέλεια εφαρμογή του 4-4-1-1, το οποίο υπό κάποιες συνθήκες και με τα κατάλληλα εργαλεία, μπορεί να σε πάει ψηλά και να σου προσφέρει καλό θέαμα...Τον είδα επίσης να βελτιώνει παίχτες και τον είδα επίσης να καταφέρνει να πάρει το καλύτερο δυνατό από έναν παίχτη, ο οποίος όταν ήρθε στην Ελλάδα, αρκετοί άσχετοι βιάστηκαν να τον χαρακτηρίσουν παλτό πολυτελείας...Μιλώ φυσικά για το Φερνάντο Μπελούτσι, ο οποίος ήταν κατ' εμέ ο πιο καταλυτικός και πιο σημαντικός παίχτης για την πορεία της ομάδας εκείνη τη σεζόν...Δεν ξέρω αν ο Ιμπαγκάσα θα μπορέσει να αποδειχτεί εξίσου σημαντικός για την πορεία της ομάδας, αλλά πχ ο Σκόκο μου μοιάζει αυτή τη στιγμή ιδανικός και για εξυπηρετήσει τη θέση, έχοντας καλύτερα πόδια από το Φερνάντο, ενώ παράλληλα θεώρώ πως ο Ριέρα με τον Ερνέστο θα θυμίσει ξανά το θωρηκτό της Εσπανιόλ...Κυρίως όμως ήθελα το Βαλβέρδε σε σχέση με τα άλλα ονόματα, διότι γνωρίζει την ελληνική πραγματικότητα και φαντάζομαι πως πλέον ξέρει και τις κακοτοπιές, τόσο των αντιπάλων σε αγωνιστικό επίπεδο όσο κυρίως αυτές που προέρχονται εκ των έσω και είναι και οι πιο επικίνδυνες από όλες κατά τα φαινόμενα...Και εντέλει, θέλω μια φορά να στηριχθεί τόσο πολύ ένας προπονητής στην ομάδα και να καθήσει για μια πενταετία για να κάνει έργο και να έχει και η ομάδα μια συνέχεια...Δεν ξέρω αν θα γίνει κάτι τέτοιο, και να σας πω την αλήθεια δεν το πολυπιστεύω...Αλλά τουλάχιστον από προπονητές κλόουν τύπου Κετσπάγια και Ζίκο, ο Βαλβέρδε είναι καλύτερος και εντέλει πιο κατάλληλος για να χειριστεί αυτό το φετινό πολυεθνικό ρόστερ, μπας και γίνει κάτι καλό...

Παρουσιάζει πάντως εξαιρετικό ενδιαφέρον, ο τρόπος με τον οποίο θα δράσει ο Ερνέστο, τόσο αγωνιστικά όσο κυρίως εξωαγωνιστικά και μεταγραφικά, ιδίως κατά τον πρώτο καιρό...Αλλά όλα αυτά θα φανούν ξεκάθαρα με τον καιρό και καλό θα είναι να κάνουμε υπομονή...

Μου αρέσει πάντως, που είπα πως θα πω λίγα λόγια...

Τα καλοκαιρινά οξύμωρα των Παναθηναϊκού, ΑΕΚ...

Καθώς η επίσημη ποδοσφαιρική περίοδος για τις περισσότερες ελληνικές δεν έχει ξεκινήσει ακόμη, κρίνω σκόπιμο σήμερα να πω δυο κουβέντες ποδοσφαιρικές. Και μιας και για την ομάδα που αγαπώ, έχω ήδη αναφερθεί και θα το ξανακάνω και προσεχώς, λέω σήμερα να αναφερθώ στους έτερους δύο διεκδικητές του ελληνικού πρωταθλήματος, τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ...Οι επίσημες υποχρεώσεις για την μεν ΑΕΚ ξεκινούν σε δύο εβδομάδες, ενώ για τους πράσινους η επίσημη σεζόν ξεκινά με την έναρξη του φετινού πρωταθλήματος ήτοι στο τέλος του τρέχοντος μήνα...Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, δεν είναι δυνατόν να έχει κανείς ολοκληρωμένη εικόνα για τις δύο αυτές ομάδες, μιας και τα φιλικά επ' ουδενί δεν αποτελούν ασφαλές κριτήριο για οιαδήποτε ομάδα κατά την άποψη μου...Για αυτόν ακριβώς το λόγο σήμερα θα αναφερθώ στα παράξενα και οξύμωρα φαινόμενα που παρατηρούνται στις δύο αυτές ομάδες και που προξενούν φοβερή εντύπωση στον ουδέτερο παρατηρητή...

Παναθηναϊκός
Ο Παναθηναϊκός φέτος ξεκινά τη χρονιά έχοντας ένα πολύ μεγάλο αβαντάζ σε σχέση με τους έτερους διεκδικητές του τίτλου...Είχε το χρόνο να προετοιμαστεί κατάλληλα, χωρίς να δίνει ευρωπαϊκά προκριματικά μες στο κατακαλόκαιρο, ενώ έχει εξασφαλισμένα αρκετά χρήματα από το Champions League και ειδικά αν τελικά ο ΠΑΟΚ δεν καταφέρει να εισέλθει στους ομίλους...Είχε επίσης το χρόνο, καθώς η προηγούμενη σεζόν για αυτόν τελείωσε αρχές Μαΐου, να προχωρήσει σε επαγγελματικό σχεδιασμό και να εντοπίσει τους μεταγραφικούς του στόχους με ηρεμία και καθαρό μυαλό...Όλα αυτά όμως μοιάζουν να πήγαν στράφι εν μέσω του φοβερού πολέμου της πολυμετοχικότητας, που κορυφώθηκε το τρέχον καλοκαίρι και δημιούργησε νέα στρατόπεδα στον ορίζοντα...Τουλάχιστον μέχρι πριν 2 χρόνια, υπήρχε ο Τζίγκερ και απέναντι του είχε τους άλλους επιχειρηματίες της περίφημης πολυμετοχικότητας...Ο Τζίγκερ είχε μια εφημερίδα να τον στηρίζει απροκάλυπτα και μια να τον ξεσκίζει στην κριτική, ενώ ο κόσμος έμοιαζε να είναι συντριπτικά εναντίον του...Αυτά μέχρι και τις αρχές του καλοκαιριού, όταν οι Γιαννακοπουλαίοι προσεταιρίσθηκαν στο στρατόπεδο του, αλλάζοντας τα δεδομένα της μάχης και δημιουργώντας το οξύμωρο...Ο κόσμος είναι εναντίον της υπάρχουσας διοίκησης με μεγάλη πλειοψηφία και όλοι αναπολούν τις "πατερικές" στιγμές και νευριάζουν με τις μεταγραφικές επιλογές, τον υποτιθέμενο αριστερό πρόεδρο και τις λοιπές παλινωδίες...Οι εφημερίδες όμως πλέον είναι και οι δύο απροκάλυπτα μαζί του...Τόσο το Derby, όσο και η Πράσινη στηρίζουν τη διοίκηση και χτυπούν τους απέναντι με ειρωνικά σχόλια, σπόντες και ανώνυμες καταγγελίες...Μια ματιά να ρίξει κανείς στα πρωτοσέλιδα των συγκεκριμένων φυλλάδων και θα καταλάβει, αφού θα διαβάσει για Βατοπέδια και λοιπά σκάνδαλα...Το μέλλον είναι πολύ ενδιαφέρον...Αν η ομάδα πάει καλά, τότε όλοι θα σωπάσουν και οι οπαδοί θα είναι άπαντες χαρούμενοι...Αν όμως το πράγμα στραβώσει, τότε θα γίνει χαμός...Ο κόσμος συλλήβδην θα ξεσηκωθεί, και τότε να δω τι ψέμα και τι ευφάνταστη δικαιολογία θα βρουν να γράψουν οι πράσινες εφημερίδες...Αφήστε, που η κυκλοφορία τους ως τότε είναι βέβαιο πως θα φτάσει στα τάρταρα, διότι ο κόσμος που και που σταματάει την κατανάλωση κουτόχορτου και δεν καταπίνει αμάσητα αυτά που του σερβίρουν...

