Το ερυθρόλευκο μεταγραφικό παιδομάζωμα...

Ο Ιανουάριος είναι ο κατ' εξοχήν μήνας των μεταγραφών, αν και τώρα που το σκέφτομαι, η μεταγραφολογία είναι ένα σπορ που στην Ελλάδα διεξάγεται όλο τον καιρό...Τελοσπάντων όμως, τώρα το Γενάρη είναι η επίσημη μεταγραφική περίοδος όπως έχει θεσμοθετηθεί παγκοσμίως εδώ και χρόνια. Οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης, τον τελευταίο καιρό είναι απολύτως εμφανείς και στο ποδόσφαιρο διεθνώς...Οι εποχές των παχιών αγελάδων μοιάζουν να έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, και για αυτό η κίνηση στο μεταγραφικό παζάρι είναι ισχνή...Πάνε οι εποχές των βαρύγδουπων μεταγραφών, των ηγεμονικών και πολυετών συμβολαίων και των ονομάτων από το πάνω ράφι, όπως λέγεται χαρακτηριστικά. Τώρα παρατηρείται είναι σε έξαρση το φαινόμενο των δανεικών για ένα εξάμηνο και μετά βλέπουμε, των ελεύθερων και ξεπεσμένων τριαντατεσσάρηδων, και της προσπάθειας των μικρών να επωφεληθούν από τα ψίχουλα που περισσεύουν από τα τραπέζια των μεγάλων...

Αυτός που φυσικά κλέβει την παράσταση και διαφοροποιείται φέτος είναι όπως όλοι καταλαβαίνουμε ο Ολυμπιακός...Οι Πειραιώτες έχοντας μια διοίκηση, που μπήκε το καλοκαίρι με πολύ φόρα και μοιάζει να σαρώνει στο μεταγραφικό παζάρι, αγοράζοντας περίπου ότι ακριβώς επιθυμεί...Εκμεταλλευόμενος ο Μαρινάκης το γεγονός πως η συντριπτική πλειοψηφία των υπόλοιπων ομάδων έχει πραγματικά στεγνώσει από ρευστό, προχωράει σε συνεχείς κινήσεις, σχεδόν σε τιμή ευκαιρίας, αν φυσικά αναλογιστούμε τα δεδομένα που επικρατούσαν, πριν από περίπου δύο χρόνια για παράδειγμα...Την ίδια στιγμή, από την άλλη πλευρά οι ιδιοκτήτες των μικρομεσαίων ομάδων, μοιάζουν να αισθάνονται πως πουλώντας έναν ποδοσφαιριστή στον Ολυμπιακό αφενός θα πάρουν τα χρήματα που έχουν συμφωνηθεί έγκαιρα και σίγουρα και αφετέρου περιμένουν πως θα έχουν την εύνοια του Ολυμπιακού σε πολλά θέματα στο εγγύς μέλλον, μιας και από ότι δείχνουν τα πράγματα, τα ηνία του ποδοσφαίρου μετά από ένα διάλειμμα ξαναπήγαν σε ερυθρόλευκα χέρια...

Πολλοί λένε πως ο Μαρινάκης προχωρεί σε αυτό το εγχώριο παιδομάζωμα, μιμούμενος το παράδειγμα του Κόκκαλη την περίοδο του 1996 όταν σάρωσε την ελληνική επαρχία αποκτώντας Μαυρογενίδη, Γιαννακόπουλο, Γεωργάτο, Τζόρτζεβιτς κλπ, δημιουργώντας μια μαγιά παιχτών που πήραν την ομάδα στις πλάτες τους για χρόνια και ταυτόχρονα τους στέρησε από τους μεγάλους του αντιπάλους. Σήμερα αν πιστέψουμε τα δημοσιεύματα, ο Ολυμπιακός έκλεισε ή πρόκειται να κλείσει Μανιάτη, Κουμορτζί, Βέλλιο, Φορτούνη, Χαβίτο, Βασιλακάκη, Γεωργιάδη και άλλους που πιθανώς τώρα να μου διαφεύγουν...Δεν διαφωνώ πως όλα τα παραπάνω είναι παιδιά με κάποιο ταλέντο, που μπορούν να βελτιωθούν ακόμη περισσότερο στο μέλλον...Αλλά πρώτα από όλα θα πρέπει να σημειώσουμε την εμφανή διαφορά ποιότητας που υπήρχε στους παίχτες του τότε με αυτούς του σήμερα, δείγμα αν θέλετε της γενικότερης πτώσης του ελληνικού ποδοσφαίρου στην πάροδο των ετών..Είναι επίσης όμως αμφίβολο, αν όλοι αυτοί θα μπορέσουν να κάνουν καριέρα στο λιμάνι παίρνοντας σημαντικές ευκαιρίες ή αν θα χαντακωθούν παραμένοντας αιώνια ταλέντα σαν τους Σοιλέδηδες και τους Κατσικογιάννηδες..Οι κινήσεις αυτές εξηγούνται επίσης από το γεγονός ότι κάθε επιχειρηματίας στη δύσκολη αυτή οικονομική συγκυρία, νοιάζεται να εξασφαλίσει μια οικονομική διαχείριση συνετή και σοβαρή...Άλλωστε το γεγονός ότι σε λίγα χρόνια, για να μπορεί μια ομάδα να αγωνιστεί στην Ευρώπη θα πρέπει να παρουσιάζει οικονομικές καταστάσεις χωρίς ελλείμματα και μαύρες τρύπες είναι ένας βραχνάς για όλες τις ομάδες...Και η απόκτηση ελεύθερων και νεαρών με τη μορφή επένδυσης αλλά και η πώληση κάποιων hot ονομάτων, βοηθά και σε αυτήν την κατεύθυνση...Επιπρόσθετα, σε λίγα επίσης χρόνια, για να αγωνιστεί κανείς στην Ευρώπη θα πρέπει να έχει έναν ικανό αριθμό γηγενών ποδοσφαιριστών και επίσης ποδοσφαιριστών που να έχουν βγει από τα σπλάχνα της κάθε ομάδας...Και ειδικά ο Ολυμπιακός ήταν ανάγκη να κινηθεί σε αυτήν την κατεύθυνση, καθώς τα τελευταία χρόνια το ελληνικό στοιχείο έχει συρρικνωθεί απελπιστικά στου Ρέντη...