Και πάμε και στα μεταγραφικά...Ο Σίντνεϊ Γκοβού, όπως και κάθε ξένος ποδοσφαιριστής ανάλογου επιπέδου, στο φτωχό ελληνικό πρωτάθλημα περισσεύει...Παίχτες που σκοράρουν πχ 10 γκολ σε πρωταθλήματα τύπου αγγλικό και γαλλικό είναι βέβαιο πως στην Ελλάδα μπορούν εύκολα να σκοράρουν από 20-25 γκολ και το παράδειγμα του για κάποιους τελειωμένου Σισέ είναι πρόσφατο και νωπό...Αλλά το πραγματικά οξύμωρο για τον Παναθηναϊκό είναι η αυτή η μεγάλη τρύπα που υπάρχει στο κέντρο της άμυνας...Από το 2004 όταν έφυγε ο Κυργιάκος δεν έχει περάσει ένας σοβαρός αμυντικός ηγέτης και στυλοβάτης για την πράσινη άμυνα...Αντιθέτως έχουν περάσει πολλοί άσχετοι με το αντικείμενο ποδοσφαιριστές και αρκετοί ελπιδοφόροι, που κονιορτοποιήθηκαν από την αρρωστημένη νοοτροπία...Ονόματα τύπου Ενακαρίρε, Καντέ, Μίκαελ Άντονσον, Μόρις, Σαριέγκι είναι λίγα μόνο από τα ονόματα της μακριάς λίστας όλα αυτά τα χρόνια...Όλο λόγια για αμυντικούς killer και θωρηκτά, που στο τέλος προκύπτουν αν μη τι άλλο γατάκια, επιρρεπή στα λάθη και τις γκέλες...Και φέτος μετά από τόσο μεγάλη συζήτηση, κατέληξαν στη λύση του Μπουμσόνγκ...Δεν ξέρω αν υπάρχει εκεί μέσα κάποιος διοικητικός που να σκαμπάζει από ποδόσφαιρο και να έχει παρακολουθήσει το Γάλλο αμυντικό στην έως τώρα καριέρα του, αλλά μιλάμε για έναν από τους μεγαλύτερους γκαφατζήδες αμυντικούς που υπάρχουν στο ευρωπαϊκό στερέωμα...Το να έχεις από τη μέση και μπροστά παίχτες σαν το Σισέ, το Γκοβού, το Λέτο, το Νίνη κλπ και να έχεις αμυντική τετράδα που να την απαρτίζουν οι Μπουμσόνγκ, Καντέ, Βύντρα και Σπυρόπουλος με τέρμα το Τζόρβα, είναι σαν να φοράς το ακριβότερο σακάκι που υπάρχει συνοδευόμενο από μεταξωτό πουκάμισο και γραβάτα και από κάτω να είσαι με το σώβρακο....Με το συμπάθιο δηλαδή...

Α.Ε.Κ.
Και ερχόμαστε τώρα στην ΑΕΚ...Μια ομάδα που απέχει πάνω από 15 χρόνια από την εφήμερη χαρά που προσφέρει η κατάκτηση ενός πρωταθλήματος, ενώ η λίμνη της όλο και στερεύει για να θυμηθώ τις ρήσεις παλιού της προέδρου...Η ΑΕΚ είναι μια ομάδα που σχεδόν πάντα είχε σαν βασικό γνώμονα το καλό ποδόσφαιρο, τουλάχιστον μέχρι και πριν από λίγα χρόνια. Φέτος η ΑΕΚ μοιάζει με τον Παναθηναϊκό στο εξής: ενώ από τη μέση και μπροστά είναι μια ομάδα με πολύ ταλέντο (αν και πιστεύω πως τελικά κάτι θα πουλήσει),και με την προσθήκη του Ντιόπ σκλήρυνε και το κέντρο της, παρόλα αυτά η άμυνα της είναι για τα πανηγύρια...Βλέποντας ως αμυντικό δίδυμο τους Δέλλα και Μαϊστόροβιτς, γεννιούνται ελπίδες σε καθένα από εμάς να παίξουμε επαγγελματικό ποδόσφαιρο, εκτός κι αν τα περιμένουν όλα από τον φέρελπι, αλλά άπειρο Μανωλά...Δε βρίσκω λογική σε αυτό...Καταλαβαίνω την επιστροφή Λύμπε, ο οποίος είναι ένας παίκτης που και 20 λεπτά να αγωνιστεί είναι ικανός να κάνει αισθητή την παρουσία του...Αλλά η παρουσία του πρώην ποδοσφαιριστή Δέλλα με το αργοκίνητο καράβι που ακούει στο όνομα Μαϊστόροβιτς, δείχνει πως και η φετινή αμυντική λειτουργία του Δικεφάλου θα μπάζει από παντού...
Σε σχέση λοιπόν με την ΑΕΚ, μου κάνει εξαιρετική εντύπωση το ακόλουθο, το οποίο συνάμα θεωρώ εξαιρετικά οξύμωρο και παράξενο...Όταν μια ομάδα έχει πάνω από 15 χρόνια να πάρει το πρωτάθλημα (δεν εξετάζω για ποιους λόγους κάθε φορά...), περιμένω όταν ξεκινά μια καινούρια προσπάθεια να κρατά χαμηλούς τόνους και να προσπαθεί για κάτι καλό χωρίς να το πολυδιαφημίζει...Από τη φετινή ΑΕΚ βγαίνει μια αισιοδοξία, η οποία είναι εντελώς αβάσιμη και αν μη τι άλλο δεν ταιριάζει σε ομάδα, με τόση μεγάλη αποχή από τους τίτλους...Αρκούν 2-3 φιλικές νίκες για να πάρει τα πάνω του ο Δικέφαλος και όσοι είναι δίπλα του και να μιλούν για σίγουρο πρωτάθλημα, βγάζοντας μια άκρατη αισιοδοξία η οποία δεν προκύπτει από πουθενά...Ήθελα να ξερα, αν μια φιλική νίκη επί της Μπλακμπερν και της looser Ρέιντζερς, αρκεί για ένα τέτοιο ξέσπασμα...Ο Ολυμπιακός του Σόλιντ, κάποτε σε φιλικά έβαλε 2 πεντάρες σε Βέρντερ Βρέμης και Μπλάκμπερν, αλλά στη συνέχεια αποτέλεσε το ανέκδοτο του Champions League τρώγοντας 3 και 4 τεμάχια εντός έδρας από Ρόζενμποργκ και Λιόν αντίστοιχα...Για αυτό ψυχραιμία...Ξεχάστηκαν άραγε οι κόντρες των ποδοσφαιριστών μεταξύ τους στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο; Ξεχάστηκαν οι κόντρες του Ντούσκο με τους Λάτιν και τον ευέξαπτο Τζιμπούρ; Ξεχάστηκαν όλες οι αδυναμίες; Ξεχάστηκε η κόντρα μεταξύ των κιτρινόμαυρων φυλλάδων, αλλά και των οπαδών μεταξύ τους, για διάφορα θέματα, μεταξύ των οποίων και ο προπονητής; Ξεχάστηκαν τα άδεια ταμεία; Ξεχνούν εν τέλει πως φέτος οι δύο αιώνιοι θα είναι καλύτεροι από πέρυσι;...Εντύπωση προκαλεί πως ο συνήθως μετρημένος Μπάγεβιτς, βγαίνει και λέει μεγάλες κουβέντες, ότι η φετινή ΑΕΚ του θυμίζει την ομάδα μοντέλο που πραγματικά θαύμασε όλη η ποδοσφαιρική Ελλάδα πριν μια εοκοσαετία...Πολλές απορίες μου γεννούν όλα αυτά...Για να μην παρεξηγηθώ πάντως να αναφέρω το εξής...Η φετινή ΑΕΚ έχει ένα πλεονέκτημα φέτος και αυτό δεν είναι άλλο από το βατό της πρόγραμμα τις πρώτες 5-6 αγωνιστικές...Αν αγγίξει το απόλυτο, τότε για μένα έχει και εκείνη βάσιμες ελπίδες...Αλλά το να βγαίνουν και να το διατρανώνουν μεγαλοφώνως όλοι οι Ενωσίτες οπαδοί και δημοσιογράφοι μου μοιάζει αλαζονικό, αυτοκαταστροφικό και οξύμωρο...Χαμηλούς τόνους λοιπόν συνιστώ...

Αυτά είχα σε γενικές γραμμές να σημειώσω για Παναθηναϊκό και ΑΕΚ, σε σχέση με θέματα που μου φαίνονται οξύμωρα και έξω από κάθε ποδοσφαιρική λογική...Όσο για όλα τα υπόλοιπα, θα φανούν στο χορτάρι που όπως έχω ξαναγράψει είναι ο καθρέφτης των πάντων στο ποδόσφαιρο...

Η αλλαγή της ερυθρόλευκης σελίδας...

Η σεζόν για την ποδοσφαιρική ομάδα του Ολυμπιακού φέτος ξεκίνησε γρηγορότερα από κάθε άλλη χρονιά, ως αποτέλεσμα των περυσινών παλινωδιών, αλλά αυτό που κλέβει ως τώρα την παράσταση είναι η φυσικά η διοικητική αλλαγή και το εντυπωσιακό μπάσιμο της ομάδας στο μεταγραφικό παζάρι...Πολλοί φίλοι μου ζητούν κατ' ιδίαν να τους πω την άποψη μου για το νέο ξεκίνημα της ομάδας...Θεωρώ πως είναι εξαιρετικά νωρίς για να κριθεί το όλο εγχείρημα, αλλά προς το παρόν οι εντυπώσεις φαίνονται να κερδίζονται...Όμως ποτέ στην ιστορία καμία ομάδα δεν έκανε κάτι καλό με τις εντυπώσεις, για αυτό συνιστώ υπομονή...Παρόλα αυτά, υπάρχουν κάποια πράγματα, που αξίζουν σχολιασμού και παρατήρησης, όσο πρόωρο και να είναι αυτό ενδεχομένως...Πράγματα, φαινόμενα και καταστάσεις που καλό είναι να μας βάλουν σε προβληματισμό ως ένα βαθμό...Διότι μπορεί όλοι οι φίλαθλοι της ομάδας να είμαστε πεπεισμένοι πως φέτος κάτι καλό θα συμβεί, αλλά αυτό δεν θα πρέπει με τίποτα να μας αποτρέπει, από το να προσπαθούμε να βλέπουμε την αλήθεια όσο μπορούμε πιο αντικειμενικά..Τέρμα λοιπόν οι πρόλογοι και τα προκαταρκτικά και περνάμε σε δράση...