Γεννιέται πάντως το ερώτημα αν πραγματικά ο Ολυμπιακός χρειάζεται αυτούς τους συγκεκριμένους παίχτες...Παίρνοντας τον εξαιρετικά αξιόλογο κατ' εμέ Μανιάτη για παράδειγμα έχει πλέον τέσσερα δεξιά μπακ, συμπεριλαμβανομένων των Τοροσίδη, Μοντέστο και Γκαλίτσιου...Στην καλύτερη περίπτωση λοιπόν ο Μανιάτης θα καλύπτει τα λίγα ρεπό του Τοροσίδη...Η περίπτωση Κουμορτζί είναι επίσης ανάλογη...Μπορεί φέτος όντως να μπει αλλαγή σε μερικά ματς και κάτι να προσφέρει, αν τελικά αποκτηθεί, ενδεχόμενο βέβαια που μοιάζει να απομακρύνεται προς το παρόν...Αλήθεια όμως πιστεύει κανείς πως ο Ολυμπιακός του Champions League, μπορεί να στηριχθεί πραγματικά σε παίχτες του τύπου του συμπαθούς Γκανέζου; Αλλά και οι υπόλοιποι παίχτες πιστεύει κανείς πως θα παίξουν ποτέ πρωταγωνιστικό ρόλο στον Ολυμπιακό; Εδώ ολόκληρος Φετφατζίδης, που κατά την ταπεινή μου άποψη είναι ότι πιο αρτιότερο τεχνικά και ποδοσφαιρικά στην Ελλάδα κάτω των 22 ετών, και δεν μπορεί να πάρει τη φανέλα του βασικού σπίτι του και τον ξεπερνούν αμφιβόλου ποιότητας και κυρίως μέλλοντος λεγεωνάριοι...Φυσικά δε λέω, πως ο Ολυμπιακός δε χρειάζεται ενίσχυση, αυτό φωνάζει από μακριά και δεν έχει να κάνει αυτό με την κατάληξη του φετινού πρωταθλήματος...Όχι όμως σε θέσεις που υπάρχει πληθώρα παιχτών και κυρίως όχι παίχτες στοιχήματα και εντέλει αμφιβόλου ποιότητας...

Ένα άλλο ερώτημα είναι αν όλοι αυτοί οι ποδοσφαιριστές αποτελούν υποδείξεις του προπονητή ή αν έστω έχει ο ίδιος δώσει την τυπική του έγκριση πως μπορεί να στηριχθεί σε παίχτες σαν και αυτούς...Και εδώ επιτρέψτε μου να αμφιβάλλω...Ο Βαλβέρδε και στα δύο περάσματα του από τον κόκκινο πάγκο, μπορεί να έχει παράξει έργο, πλην όμως έχει καταλάβει πως στο ελληνικό πρωτάθλημα αυτό που μετρά δεν είναι το θέαμα, αλλά αποκλειστικά το αποτέλεσμα...Όταν ξέρει πως αν χάσει το πρωτάθλημα θα είναι φευγάτος, αποκλείεται όχι μόνο αυτός αλλά οποιοσδήποτε στη θέση του, θα βρει μια ενδεκάδα, η οποία θα του κάνει τη δουλειά και δεν θα δώσει έμφαση στο να αναπτύξει το φυτώριο του Ολυμπιακού...Εκτός και αν κάποιος από αυτούς αποδειχθεί πραγματικά εξαιρετική περίπτωση και μπορεί άμεσα να βοηθήσει όπως για παράδειγμα ο Φετφατζίδης...Για τους υπόλοιπους, το πολύ πολύ να κάνουν καμιά συμμετοχή ξόφαλτση, όταν η ομάδα θα έχει καμιά δεκαριά απουσίες, ή ο άλλος δρόμος είναι να δοθούν δανεικοί...Εκτός φυσικά και αν του δοθεί ασυλία και γραμμή να βγάλει νέους παίχτες...Στην περίπτωση όμως αυτή, το πολυπόθητο για τη συντριπτική πλειοψηφία θα γίνει όνειρο απατηλό και ο εκάστοτε προπονητής θα αποτελέσει σύντομα παρελθόν...

Υπάρχει όμως και μια ακόμη παράμετρος της όλης στρατηγικής, που κατά την άποψη μου δεν έχει τονισθεί όσο θα έπρεπε...Ο Βαγγέλης Μαρινάκης μπορεί να βρίσκεται μόλις έξι μήνες στο τιμόνι του κόκκινου καραβιού, όμως δείχνει να έχει καταλάβει πως παίζεται το παιχνίδι, κυρίως στο επικοινωνιακό πεδίο...Για να γίνω σαφέστερος ο Ολυμπιακός αυτή τη στιγμή έχει στο ρόστερ του μια σειρά από παίχτες που για τον ένα ή τον άλλο λόγο δεν υπολογίζονται τουλάχιστον για τη φετινή περίοδο...Μήτρογλου, Γκαλίτσιος, Γ. Παπαδόπουλος, Νέμεθ,Επστάιν οι αιωνίως δανεικοί Κατσικογιάννης, Νικλητσιώτης και Σοιλέδης, αλλά και οι μελλοντικοί πιθανώς όπως ο Βέλλιος, ο Γεωργιάδης, ο Παπάζογλου, ο Σουμπίνιο, ο Μονιάκης, ο Ανάκογλου και δεν ξέρω εγώ ποιος άλλος...Αυτοί λοιπόν οι ποδοσφαιριστές, ή τουλάχιστον όσοι αποκτηθούν, θα δοθούν δανεικοί σε ομάδες με τις οποίες ο Ολυμπιακός είναι βέβαιο πως στο μέλλον θα κάνει περαιτέρω παιχνίδι με τις μικρές ομάδες του πρωταθλήματος, από τη στιγμή μάλιστα που είναι η μοναδική ομάδα που έχει ρευστό αυτή τη στιγμή...Δεν αναφέρομαι σε στημένα πράγματα, ούτε σε φαινόμενα που είναι πρωτόγνωρα...Είναι όμως λογικό πχ παίχτες δανεικοί σε μικρές ομάδες, να τα δίνουν όλα στα ματς με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό..Επίσης, μπορεί να συμβεί και το άλλο...Οι συνθήκες αυτές που έχουν δημιουργηθεί δίνουν στον Ολυμπιακό τη δυνατότητα να παίρνει όποιον παίχτη θέλει, έχοντας τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο για όλες τις υποθέσεις...Πέρα όμως από αυτά, ο Ολυμπιακός εντέλει είναι αυτός που θα καθορίσει με τη γενικότερη πολιτική του, και το ποιες ομάδες θα έχουν πλεονέκτημα στη μάχη για την αποφυγή του υποβιβασμού...Αυτό δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο ούτε φυσικά είναι φρούτο που ευδοκιμεί μόνο εδώ στην Ελλάδα...Γίνεται παντού, θεωρείται θεμιτό, και αποτελεί πλεονέκτημα για την ομάδα που έχει ποδοσφαιριστές διαθέσιμους για δανεισμό...Στην Αγγλία για παράδειγμα επίσης γίνεται το έλα να δεις και όποιος δεν το πιστεύει αυτό, ας ρωτήσει τον μάνατζερ της Μάρκετινγκ Γιουνάιτεντ...