Μια ομάδα βγαλμένη από το Manager...
Είναι απόλυτα κατανοητό πως τα χρονικά περιθώρια για μεταγραφικό σχεδιασμό ήταν τόσο στενά, τα οποία σε συνδυασμό με το ελλειπέστατο περυσινό ρόστερ, έκαναν επιτακτική την ανάγκη για μεταγραφές εδώ και τώρα και όχι μόνο αστεριών αλλά και βοηθητικών ποδοσφαιριστών..Υπό αυτό το πρίσμα, χρήσιμες θεωρώ τις μεταγραφές τύπου Επστάιν, Χολέμπας...Καλά για Μοντεστό και Μιραλάς δεν το συζητώ...Και οι δύο είναι παίχτες με τη στόφα του βασικού, ιδίως ο Βέλγος και ελπίζω να αξιοποιηθούν καταλλήλως...Πολλοί μιλούν για ένα ρόστερ μιας χρήσης...Δεν συμφωνώ απόλυτα με αυτό...Αν εξαιρέσουμε τον Ιμπαγκάσα, όλοι οι άλλοι είναι ποδοσφαιριστές με χρονικό ορίζοντα τουλάχιστον τριετίας...Αλλά και ο Ιμπαγκάσα έχει μια τέτοια ποιότητα, που μπορεί να παίξει για τουλάχιστον δύο χρόνια μεγάλη μπάλα, για τα ελληνικά δεδομένα...Μην ξεχνάμε πως μιλάμε για το Ελληνικό πρωτάθλημα, το οποίο δεν διακρίνεται από κανένα ιδιαίτερο ποδοσφαιρικό επίπεδο, ας μη γελιόμαστε...Εμένα το ρόστερ δε μου μοιάζει μιας χρήσης, αλλά μου μοιάζει σαν ρόστερ Football Manager...Δεν ξέρω πόσοι έχετε εντρυφήσει στο συγκεκριμένο παιχνίδι όπως εγώ, αλλά όσοι είστε εξοικειωμένοι σίγουρα θα καταλάβετε τι εννοώ...Παίρνω για παράδειγμα τη Φιορεντίνα στο manager (τυχαίο το παράδειγμα;..δε νομίζω...)..τελειώνω την πρώτη χρονιά..και στη δεύτερη αρχίζω να υπογράφω με ένα σωρό ελεύθερους παίχτες, ή παίχτες που λήγουν τα συμβόλαια τους και χαλάω εντελώς τη χημεία της ομάδας μαζεύοντας παίχτες κυριολεκτικά από τις τέσσερις γωνιές του κόσμου , ακολουθώντας το ένστικτο μου και όχι κανενός είδους προγραμματισμό..Πέρα από αυτό, συνήθως βαριέμαι να ασχολούμαι με τους νέους παίχτες, αφού οι τελευταίοι δύσκολα βελτιώνονται άμεσα...Το ίδιο πάνω κάτω βλέπω να συμβαίνει και στην ομάδα μας φέτος...Ελπίζω να μας βγει σε καλό...

Ο αφελληνισμός της ομάδας...
Σε σχέση με την ακριβώς προηγούμενη παρατήρηση, έχω να παρατηρήσω πως μου κάνει εντύπωση ο αφελληνισμός της ομάδας...Ξέρω συμβαίνει παντού σε κάθε χώρα, όπου για να βρεις γηγενή ποδοσφαιριστή πρέπει να ψάξεις με το φανάρι του Διογένη...Επίσης είμαι βέβαιος πως πολλοί τώρα επαναλαμβάνετε τη συνήθη δικαιολογία πως οι μικρές ομάδες ζητούν ένα σκασμό λεφτά για αμφιβόλου αξίας και προοπτικής εγχώρια ταλέντα...Όμως είναι ανάγκη μια ελληνική ομάδα, να έχει στη βασική της σύνθεση 4-5 Έλληνες παίχτες..Φέτος ελοχεύει ο κίνδυνος η ομάδα να αγωνίζεται χωρίς γηγενή παίχτη στην ενδεκάδα...Οι μόνοι που διεκδικούν θέση είναι ο Τοροσίδης και ο Αβραάμ, άντε και ο Νικοπολίδης...Ή μήπως σας φαίνεται απίθανο να αγωνιστεί η ομάδα σε ματς με σύνθεση του τύπου Πάρντο, Μπράβο, Μέλμπεργκ, Μοντεστό, Χολέμπας, Ντουντού, Μαρέσκα, Ιμπαγκάσα, Ρόμενταλ,Ριέρα και Ντιόγο...Σε τι γλώσσα θα συνεννοούνται αυτοί οι άνθρωποι;..Θα μου πείτε στη γλώσσα του ποδοσφαίρου...Πέρα από την πλάκα, θεωρώ πως αυτό αποτελεί πρόβλημα...Οι ξένοι μπορεί να είναι παιχταράδες αλλά ως επί το πλείστο είναι μισθοφόροι και δεν μπορούν να κατανοήσουν εύκολα τη σημασία των ειδικών παιχνιδιών...Δεν μπορούν καν να καταλάβουν αν η φλεγόμενη εξέδρα τους αποθεώνει ή τους βρίζει βρε αδερφέ...Δεν μπορούν να ψιθυρίσουν δύο φωνήεντα στο διαιτητή ή στον αντίπαλο ποδοσφαιριστή που είναι εριστικός...Πραγματικές καταστάσεις, που κατά την άποψη μου καθιστούν αναγκαία την ύπαρξη ελληνικού στοιχείου και αυτό αφορά όλες τις ομάδες...Τελοσπάντων, το μέλλον θα δείξει...Αν και να μου πείτε, πως αν είναι οι Έλληνες μας παίχτες να κάνουν τόσα παιδαριώδη λάθη σαν το χθεσινοβραδυνό του Γκαλίτσιου, τότε ξένοι και πάλι ξένοι...

H θέση κάτω από τα δοκάρια...
Η θέση του τερματοφύλακα είναι κομβική στο σύγχρονο ποδόσφαιρο και δυστυχώς και φέτος θεωρώ πως η ομάδα αποφάσισε να πορευτεί με ημίμετρα και ελπίζω να μην το πληρώσει...Κατανοώ την παρουσία του Νικοπολίδη, σαν ηγέτη στα αποδυτήρια ενώ θα ήμουν αχάριστος αν δεν αναγνώριζα την προσφορά του όλα αυτά τα χρόνια...Όμως ποδοσφαιρικά κοντεύει να πατήσει τα 40, αγωνίζεται μόνο με τη διαίσθηση, ενώ τα μαλλιά του πλέον μοιάζουν πιο λευκά και από απάτητη χιονισμένη πλαγιά στις παρυφές του Ολύμπου...Και αντί να πάρουμε έναν τερματοφύλακα για βασικό, πήραμε έναν νεαρό Ούγγρο για τρίτο...Εκτός και αν θεωρείτε εσείς, πως ο Ούρκο Πάρντο είναι ικανός να αντέξει την πίεση κάτω από τα δοκάρια του Ολυμπιακού..Μακάρι δηλαδή να συμβεί, αλλά εμένα ο συμπαθής Πάρντο μου μοιάζει μέτριος...Για την ακρίβεια, κάνει τα απολύτως απαραίτητα ενώ στα δύσκολα η μπάλα πάει μέσα...Ένα σουτ έκαναν σε δύο ματς όλο και όλο οι της Μπέσα και ο Πάρντο απλά εκτινάχθηκε για να κάνει πιο εντυπωσιακό το γκολ...Γιατί να μην πάρουμε το μεγάλο αυτό τερματοφύλακα που ακούει στο όνομα Άρτουρ Μπόρουτς, ο οποίος φέτος θα πάει για να χτυπήσει το ιταλικό πρωτάθλημα; Λίγος μας έπεφτε δηλαδή; Και μεγάλος τερματοφύλακας και δυναμική προσωπικότητα, ικανή να καθοδηγήσει όλη την άμυνα...Γιατί από ευαίσθητους χορτάσαμε...

Η αξία του Ριέρα και τα κατάλοιπα του παρελθόντος...
Επειδή είμαι ένας από αυτούς που ασχολούμαι με το διεθνές ποδόσφαιρο πάρα πολύ, δεν περιμένω από καμία εφημερίδα και κανέναν δημοσιογράφο να μου πει τι παίχτης είναι ο Άλμπερτ Ριέρα, ποια είναι η αξία του και αν μπορεί να κάνει τη διαφορά...Για μένα, ο Ριέρα είναι ένας παιχταράς...Δεν είναι μόνο η αναμφισβήτητη ποδοσφαιρική του αξία, είναι και η ηγετική του συμπεριφορά μέσα στο γήπεδο που αποτελούν εχέγγυο για μια επιτυχημένη πορεία στο λιμάνι...Επιπλέον, η πολύ καλή του ποδοσφαιρική ηλικία και το γεγονός πως δεν είναι βετεράνος, αποτελούν εγγύηση πως δεν ήρθε εδώ για να κολλήσει τα τελευταία του ποδοσφαιρικά ένσημα, αλλά έχει κίνητρο γιατί όχι για μια μελλοντικά καλύτερη μεταγραφή...Όλα αυτά όμως μένει να αποδειχτούν στο χορτάρι που είναι ο καθρέφτης όλων...Αλλά αυτό που ειλικρινά με εκνευρίζει είναι το εξής: Πάμε αισίως στη δεύτερη χρονιά χωρίς τον Τζόρτζεβιτς και οι δημοσιογράφοι επιμένουν να λένε ανοησίες του στυλ: βρήκε το νέο Τζόλε και ικανός να αντικαταστήσει το Τζόλε και ο Τζόλε είπε πως ο Ριέρα είναι καλός και τα λοιπά και τα λοιπά...Δεν τους έφτανε το λιβανιστήρι τόσα χρόνια που αγωνιζόταν ο Σέρβος, αλλά το συνεχίζουν άπαντες και τώρα μετά από δυο χρόνια...Ναι ο Τζόρτζεβιτς όντως προσέφερε πολλά, και ίσως όλα αυτά που λέω να ακούγονται σαν αχαριστιία...Αλλά δεν μπορώ την εξύμνηση και πιστεύω πως και ο ίδιος έχει ευθύνη, που τόσα χρόνια δε βρέθηκε ικανός αντικαταστάτης..Και θέλω να πω και το εξής..Πιστεύω πως αν ο Λέτο έμενε και πέρυσι, θα ήταν πολύ καλύτερος από ότι ήταν την πρώτη του χρονιά...Φυσικά άλλη κλάση ο Ριέρα και άλλη ο Λέτο, αλλά αυτό που θέλω να καυτηριάσω είναι το ακατάσχετο γλύψιμο σε κάποιους που το βαρέθηκα πια τόσα χρόνια...Βαρέθηκα πλέον με το Τζόλε...Υπήρξαν τελοσπάντων και άλλοι που προσέφεραν πολλά και αξιόλογα πράγματα στην ομάδα όλα αυτά τα χρόνια...

Η καρέκλα που μονίμως τρίζει...
Τον Έβαλντ Λίνεν προσωπικά τον συμπαθώ...Είναι ένας προπονητής που τα δείγματα της δουλειάς του φάνηκαν ξεκάθαρα στον Πανιώνιο, ενώ τον συμπαθώ ακόμη περισσότερο για τις πεποιθήσεις του..Για όσους δεν ξέρουν ο ίδιος τον καιρό που ήταν μεγάλο όνομα σαν ποδοσφαιριστής στη Γερμανία, αρνήθηκε πχ να λάβει μέρος στο Μουντιάλ του 1978 λόγω πολιτικών πεποιθήσεων...Αλλά, όλοι ξέρουμε πως η καρέκλα του προπονητή του Ολυμπιακού είναι ηλεκτρική...Πλάκα πλάκα, θεωρώ πως όσοι κάθονται στη θέση του προπονητή του Ολυμπιακού θα πρέπει να μην υπογράφουν συμβόλαιο, αλλά να πληρώνονται με μεροκάματο...Αφού παιχνίδι με το παιχνίδι παίζουν το κεφάλι τους και τη θέση τους..Ιδίως ο Λίνεν, ο οποίος αποτέλεσε επιλογή της προηγούμενης διοικητικής κεφαλής και θεωρώ πως με την πρώτη στραβή ο Μαρινάκης θα τον καθαρίσει και θα παίξει τα ρέστα του για τον Βαλβέρδε...Για να μη σας πω, πως ο όλος ο σχεδιασμός και οι επιλογές ορισμένων παικτών βλέπε Ιμπαγκάσα μυρίζουν Ερνέστο...Όσο τα αποτελέσματα είναι καλά δεν τρέχει τίποτα...Ήδη όμως το πρώτο ματς με τη Μακάμπι, έφερε τον Ολυμπιακό ένα βήμα πριν από τον πρόωρο αποκλεισμό από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις..Οπότε αν στραβώσει ο επαναληπτικός της επόμενης εβδομάδας ετοιμαστείτε για αλλαγή...Άλλωστε το πρωτάθλημα αργεί ακόμη να ξεκινήσει και ένας Ολυμπιακός χωρίς καμία ευρωπαϊκή υποχρέωση, θα αποτελεί για μένα τεράστιο φαβορί για το ελληνικό πρωτάθλημα, από τη στιγμή που ο κόσμος είναι ζεστός και είναι βέβαιο πως δεν θα αρχίσει γκρίνια...