Αυτά και το αφήνω εδώ...Γενική επωδό πάντως αποτελεί το γεγονός πως η κάθε ομάδα είναι λογικό να προσέχει ιδιαίτερα το ποιους ποδοσφαιριστές της θα δώσει δανεικούς, αλλά κυρίως το που θα τους δώσει...Είναι και αυτό μια παράμετρος που σε πρωταθλήματα σαν το εγχώριο που ο παραγοντισμός, τα προεδριλίκια και η λεζάντα είναι must, μπορεί εν πολλοίς να καθορίσει τον βαθμολογικό πίνακα...Όσο για τον Ολυμπιακό; Δεν πιστεύω πως υπάρχει κανείς φίλαθλος του που να μην επιθυμεί το μπόλιασμα της ομάδας με φρέσκο ελληνικό αίμα και παίχτες που θα καταλαβαίνουν κάποια πράγματα και δεν θα είναι απλοί μισθοφόροι...Από αυτό όμως το σημείο, ως την κατάσταση του να αποκτάται ότι κινείται με αποκλειστικό στόχο να μην πάνε οι παίχτες αυτοί στους άλλους διεκδικητές του πρωταθλήματος υπάρχει θαρρώ μεγάλη απόσταση...Ιδίως από τη στιγμή, που είναι εξαιρετικά αμφίβολο, αν η συντριπτική πλειοψηφία αυτών φορέσει έστω και για μια φορά την ερυθρόλευκη φανέλα στο μέλλον...

Μακάρι να φτάσουμε σύντομα στο σημείο, να πατά κάθε Κυριακή το χορτάρι του γηπέδου Καραϊσκάκη μια ενδεκάδα γεμάτη από Έλληνες παίχτες με πολύ ταλέντο...Να με συμπαθάτε όμως,αλλά για μένα κάτι τέτοιο δεν μοιάζει και πολύ πιθανό, από τη στιγμή που δεν υπάρχουν οι βάσεις...

Προσωπικές απόψεις όμως είναι αυτές...Και σεβαστή κάθε αντίρρηση, καλόπιστη και κακόπιστη...

Ποδοσφαιρική κριτική...μετά μουσικής...(μέρος 2ο)

Για το ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου και ειδικότερα για τις θεωρητικά μεγαλύτερες ομάδες, ο φτωχός συγγενής έχει αφιερώσει ως τώρα αρκετά άρθρα...Κατά την προσωπική μου άποψη, αυτό που μου άρεσε περισσότερο από τα υπόλοιπα, είναι ένα κείμενο που που το έγραψα πριν σχεδόν ένα χρόνο, κατέχει περιόπτη θέση και στην πρόσφατη έντυπη μορφή και βρίσκεται στην εξής διεύθυνση... http://ftoxos-sigenis.blogspot.com/2009/11/blog-post_01.html... Το ξεχωρίζω, διότι συνδυάζει την ποδοσφαιρική κριτική για κάθε ομάδα, με ένα τραγούδι με παραφρασμένους στίχους, κάνοντας το όλο πακέτο αρκετά ελκυστικό, τουλάχιστον για τα δικά μου δεδομένα... Σήμερα λοιπόν, είμαι στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω πως ήρθε η σειρά για το δεύτερο τέτοιο κείμενο, με αντίστοιχα τραγούδια, εξίσου ταιριαστά και ενδιαφέροντα θέλω να πιστεύω... Προσδεθείτε λοιπόν, διότι το ταξίδι στον περίεργο πλην όμως γοητευτικό κόσμο του φτωχού συγγενή μόλις ξεκίνησε για μια ακόμη φορά...

Παρότι λοιπόν το πρωτάθλημα έχει συμπληρώσει έξι μόλις αγωνιστικές, τα πρώτα συμπεράσματα μπορούν να εξαχθούν...Φοβάμαι μάλιστα μήπως αργήσαμε κιόλας να κάνουμε κριτική, από τη στιγμή που οι ήδη τρεις από τους τέσσερις μεγάλους έχουν αλλάξει προπονητή και ο τέταρτος (Παναθηναϊκός) άλλαξε και αυτός προπονητή έστω και για μισή ώρα σε εκείνη την παροδική παραίτηση του Νίκου Νιόμπλια μετά το ματς με τον Εργοτέλη. Βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι ομάδες μας είναι αυτό της ομοιογένειας και της δυσκολίας που αντιμετωπίζουν να σταθεροποιήσουν την απόδοση τους...Τα σκαμπανεβάσματα συμβαίνουν συνεχώς, ενώ και η πίεση του τύπου και των οπαδών γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη...Παρόλα αυτά, εμείς εδώ θα επικεντρωθούμε μόνο σε ένα πρόβλημα κάθε ομάδας και να το συνδυάσουμε με ένα τραγουδάκι που θεωρώ πως ακουμπά και περιγράφει έστω και παραφρασμένα το πρόβλημα...Τέλος όμως με τα προκαταρκτικά..Ήρθε η ώρα να μπούμε στο ψητό και τη δράση...

Ολυμπιακός
Ο πρόωρος αποκλεισμός του Ολυμπιακού από την Ευρώπη, μπορεί να αποτελεί ένα πλήγμα για την ιστορία και το πρεστίζ του συλλόγου, από την άλλη πλευρά όμως είναι μια εγγύηση ότι η ομάδα θα επικεντρωθεί στο στόχο του πρωταθλήματος και θα είναι συνεχώς ξεκούραστη...Για αυτό το λόγο, έχω πει από το καλοκαίρι πως ο Ολυμπιακός κατ εμέ είναι το φαβορί...Ή ύπαρξη όμως ενός γεμάτου ρόστερ σε συνδυασμό με τα λίγα παιχνίδια, είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσει τριβές μεταξύ των παιχτών και κρούσματα απειθαρχίας...Όσο η ομάδα θα κερδίζει, οι γκρίνιες θα πνίγονται μέσα στους διθυράμβους, στους πανηγυρισμούς, και στα επιφωνήματα χαράς και αποθέωσης...Όταν όμως αρχίσουν οι στραβές (αν αρχίσουν δηλαδή..), τότε αυτοί που σήμερα αποθεώνουν τότε είναι μαθηματικά βέβαιο πως θα κράζουν...Όλη η διαχείριση λοιπόν είναι στα χέρια του Βαλβέρδε, ο οποίος κατά την ταπεινή μου άποψη ως τώρα διαχειρίζεται το ρόστερ μαεστρικά...