Αυτά είχα σε γενικές γραμμές να σημειώσω για την έναρξη της ερυθρόλευκης χρονιάς...Είμαστε ακόμη πολύ νωρίς και πολλά μπορεί να αλλάξουν, αν σκεφτεί κανείς πως ακόμη έχουμε έναν περίπου μήνα για την έναρξη του ελληνικού πρωταθλήματος και για τη λήξη της τρέχουσας μεταγραφικής περιόδου...Εδώ θα είμαστε όμως να τα λέμε και για τη δική μας, αλλά και για όλες τις ομάδες...

Η φετινή πορεία του Π.Α.Ο.Κ και τα ανυπέρβλητα εμπόδια...

Η πορεία που διέγραψε φέτος η ομάδα του ΠΑΟΚ στο ελληνικό πρωτάθλημα ήταν πολύ καλή σε γενικές γραμμές, σε σημείο που έφτασε να διεκδικεί στα ίσα(;) το πρωτάθλημα... Παρόλα αυτά αρκούσε ένα μπλόκο (ή μια πολύ κακή εμφάνιση, όπως το πάρει κανείς) στο ματς με τον Άρη στο Χαριλάου, έτσι ώστε όχι μόνον να χαθούν οι τρεις βαθμοί τότε, αλλά να βγει και η ομάδα εντελώς εκτός ρυθμού, όπως αποδείχτηκε στο επόμενο ματς και όπως πιθανόν να αποδειχθεί και στο εγγύς μέλλον...Επειδή λοιπόν για την πορεία του ΠΑΟΚ έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά, και για το συγκεκριμένο ματς πολλά περισσότερα αβάσιμα πράγματα από ανθρώπους χρωματισμένους καιρός είναι να μιλήσει κάποιος αχρωμάτιστος..Ή μάλλον κάποιος που διαβάζει μέσω internet αρκετά αποσπάσματα εφημερίδων (και της συμπρωτεύουσας), είναι γενικά καλόπιστος, δεν φορά χρωματιστά γυαλιά και παρακολουθεί τα γεγονότα από πολύ κοντά...Θα καταθέσω λοιπόν τις προσωπικές μου απόψεις, εξηγήσεις και απαντήσεις για κάποιες κοινές απόψεις που ακούστηκαν τον τελευταίο καιρό γύρω από το θέμα, προσπαθώντας να διερευνήσω ποιες είναι σωστές και ποιες αποτελούν μεγάλους μύθους...Για την ακρίβεια θα προσπαθήσω να αναπτύξω πέντε τέτοιες απόψεις, που κυριαρχούν στην ποδοσφαιρική κοινή γνώμη της χώρας...Η μπάλα στη σέντρα της Τούμπας λοιπόν, η θύρα 4 ανάβει τα πρώτα καπνογόνα και ο Τάσος ο Κάκος σφυρίζει την έναρξη του αγώνα...(Αλήθεια, γιατί έχω την εντύπωση πως όλα τα ντέρμπι του ΠΑΟΚ τα σφυρίζει ο εν λόγω διαιτητής;)..Τελοσπάντων ξεκινώ και μπαίνω κατευθείαν στα σκληρά...

Κάποιοι έστησαν τον ΠΑΟΚ στο ματς με τον Άρη...
Κατ' αρχάς πάνω στο θέμα αυτό θέλω να πω, πως για να πεις πως κάποιος έστησε κάποιον ή θα πρέπει να έχεις αποδείξεις, ή θα αναγκαστείς να γίνεις καραγκιόζης ανασκευάζοντας στη συνέχεια (αυτό πάει στον τίμιο Πάμπλο Γκαρσία, έναν παίχτη τον οποίο προσωπικά τιμώ...). Πολλοί λοιπόν είπαν, πως σε εκείνο το ματς, ο ΠΑΟΚ ήταν χάλια και όντως έτσι ήταν...Οι ίδιοι επίσης αναφέρουν την άποψη, πως όταν πας να παίξεις ένα ντέρμπι για να πάρεις το πρωτάθλημα θα πρέπει να μασάς σίδερα και να κερδίζεις και τη διαιτησία...Κατ' εμέ η διαιτησία του ματς ήταν απόλυτα επαγγελματική και αυτή την άποψη αποκόμισα βλέποντας το παιχνίδι...Θεωρώ πως ο διαιτητής είχε στο νου του, πως σε αυτό το παιχνίδι ο ΠΑΟΚ δεν έπρεπε με τίποτα να φύγει νικητής...Απλά και ο ίδιος βολεύτηκε από την περίσταση και από το γεγονός πως ο Δικέφαλος ήταν χάλια και δεν χρειάστηκε να κάνει παρά τα απολύτως απαραίτητα...Το να δείξεις κάρτα από το 1ο λεπτό στον Πάμπλο το Γκαρσία είναι σαν να ευνουχίζεις εξ' αρχής τον ΠΑΟΚ και το κέντρο του, ακόμη περισσότερο από τη στιγμή που το κατς των παιχτών του Άρη δεν το αντιμετωπίζεις με τον ίδιο ακριβώς τρόπο...Το να κόβεις με ένα ανύπαρκτο οφσάιντ τον ευρισκόμενο σε θέση τετ α τετ Βιειρίνια στο 10, είναι ένα παρόμοιο μήνυμα...Το γεγονός ότι η ομάδα του Άρη είχε πάνω από έναν χρόνο να πάρει πέναλτι και σε αυτό το παιχνίδι το πήρε αμέσως, θεωρώ πως κάτι λέει...Όλα αυτά είναι πραγματικά γεγονότα, που δίνουν το δικαίωμα στον ΠΑΟΚ να διαμαρτύρεται..Και όσο για αυτούς που λένε ότι ο ΠΑΟΚ δεν δικαιούται να διαμαρτύρεται από τη στιγμή που δεν έκανε ούτε φάση, έχω να τους ανταπαντήσω πως φέτος ο ΠΑΟΚ πήρε αρκετά ματς χωρίς να κάνει ούτε φάση, εκμεταλλευόμενος ένα κόρνερ ή μια σύγχυση...