Εκεί όμως που γίνεται χαμός είναι στη θέση του κεντρικού επιθετικού, μια θέση που αποτελεί θέση φετίχ για κάθε φίλαθλο του Ολυμπιακού από τα χρόνια του Νίκου Αναστόπουλου και ακόμη πιο πίσω...Το σύστημα του Βαλβέρδε είναι δεδομένο πως χωρά έναν επιθετικό....Όλοι πίστεψαν πως τη φανέλα του βασικού θα την πάρει εύκολα ο Μάρκο Πάντελιτς, που είναι ένας ποδοσφαιριστής που έχει αρκετά καλή σχέση με την εξέδρα, ενώ παράλληλα είναι ένας κλασσικός στράικερ με έφεση στο γκολ...Άλλοι ποντάριζαν στην σχετικά καλή φετινή χρονιά του Κώστα Μήτρογλου, και πίστευαν πως θα πάρει και φέτος αρκετές ευκαιρίες για να αποδείξει την όποια αξία του..Αρκετοί επίσης πίστευαν πως με βάση την περυσινή του απόδοση ο Κρίστιαν Νέμεθ θα χτυπούσε την πόρτα της ενδεκάδας...Άλλοι θεωρούσαν το καλοκαίρι πως ακόμα και ο Ντιόγκο ή ο Ντάρμπισιρ θα μπορούσαν να αποτελέσουν το βασικό επιθετικό της ομάδας...Όμως ο Βαλβέρδε τράβηξε άσο από το μανίκι του και έχει χρήσει βασικό τον πολυσύνθετο, ταχύ και εκπληκτικό τεχνίτη που ακούει στο όνομα Κέβιν Μιραλλάς...Στην Ελλάδα, αμφιβάλλω αν υπάρχει αμυντικός που να μπορεί να αντιμετωπίσει στο 1 εναντίον 1 τον Μιραλλάς και να τον κόψει περισσότερες από 3 στις 10 φορές...Ειδικά στα εκτός έδρας παιχνίδια μοιάζει ιδανικός, ενώ ακόμη και στο Καραΐσκάκη μπορεί να παίξει μέχρι και πίσω από ένα βαρύτερο φορ...Πολλοί λένε ότι είναι εγωιστής..Ίσως...Αλλά βρείτε μου εσείς έναν παίχτη στον κόσμο που να μιλά στη μπάλα και να μην είναι ατομιστής...Ουδείς...Για αυτό λοιπόν ο Ολυμπιακός πρέπει να αδράξει την ευκαιρία και να αγοράσει ευθύς αμέσως τον εξαιρετικά ταλαντούχο Βέλγο, όσο κι αν η συνεχής του παρουσία στη βασική ενδεκάδα είναι βέβαιο πως κακοκαρδίζει μερικούς...

Και περνάμε στο τραγούδι...Η αυλαία ανοίγει και το σκηνικό αποκαλύπτει ένα λαϊκό παλκοσένικο με μια κομπανία που αποτελείται από 5 μπουζούκια στη σειρά, έτοιμα να παίξουν τις πενιές τους και να μαγέψουν τα πλήθη...Φυσικά η πεντάδα απαρτίζεται από τους Πάντελιτς, Μήτρογλου, Νέμεθ, Ντάρμπισιρ και Ντιόγκο , οι οποίοι είναι όλοι ομοιόμορφα ντυμένοι με σκούρα κοστούμια, μαύρες γραβάτες και μάγκικα καπέλα και ξεκινούν ταξίμια παίζοντας παραφρασμένα το θρυλικό Μπιρ Αλλάχ (Σαν βγαίνει ο Χότζας στο τζαμί...), περιγράφοντας τη στιγμή που ο Βαλβέρδε μέσα στα αποδυτήρια ανακοινώνει την ενδεκάδα στους συγκεντρωμένους ποδοσφαιριστές που αδημονούν να ακούσουν...

Σαν βγάζει ο Ερνέστο το χαρτί...
γλυκά σαν σουρουπώνει...
κι όταν ακούω Μιραλλάς, Μιραλλάς...
το στήθος μου παγώνει...
Απ' της Σερβίας τα βουνά, (για τον Πάντελιτς...)
ως και τη Γερμανία (για το Μήτρογλου)
όταν ακούω Μιραλλάς, Μιραλλάς
με πιάνει μια ναυτία......

Παναθηναϊκός.
Την άποψη μου για το Νίκο Νιόμπλια, την έχω καταθέσει εδώ πολλάκις... Είναι ένας γνώστης του ποδοσφαίρου, ο οποίος ξέρει μπάλα κατά την άποψη μου και έχει τακτική παιδεία...Χωρίς αυτό να σημαίνει πως και αυτός δεν έχει κάνει λάθη...Ίσα ίσα...Κατ' αρχάς, το γεγονός της άσχημης φυσικής κατάστασης των πρασίνων φέτος, οφείλεται φυσικά και σε αυτόν, ο οποίος δε φρόντισε να θωρακίσει το τεχνικό επιτελείο που διευθύνει με σοβαρούς επαγγελματίες, για να προστατεύσει και τη δική του δουλειά...Πέρα από αυτά, το ξέσπασμα του μετά το ματς με τον Εργοτέλη και την παραίτηση του δεν το θεωρώ σοβαρή αντίδραση...Όταν είσαι προπονητής μιας ομολογουμένως μεγάλης ομάδας πρέπει να μάθεις να ζεις με την πίεση, που ασκεί ο τύπος και ο κόσμος έστω και αν η πίεση αυτή είναι πολλές φορές αφόρητη και άδικη...Δεν μπορώ επίσης να καταλάβω τι δουλειά έχει ένας προπονητής να κάθεται να ξεκοκαλίζει τις αηδίες και τα ψέματα που γράφουν καθημερινά οι αθλητικές φυλλάδες στην Ελλάδα...Για να κερδίσεις τι; Όταν είσαι σίγουρος για τη δουλειά που κάνεις τότε δεν σε νοιάζει τι γράφουν τριγύρω, ούτε τα βάζεις συνεχώς με τον τύπο, διότι έτσι του δίνεις αξία...Και αυτό είναι ένα γενικότερο μειονέκτημα των Ελλήνων προπονητών, οι οποίοι ενδιαφέρονται για το τι λέει ο κάθε τυχάρπαστος, σε αντίθεση με τους ξένους οι οποίοι και λόγω γλώσσαν είναι δύσκολο να τα παρακολουθούν όλα αυτά και είναι και συνάμα λυτρωτικό...Τα λέω όλα αυτά, διότι η εικόνα που βγάζει ειδικά φέτος ο Νιόμπλιας σε κάθε ουδέτερο παρατηρητή, είναι ενός εξαιρετικά αγχωμένου ανθρώπου, με νεύρα τεντωμένα, που τον πειράζουν τα πάντα και ασχολείται με κάθε τι ανούσιο...Και οι παλινωδίες της παραίτησης στην Κρήτη, των προτροπών του Σισέ και του Ζιλμπέρτο να παραμείνει και η αναδίπλωση ύστερα από την παρέμβαση του προέδρου είναι εικόνες και στιγμές που δεν τιμούν ούτε τον προπονητή, ούτε την ομάδα του την ίδια...Μετά από όλα αυτά, μπορώ να πω πως τελικά αμφιβάλλω αν ο Νιόμπλιας διαθέτει την ισχυρή προσωπικότητα και το γερό στομάχι, ξέχωρα από γνώσεις και εμπειρία, που απαιτούνται για να αντέξει κανείς στον ηλεκτρικό πάγκο μιας μεγάλης ομάδας...