Ο ΠΑΟΚ δεν είναι ακόμη έτοιμος για πρωτάθλημα...
Την άποψη αυτή την άκουσα να λέγεται πάρα πολύ και το κυριότερο είναι ότι την άκουσα από χείλη φιλάθλων του ΠΑΟΚ, που συζητούσαμε σχετικά στην Αθήνα...Με αυτή την άποψη διαφωνώ κάθετα, και θα εξηγηθώ πάραυτα...Θέλω να πω, πως πριν ξεστομίσουμε όλοι μας τέτοιες απόψεις, καλό θα είναι πρώτα να σκεφτόμαστε πως αναφερόμαστε στο γνωστό και μη εξαιρετέο ελληνικό πρωτάθλημα. Στο ελληνικό πρωτάθλημα, το οποίο κατά 99% το κατακτά ένας από τους δύο αιωνίους, οι ευκαιρίες για να το πάρει η ΑΕΚ ή ο ΠΑΟΚ για παράδειγμα ειναι ελάχιστες και αυτές θα πρέπει να το λαμβάνουμε υπόψιν μας. Το ίδιο συνέβη και τη χρονιά που η ΑΕΚ του Σάντος του Μπούρμπου, του Μάλμπασα και του Κρασσά έχυσε την καρδάρα με το γάλα στο περίφημο εκείνο ματς με τον Ιωνικό με το γκολ του Νατσούρα. Τότε όλοι είπαν πως η ομάδα θα βελτιωνόταν τον επόμενο χρόνο...Εγώ ξέρω πως πέρασαν 6-7 χρόνια από τότε και η ΑΕΚ κάθε χρόνο γίνεται και χειρότερη. Για να επιστρέψω στην περίπτωση του Δικεφάλου του Βορρά (που λέει και ο Μίνος), είναι πασιφανές πως χρήζει βελτίωσης αυτή η ομάδα...Κατά την ταπεινή μου άποψη οι Χαλκιάς, Αραμπατζής, Λίνο, Σορλέν, Σνάουτσνερ, Κριστιάνο,Τσιρίλο αλλά και ο πάγκος του ΠΑΟΚ δεν είναι για το επίπεδο αυτής της ομάδας...Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να χτυπήσει φέτος πρωτάθλημα...Φυσικά του χρόνου η ομάδα ενδεχομένως να δυναμώσει, αλλά η ευκαιρία ήταν φέτος...Φανταστείτε τον ΠΑΟΚ του μετρημένου Ζαγοράκη να έπαιρνε τα εκατομμύρια του champions league και σκεφτείτε πως θα άλλαζε αμέσως επίπεδο...Παράλληλα του χρόνου, η άμυνα του Παναθηναϊκού θα είναι σίγουρα καλύτερη από τη φετινή, ενώ και ο Ολυμπιακός αποκλείω να παρουσιάζει ξανά το φετινό οικτρό θέαμα μιας ομάδας αγύμναστης και παρατημένης. Για αυτό η φετινή χρονιά ήταν μια πραγματική ευκαιρία...

Ο ΑΡΗΣ χτύπησε λυσσασμένα το παιχνίδι λόγω ειδικών σχέσεων με τον Π.Α.Ο.
Αυτό ακούστηκε και ακούγεται κατά κόρον την τελευταία εβδομάδα..Κατά την ταπεινή μου άποψη, όποιος ισχυρίζεται κάτι τέτοιο δεν έχει ιδέα από το πως λειτουργεί παγκοσμίως το ποδόσφαιρο. Η μεγάλη έχθρα που υπάρχει μεταξύ ΆΡΗ και ΠΑΟΚ είναι γεγονός και είναι απόλυτα κατανοητή, αν εξαιρέσουμε τους τραμπουκισμούς εκτός αλλά και εντός γηπέδων. Παντού γίνεται το ίδιο, ενώ είναι κοινά αποδεκτό πως τα τοπικά ντέρμπι μεταξύ ομάδων της ιδίας πόλης παρουσιάζουν μεγάλη και ίσως ανεξήγητη έχθρα, ανεξάρτητα από βαθμολογικό κίνητρο και στόχους...Όποιος έχει παρακολουθήσει έστω και μία φορά στη ζωή του ματς π.χ. Σίτυ-Γιουνάιτεντ, Μπέτις-Σεβίλλη, Τορίνο-Γιουβέντους, Λίβερπουλ-Έβερτον μπορεί να καταλάβει αυτό που αναφέρω...Σε τέτοια ματς ο ένας αντίπαλος κοιτάει πως θα κερδίσει τον αιώνιο αντίπαλο, για να γεμίσει χαρά τους οπαδούς του...Αυτά είναι ματς στα οποία πιθανώς μια ομάδα εξιλεώνεται στα μάτια των οπαδών της, ακόμη και αν διάγει μια τραγική χρονιά...Επομένως, είναι άκαιρο και εντελώς ανεδαφικό να αναρωτιόμαστε για το κίνητρο του Άρη...Τέτοιοι αγώνες είναι πάντοτε κυκλωμένοι στο ημερολόγιο με κόκκινο μαρκαδόρο από την αρχή του πρωταθλήματος...Και για αυτό το λόγο θεωρώ πως ο ΠΑΟΚ είναι πιο δύσκολο να πάρει τη δεύτερη θέση στα Playoffs, από τη στιγμή που τα ματς με τον Άρη θα είναι για αυτόν πολύ δυσκολότερα από ότι για Ολυμπιακό και ΆΕΚ...

Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο...
Η συγκεκριμένη άποψη στο ποδόσφαιρο έχει απόλυτη εφαρμογή και θα εξακολουθεί να υφίσταται για όσα χρόνια υπάρχει το ίδιο το άθλημα. Όλα αυτά έχουν να κάνουν πάντως με την νοοτροπία της κάθε ομάδας...Προσωπικά είμαι της άποψης, πως μια ομάδα θα πρέπει πάντοτε να δίνει τον καλύτερο της εαυτό σε όλα τα ματς και επίσης να μη δείχνει οίκτο στον αντίπαλο όταν προηγείται με αρκετά γκολ διαφορά...Στην περίπτωση μας, είναι νωπή ακόμα η συμπεριφορά κατά του Άρη που επέδειξαν πρόσφατα οι ΠΑΟΚ και Ηρακλής και που οδήγησε στον πρόσφατο δεύτερο υποβιβασμό των κίτρινων στη β Εθνική...Και αν για τον Ηρακλή υπάρχει η σοβαρή δικαιολογία πως πήγε τότε στο Χαριλάου για να υπερασπιστεί την αξιοπρέπεια του και για αυτό προηγούνταν στο σκορ μέχρι να μπουκάρουν οι κάφροι, για τον ΠΑΟΚ τι να πει κανείς; Ποιος ξεχνά εκείνο το περιβόητο ματς με την Καλαμαριά, που το 0-1 του ημιχρόνου έγινε στο δεύτερο ημίχρονο αμέσως 2-1 για τους πόντιους, υπό τη θέληση των οπαδών του δικεφάλου που είχαν κατακλύσει το στάδιο και επιθυμούσαν ήττα της ομάδας τους για να πέσει κατηγορία ο Άρης...Φαντάζομαι πως κανείς δεν το ξεχνά αυτό, ούτε καν ο συμπαθής Θοδωρής Ζαγοράκης που τότε ήταν παίχτης του δικεφάλου του Βορρά...Επειδή λοιπόν οι ομάδες σπανίως ξεχνούν τέτοια περιστατικά, ήταν απολύτως αναμενόμενο ο Άρης να σκυλιάσει και να κάνει τα πάντα για να πάρει τη νίκη και να στερήσει από τον αιώνιο αντίπαλο κάθε ελπίδα για κούπα...Βέβαια στην Ελλάδα εκτός από τα παραπάνω, την έννοια της ποδοσφαιρικής εκδίκησης την έχουμε κατανοήσει εντελώς στρεβλά και πιστεύει κάθε ομάδα πως για να εκδικηθεί τον αντίπαλό της πρέπει να δημιουργήσει τα ίδια τουλάχιστον έκτροπα και την ίδια τρομοκρατική ατμόσφαιρα...Αλλά για την καφρίλα και το φανατισμό έχω μιλήσει από αυτό το βήμα πάμπολλες φορές και έχω βαρεθεί να ασχολούμαι με μηδενικά...

Το σημαντικότερο πρόβλημα του ΠΑΟΚ είναι η εν γένει νοοτροπία του...
Ο ΠΑΟΚ έχει το μανδύα του συνεχώς αδικημένου στο ελληνικό ποδόσφαιρο...Είτε όντως σφάζεται από τους μεγάλους της Αθήνας είτε όχι, υπάρχει η νοοτροπία της κλάψας και της συνεχούς αδικίας που δεν αφήνει έναν πολύ μεγάλο σύλλογο όπως αυτός να ορθοποδήσει και να κάνει μεγάλα βήματα προς τα εμπρός. Έχοντας ζήσει κάποιο καιρό στη Βόρεια Ελλάδα, έστω και σαν στρατιώτης, μπορώ να κατανοήσω πως ο ΠΑΟΚ έχει πολύ και καθαρό λαό που του είναι πιστός και τον ακολουθεί. Για την ακρίβεια, θεωρώ πως ο λαός του ΠΑΟΚ είναι ένας από τους δυο λαούς υποστηρικτές ομάδων στην Ελλάδα, που μπορεί να χαρακτηριστεί ως λαϊκό κίνημα, με τα καλά και τα κακά που συνεπάγεται η έννοια αυτή (φυσικά ο άλλος λαός είναι της ομάδας που υποστηρίζω, αν και η συγκεκριμένη άποψη είναι φυσικά εντελώς υποκειμενική..) Απλά ο κόσμος του ΠΑΟΚ (και συγκεκριμένα της Βόρειας Ελλάδας ) επηρεάζεται πάρα πολύ από τα τοπικά μέσα που αναμασούν και αναμασούν την καραμέλα της αδικημένης πόλης και της αδικημένης ομάδας...Μπορεί κάτι τέτοιο να ισχύει, δεν αμφιβάλλω...Αλλά οι θεωρώ πως οι δημοσιογράφοι εκεί πέρα καλλιεργούν αυτό το κλίμα και δεν αφήνουν μια μεγάλη ομάδα να αναπτυχθεί...Δεν είναι τυχαίο πως οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ που εγώ συναντώ στη Νότια Ελλάδα, είναι συνειδητοποιημένοι, σκεπτόμενοι και ανοιχτόμυαλοι..Για να μην παρεξηγηθώ, δεν διαχωρίζω κανέναν, ούτε φυσικά υποτιμώ και υποβιβάζω ανθρώπινες προσωπικότητες, ιδέες και συμπεριφορές..Απλά θέλω να καυτηριάσω τη συμπεριφορά δημοσιογράφων που σπέρνουν στις καρδιές των φιλάθλων το φανατισμό και τη μισαλλοδοξία προβάλλοντας την υπερβολή και την παραποίηση της αλήθειας...Για αυτό, δεν πρέπει να μένουν περιχαρακωμένοι οι φίλαθλοι στα τοπικά μέσα και να προσπαθούν να συγκεντρώνουν και διαφορετικές απόψεις...Φυσικά το ίδιο συμβαίνει και στην πρωτεύουσα και ίσως και σε χειρότερο βαθμό, και όλα αυτά είναι που με κάνουν να πιστεύω πως το σχέδιο της αποχαύνωσης και της προαγωγής της καφρίλας και του φανατισμού είναι οργανωμένο και αφορά όλους μας...Για αυτό ας έχουμε ανοιχτές τις κεραίες μας...Φιλική συμβουλή προς όλους...

Δεν θέλω να αναφέρω περισσότερα για την περίπτωση του ΠΑΟΚ...Μιας ομάδας με μεγάλο λαό, τεράστια ιστορία, θρυλικές μορφές μα εσφαλμένη νοοτροπία...Ταπεινές απόψεις για μια ομάδα που φέτος δεν την άφησαν αλλά και η ίδια δεν κινείται με τον ιδεατό τρόπο για την κατάκτηση της κορυφής...Μιας ομάδας που τα δύο μόλις πρωταθλήματα στην ιστορία της, είναι πάρα πολύ λίγα...Μιας ομάδας, που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να ήταν ο εκπρόσωπος του πόλου μιας ισχυρής Θεσσαλονίκης..Μια ομάδα στην οποία το μεγαλύτερο κακό κατά την άποψη μου δεν το έχει κάνει η Αθήνα και οι ομάδες του κέντρου, αλλά οι διοκήσεις της και οι σφουγγοκωλάριοι γραφιάδες που υποτίθεται πως την υπηρετούν... Μια ομάδα στην οποία ειλικρινά εύχομαι να βρει τον πραγματικό της δρόμο στο εγγύς μέλλον...