Πάντως στον Παναθηναϊκό τα πάντα κινούνται γύρω από τον αστερισμό του Πατέρα, ο οποίος έχει πάρει το παιχνίδι στα χέρια του και οφείλω να ομολογήσω πως μοιάζει να ψοφάει για λεζάντα...Μόνο να θυμηθεί κανείς τον τρόπο με τον οποίο περιμένει να στηθούν τα μικρόφωνα για να κάνει δηλώσεις όταν βγαίνει από το ΟΑΚΑ, θα καταλάβει τι εννοώ...Ή να θυμηθεί κανείς τις συνεχείς επισκέψεις του στην Παιανία για να συγχαρεί ή να κάνει παρατηρήσεις στους παίχτες και στο τιμ ανάλογα με το αποτέλεσμα..Όποιος λοιπόν και να είναι ο μεγαλομέτοχος ή ο βασικός χρηματοδότης της ομάδας, ο Πατέρας είναι ο μαέστρος, που έχει τη μπαγκέτα στο χέρι του, και δίνει το ρυθμό και καθορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού...Για να μη σας πω, ότι ο Πατέρας δεν έκανε αποδεκτή την παραίτηση Νιόμπλια, για να έχει ο ίδιος τη χαρά να ανακοινώσει την απόλυση του προπονητή, στους δημοσιογράφους που θα ξεροσταλιάζουν για μια δήλωση του και να κερδίσει όλη την προβολή ο ίδιος...

Και ήρθε η ώρα για μουσική και τραγούδι...Το σκηνικό είναι λιτό...και δείχνει ένα ροκ συγκρότημα που απαρτίζεται από 4-5 μουσικούς και στο κεντρικό σκαμπό κάθεται ο Νίκος Νιόμπλίας ο οποίος απευθύνεται προς τον πρόεδρο Νικόλα Πατέρα και διασκευάζει ένα παλιό φοβερό τραγούδι του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα (Το πατέρα σ' αγαπώ...) ως εξής:

Τι ώρα θα με διώξεις απόψε Πατέρα...
τι ώρα παίζουνε τις ειδήσεις στο Μέγκα... (πράσινο κανάλι γαρ..),
κι αν αποτύχω στο Τσου Λου, Πατέρα μη με θίξεις...
όταν θολώνουν τα νεύρα μου γίνομαι, ήξεις αφίξεις...
Πατέρα σε αγαπώ, Πατέρα σε φτύνω...
και θα παραιτηθώ μα και στο τέλος θα μείνω...
Πατέρα σε εκτιμώ μα φοβάμαι να στο πω...
τα χω παίξει, τι θα μου φέξει...

ΑΕΚ
Τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του ρόστερ του Δικεφάλου φαντάζομαι τις γνωρίζουμε άπαντες...Για την ακρίβεια δε χρειάζεται παρά ένα ματς να παρακολουθήσει κάποιος για να καταλάβει τις πάμπολλες επιθετικές δυνατότητες της ΑΕΚ, αλλά και τα μεγάλα κενά στην αμυντική γραμμή και την αμυντική λειτουργία γενικότερα...Αυτά είναι φυσικό να μη μπορούν να αλλάξουν από τη μια μέρα στην άλλη, όσο δουλευταράς και να είναι ο Μανόλο Χιμένεθ..Ο Ισπανός είναι ένας προπονητής που ναι μεν δουλεύει αρκετά και ειδικά με νέους παίχτες όμως δεν είναι μάγος και αυτό θα πρέπει πιστεύω να καταλάβουν όλοι, όσοι είναι τώρα συνεπαρμένοι από την τεσσάρα στον Άρη...Πάντως ο Χιμένεθ μπορεί γενικά να μην έχει μεγάλη προπονητική εμπειρία, αλλά τουλάχιστον στο πρώτο του εν Ελλάδι ματς έκανε πράγματα εντελώς αυτονόητα μα τόσο σημαντικά...Παρέταξε μια σφιχτή ομάδα, με μεγάλη συνοχή στις γραμμές της, και με αυτό τον τρόπο κατάφερε να μασκαρέψει τις αδυναμίες παιχτών όπως ο Ντιόπ και ο Δέλλας αλλά και να αναδείξει τις δυνατότητες κάποιων άλλων όπως ο Καφές και ο Σκόκο...

Πάντως ανεξάρτητα από προπονητή, διοίκηση, κόσμο και διαιτητές είναι μεγάλη αλήθεια το γεγονός πως πολλές φορές η απόδοση και η αποτελεσματικότητα της ΑΕΚ εξαρτάται από τις διαθέσεις και τις ορέξεις των παιχτών της...Από τα κέφια του θλιμμένου Σκόκο, ως τις επελάσεις του τρελό Τζιμπούρ, και από τις εξάρσεις του Λυμπερόπουλου ως τις φωνές του Δέλλα, η ΑΕΚ είναι και φέτος μια εντελώς ροκ ομάδα και αυτό ακριβώς καθρεφτίζεται σε κάθε ματς στον αγωνιστικό χώρο. Φανταστείτε λοιπόν τι θα γίνεται στα αποδυτήρια της...Υποψιάζομαι πως οι μισοί ούτε θα κοιτάζονται με τους άλλους μισούς και οι παρεξηγήσεις θα είναι συνεχείς. Όχι πως η ομόνοια στα αποδυτήρια είναι βασικός παράγοντας επιτυχίας, αλλά όπως και να χει είναι σημαντικό...Αν και τα παραδείγματα ομάδων που στον αγωνιστικό χώρο ζωγράφιζαν και στα αποδυτήρια μαχαιρώνονταν είναι επίσης πολλά...Όπως και να χει πάντως, μετά την αποχώρηση του Ντούσκο θεωρώ πως τα πράγματα για την ΑΕΚ θα βελτιωθούν..Δεν ξέρω βαθμολογικά, σίγουρα όμως όσον αφορά το κλίμα μέσα στα αποδυτήρια και το κίνητρο κάποιων Λατίνων κυρίως παιχτών να αποδείξουν πως ο προηγούμενος προπονητής ήταν το πρόβλημα...

Και έφτασε η ώρα για την κιτρινόμαυρη κομπανία να λάβει θέση στη σκηνή...Ποιο τραγούδι θα μας αφιερώσει; Μα ποιο άλλο από την περίφημη "παλιοπαρέα"; Ένα παλιό και πολύ όμορφο τραγουδάκι, το οποίο για τις ανάγκες της περίστασης μεταβάλλεται σε:

Όμορφη που ήτανε η παλιοπαρέα μας...
με τα καυγαδάκια μας και με τα ωραία μας...
Ο Τζιμπούρ με το Σκόκο να μαλώνει...
και ο Γιάχιτς κεφαλιά να μη σταυρώνει...
απ τη γκρίνια γρι γρι γρι να κάνει ο Μπλάνκο...
και ο Πάτσα να γυαλίζει πια τον πάγκο...
Ο Ντιόπ τους αντίπαλους να τρώει...
και ο Σάχα να το παίζει τρέντι μπόι...
Ο Καφές στο νερό να κάνει τρύπα...
και ο Δέλλας να μην κόβει ούτε με ρήγα...
Στην παλιοπαρέα τη γλεντούσαμε...
όμορφα και ωραία τα περνούσαμε...

ΠΑΟΚ
Ο Δικέφαλος του Βορρά σαν ομάδα έχει μια τεράστια δυναμική,η οποία κατά κύριο λόγο εκπορεύεται από την πλατιά μάζα του κόσμου, που τον ακολουθεί παντού και τον στηρίζει...Όση δυναμική όμως και να σου δίνει αυτό σαν ομάδα, αν δε συνοδευτεί από αντίστοιχες κινήσεις μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου, τότε συνήθως το αποτέλεσμα είναι φτωχό...Και καλά ο έξυπνος Σάντος κατάλαβε ότι με βάση το υπάρχον ρόστερ ο ΠΑΟΚ ξεπέρασε από πέρυσι το ταβάνι του, και πρόλαβε να φύγει νωρίς και έτσι κέρδισε την ηρεμία του και προφυλάχθηκε και από τη μεγάλη φθορά της φετινής περιόδου...Η διοίκηση θα μου πει κανείς τι έκανε για να βελτιώσει την ομάδα;...Πήρε κατ' αρχάς τον Ιταλό προπονητή το καλοκαίρι χωρίς να ξέρει τι είδους ομάδα θέλει να κάνει, αλλά και τι είδους προπονητής είναι ο Μπερέτα... Πριν καν το πρώτο επίσημο παιχνίδι στο Άμστερνταμ τον έδιωξε και πήρε στη θεση του το φέρελπι Δερμιτζάκη, τον οποίο επίσης σχόλασε πριν λίγες μέρες όταν είδε και αποείδε...Με το ρόστερ αυτό πάντως ακόμα και ο Μουρίνιο να έρθει προπονητής στον ΠΑΟΚ είναι αμφίβολο αν θα πετύχει...Όταν ολόκληρος ΠΑΟΚ στηρίζεται στούς πιο αργούς και από εμένα Βλάνταν Ίβιτς και Πάμπλο Γκαρσία, δεν μπορεί κανείς να περιμένει και πολλά πράγματα, ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας επιτέλους...

Η επιλογή Δερμιτζάκη για τον πάγκο μπορεί να εξηγηθεί ως ένα βαθμό...Είναι δεδομένο πως ο Ζαγοράκης ήθελε έναν προπονητή, Παοκτσή για να καλμάρει την απαιτητική κερκίδα, Έλληνα για να εμψυχώνει τους νέους παίχτες, νέο σχετικά για να έχει κίνητρο και να μην έχει πολλές μεταγραφικές απαιτήσεις, ήρεμο για να τα έχει καλά με τις ξένες βεντέτες και ταυτόχρονα εμψυχωτή που να παίζει και επιθετικό ποδόσφαιρο...Έψαχνε δηλαδή έναν τύπο πάνω κάτω σαν τον Άγγελο Αναστασιάδη και περίπου με αυτή τη λογική πήρε το Δερμιτζάκη...Και ρωτάω εγώ τώρα...Αφού ήθελε κάποιον τέτοιο γιατί δεν έπαιρνε τον ίδιο τον Άγγελο; Ο ίδιος γουστάρει με τρέλα, ενώ αναμφίβολα γνωρίζει τόσο την ψυχοσύνθεση της ομάδας όσο και το ειδικό βάρος της φανέλας...ΠΑΟΚτζής είναι, οι ομάδες του επιθετικά παίζουν, οι Έλληνες παίχτες τον σέβονται, οι ξένοι μπορεί και όχι...Για όλα τα παραπάνω κατ' εμέ ο Δικέφαλος του Βορρά θα πρέπει να κάνει κίνηση για τον Αναστασιάδη και να τον στηρίξει όσο μπορεί και όχι να ψάχνει για σωτήρες από το εξωτερικό που το πιο πιθανό είναι να αποδειχθούνε φούσκες...

Μουσική λοιπόν τώρα...Μια αντιπροσωπεία Παοκτσήδων που απαρτίζεται από τους Ζαγοράκη, Μίνο, Παντελή Κωνσταντινίδη και Πάμπλο Γκαρσία κατεβαίνει στην Κυπρο, φτάνει έξω από το σπίτι του και κάνει καντάδα στον Άγγελο Αναστασιάδη το παρακάτω ομώνυμο με τον προπονητή (μπλουζ...!!!) τραγούδι (το Άγγελε μου)...

Αγγελε μου...
άφησε την εθνική...
θέλω να ρθεις...
να δουλέψουμε μαζί...
περιμένω...
να μου μάθεις τακτική..
πως να γιάνω...
μια ομάδα άχρηστη...
Άγγελε μου, μια χάρη σου ζητώ...
το όνειρο μου το πρωτάθλημα να δω...
να μη χάνω από τον κίτρινο εχθρό...
και να παίρνω και κανένα βαθμό...
Κι αν με σώσεις θα σου τάξω προσευχή...
Άγιο όρος που θα πάμε όλοι μαζί...

Και κάπου εδώ το αθλητικό - μουσικό παραλήρημα έφτασε στο τέλος του...Ευχαριστώ εκ βάθους καρδιάς όσους έκαναν τον κόπο και σπατάλησαν λίγο από τον πολύτιμο χρόνο τους για να ρίξουν μια ματιά σε όλα τα παραπάνω...Ο φτωχός συγγενής θα είναι ξανά μαζί σας πολύ σύντομα...

υγ1 Εκ των πραγμάτων, τις επόμενες 4-5 ημέρες θα απέχω από το κανονικό καθημερινό μου πρόγραμμα, καθώς θα ταξιδέψω σε ένα μέρος στην Ελλάδα, στο οποίο δεν έχω ξαναβρεθεί ποτέ ξανά στη ζωή μου...Θα βρεθώ στο γεωγραφικό διαμέρισμα της χώρας, το οποίο θεωρείται από πολλούς, της πολιτείας συμπεριλαμβανομένης, ο φτωχός συγγενής της χώρας... Λεπτομέρειες και εντυπώσεις για όλα όταν με το καλό επιστρέψω στο κλεινόν άστυ, στην εργασία, στη διαδικτυακή δραστηριότητα και σε όλη αυτήν την κατάσταση που με μια φράση μπορεί να χαρακτηριστεί ως μίζερη καθημερινότητα...Hasta pronto mis amigos...!!!

Η επιστροφή του Ερνέστο στον κόκκινο πάγκο...

Ο Ερνέστο Βαλβέρδε είναι εδώ και λίγες ώρες ο νέος προπονητής του Ολυμπιακού, για να γίνει ξανά το χατήρι όσων κατά την περυσινή περίοδο φώναζαν κάθε τρεις και λίγο το όνομα του εν χορώ, μες στο Καραΐσκάκη..Και έτσι ο Ολυμπιακός, όπως άλλωστε και στο μπάσκετ φέτος, φέρνει για δεύτερη φορά τον ίδιο προπονητή και αυτό που μένει να δούμε αν ήλθε για να διαπρέψει ή απλά πρόκειται για ξαναζεσταμένο φαγητό...Πολλά έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί για το Βάσκο, όχι μόνο τώρα αλλά και για την προηγούμενη θητεία του στον κόκκινο πάγκο...Η συντριπτική πλειοψηφία των κόκκινων φιλάθλων υποδέχθηκε με χαρά και ανακούφιση την επιστροφή του Βάσκου, κρίνοντας κυρίως όσα προηγήθηκαν τα δύο περασμένα χρόνια...Κάποιοι είναι σκεπτικοί...Επειδή όμως αισθάνομαι πως όσοι τον αποθεώνουν το κάνουν για λάθος λόγους και όσοι τον αμφισβητούν επίσης για λάθος λόγους, βρήκα την ευκαιρία να γράψω λίγες (λίγες;;;) κουβέντες για τη σημαντική αυτή επιστροφή...Για αυτό και παρακάτω θα παραθέσω την άποψη μου για τον Ερνέστο, αλλά και διάφορα περιστατικά τα οποία κάποιοι τεχνηέντως ξεχνούν να αναφέρουν...Χωρίς παρωπίδες, χωρίς κολλήματα, φυσικά χωρίς αγιογραφίες και στηριζόμενος σε πραγματικά γεγονότα...Όπως κάνουν φυσικά και οι αθλητικοί δημοσιογράφοι, έτσι δεν είναι;....

Η προπονητική αξία του Βαλβέρδε...
Πολλοί αμφισβητούν την προπονητική αξία του Βαλβέρδε και λένε ατάκες του τύπου, "έλα μωρέ τώρα σε ποιες ομάδες έχει δουλέψει;" Κατ' αρχάς έχει δουλέψει σε Μπιλμπάο, Εσπανιόλ και Βιγιαρεάλ, που δημιουργούν ένα βιογραφικό σημαντικό...Με την τελευταία όντως δεν τα πήγε καλά και απολύθηκε, αλλά στις άλλες δύο πήγε συγκριτικά μια χαρά...Ναι δεν έκανε πρωταθλητισμό, αλλά πχ στη Μπιλμπάο αυτό είναι το τελευταίο που μετρά, σε σχέση με το να αναδειχτούν παίχτες από τα σπλάχνα του συλλόγου...Με την Εσπανιόλ όμως, έφτασε ως τον τελικό του ΟΥΕΦΑ και έχασε στα πέναλτι από την πυραυλοκίνητη τότε Σεβίλλη του Ράμος, παίζοντας ωστόσο από τα μέσα του δευτέρου ημιχρόνου με 10...Πέρα όμως από αυτό εκείνη η ομάδα είχε ποιότητα και ήταν εξαιρετικά δουλεμένη...Με τον τεράστιο Ιραιθόθ (δεύτερος κίπερ τότε πίσω από τον Καμενί, αλλά αγωνιζόταν στο Ουέφα βασικός) στο τέρμα, στην άμυνα το συγχωρεμένο το Χάρκε μαζί με τον Τορεχόν, τον Πάμπλο Σαμπαλέτα, το βράχο Μοισές Ουρτάδο στο κέντρο, φυσικά τον εξαιρετικό Άλμπερτ Ριέρα έξω αριστερά, τον δεξιοτέχνη Ντε λα Πένια, το Λουίς Γκαρσία, το χρησιμότατο Ρουφέτε δεξιά και κυρίως τη μεγάλη ντίβα της ομάδας μπροστά, το μύθο των Καταλανών Ραούλ Ταμούδο...Με πολλούς από τους παραπάνω δεν είχε και τις καλύτερες σχέσεις και αυτό αναφερόταν στα ρεπορτάζ της εποχής...Όμως στο χορτάρι όλη τη χρονιά, η Εσπανιόλ ήταν μια σφριγηλή αντίπαλος και κυρίως μια πολύ καλή ομάδα με το Όμικρον κεφαλαίο...Αλλά και στην Ελλάδα πήρε ένα εύκολο πρωτάθλημα, με συγκριτικά μεγάλη διαφορά...Φυσικά κανείς δεν είπε ότι είναι Μουρίνιο....Αλλά για την Ελλάδα και αυτός περισσεύει...Μια ματιά στους πάγκους των άλλων ομάδων, θα σας πείσει πως ο Ερνέστο σαν όνομα είναι αρκετές σκάλες πάνω, αντικειμενικά μιλώντας...

Η Ευρωπαϊκή πορεία του Ολυμπιακού με το Βάσκο στον πάγκο...

Οι πιο πολλοί θυμούνται το προηγούμενο πέρασμα του Βαλβέρδε με ευχάριστες αναμνήσεις, λόγω κάποιων εντυπωσιακών σκορ που πέτυχε ο Ολυμπιακός στην Ευρώπη εκείνη τη χρονιά...Όλοι δηλαδή θυμούνται την πεντάρα με τη Μπενφίκα, όπου ακόμα και ο Ντιόγκο έβαλε 2 γκολ, αλλά και την τεσσάρα στη Χέρτα, όπου στο δεύτερο ημίχρονο ο Λέτο ερχόμενος από τον πάγκο έδωσε ρεσιτάλ...Ξεχάσαμε όλοι την τριάρα στην Κύπρο, όπου ο Ερνέστο δεν ξεκινά τον Άντζα βασικό και επιμένει στο Τζόλε, ενώ έχει έρθει ήδη ο Λέτο και ως συνέπεια μας κάνει ο παλάίμαχος ο Σόσιν και ο κάτι σαν προπονητής Τιμούρ γιογιό, παρότι υπήρχε η σοβαρή δικαιολογία ότι δεν είχαν ολοκληρωθεί οι σημαντικές μεταγραφές...Ή στη συνέχεια στον όμιλο, ποιος άραγε θυμάται τις εμφανίσεις της ομάδας εκτός έδρας τόσο με τη Γαλατάσαράι όσο και με τη Μέταλιστ; Ένας Ολυμπιακός που δεν έκανε καμία φάση, έπαιζε μαζική άμυνα και τρώγοντας ένα γκολ έχασε με κάτω τα χέρια με εμφανίσεις που θύμιζαν τις πρόσφατες με τη Μακάμπι...Αλλά και τα ματς με Μπενφίκα και Χέρτα φαίνεται πως τα ξεχάσαμε και θυμόμαστε απλά τα σκορ...Στο πρώτο ημίχρονο με τη Χέρτα το οποίο έληξε 0-0, οι Γερμανοί έχασαν απίστευτες ευκαιρίες για να προηγηθούν και όσοι δε θυμούνται τον τουρίστα Ντιντιέ Ντομί να αποκρούει κατά τύχη στη γραμμή, ή τον Πάντελιτς να αστοχεί σε ανεπανάληπτο τετ α τετ, είμαι εγώ εδώ και τους τα θυμίζω...Αλλά και στο ματς με τη Μπενφίκα, το πιο δίκαιο σκορ θα ήταν πιθανώς το 5-4, αφού στο πρώτο ειδικά ημίχρονο, οι δύο ομάδες έχουν τις ίδιες ευκαιρίες απλά ο Ολυμπιακός ήταν εξαιρετικά αποτελεσματικός ενώ ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ακυρώθηκε και ένα γκολ της Μπενφίκα στην αρχή, για όποιον θυμάται...Το αποκορύφωμα φυσικά ήταν το στραπάτσο από τη Σεντ Ετιέν το Φλεβάρη, όπου μια ομάδα σχεδόν ουραγός στη Γαλλία με παίχτες που απλά έτρεχαν, μας κέρδισε και μας απέκλεισε άνετα και με σβηστές τις μηχανές...Για να μη θυμηθώ δηλαδή ότι επί μια ώρα οι ψαράδες της Νόρτζελαντ μας έπαιζαν σχεδόν μονότερμα μες στη Δανία...Όλα αυτά τα λέω, για να θυμίσω πως ο Βαλβέρδε δεν κρίθηκε επιτυχημένος, λόγω των ευρωπαϊκών νικών όπως κάποιοι λανθασμένα θυμούνται...Για άλλους λόγους αγαπήθηκε....

Ερνέστο...ο δίκαιος...

Επειδή όλοι στην Ελλάδα ζούμε και γνωρίζουμε τι σημαίνει αποδυτήρια μεγάλης ομάδας και τι κλίκες δημιουργούνται, γνωρίζουμε πως οι προπονητές των μεγάλων ομάδων θέλουν να τα έχουν καλά με τους ντόπιους, τους παλιούς και τις βεντέτες...Ο Βαλβέρδε ήταν ο μοναδικός προπονητής, που χειρίστηκε τα αποδυτήρια άψογα και για αυτό κατάφερνε να αποσπά στον αγωνιστικό χώρο το καλύτερο από τον κάθε παίχτη...Και ήταν εξαιρετικά δίκαιος με όποιον άξιζε για αυτό ήταν συμπαθής στις παλιές καραβάνες και στους Έλληνες..Θυμίζω πως Νικοπολίδης, Τοροσίδης και Αβραάμ ήταν βασικοί και αναντικατάστατοι όλη τη χρονιά...Θυμίζω τα μπινελίκια του Ντάρκο μετά το γκολ με την ΑΕΚ στο Καραΐσκάκη, που δεν τον εμπόδιζαν όποτε μπαίνει να σκοράρει...Θυμίζω την εκδίωξη του Ραούλ Μπράβο από έναν συμπατριώτη του προπονητή και δεν βρίσκω ποιος προπονητής θα το έκανε αυτό ποτέ, ή πχ αν θα το έκανε αυτό ποτέ ο Μπάγεβιτς με έναν Σέρβο (εδώ κάποτε έπαιζε βασικός και αναντικατάστατος ο Μίλος Μάριτς)...Θυμίζω τον παραγκωνισμό του Όσκαρ, που ήταν μια δική του επιλογή...Θυμίζω, πως ενώ αρχικά δε γούσταρε το Ντουντού στη συνέχεια δεν τον έβγαζε ποτέ...Θυμίζω κυρίως πως οι Λέτο και Νταρμπισάιρ, οι οποίοι καθόλη τη χρονιά είχαν παράπονα από αυτόν, στο τέλος βγήκαν και είπαν πως θέλουν να μείνει ο Βαλβέρδε...Όλα αυτά δείχνουν δικαιοσύνη και αυτό για το ποδοσφαιρικό τμήμα μιας μεγάλης ομάδας στο οποίο πηγαινοέρχονται βεντέτες και παπαγαλάκια είναι πάρα πολύ σημαντικός παράγοντας για την εύρυθμη λειτουργία του...

Οι μεταγραφικές επιλογές του Βαλβέρδε..

Πολλοί τον έκραζαν τότε, για τις επιλογές παικτών στις οποίες προέβη και για το γεγονός πως δεν στήριξε τους νέους του Ολυμπιακού και έβγαλε όλη τη σεζόν με κάποιους συγκεκριμένους παίχτες..Για την πρώτη περίπτωση, όλοι κάνουν αναφορά στην περίπτωση Όσκαρ και για τη δεύτερη στην περίπτωση Πατσατζόγλου...Για να ενισχύσω ακόμη περισσότερο τα επιχειρήματά τους θα θυμίσω την περίπτωση του Μίκελ Αλόνσο, τον οποίο ο Βάσκος τον δοκίμαζε για πάνω από έναν μήνα, ενώ ήταν εμφανές και στον πιο αδαή, ότι το παλικάρι δεν μπορούσε...Από την άλλη πλευρά όμως ξεχνούν όμως πολλοί πως η τριάδα από την Ισπανία που είχε προτείνει ο Ερνέστο ήταν ο Ντούσερ, ο Ντούντα και τέλος ο Όσκαρ...Άσχετα αν η διοίκηση του πήρε μόνο τον τελευταίο...Ενώ ο σκληροτράχηλος Ντούσερ πήρε τότε μεταγραφή για μια κάποια Σεβίλλη, ενώ η εξέλιξη του Ντούντα ήταν τόσο εντυπωσιακή που έβγαλε μάτια με τη Μάλαγα και έπαιξε και Μουντιάλ...Όσο για τους νέους που όλοι λένε πως δεν εκμεταλλεύτηκε, έχω να πω πως ο Βαλβέρδε κατάλαβε πολύ γρήγορα πως εδώ στην Ελλάδα παίζει το κεφάλι του κάθε αγωνιστική και για αυτό καθιέρωσε μια σταθερή ενδεκάδα έμπειρων για να ελαχιστοποιήσει τις απώλειες...Εδώ μετά την ήττα στην Κύπρο οι μισοί ζητούσαν να απολυθεί...Εδώ στην πρώτη αγωνιστική και ενώ ο Αστέρας Τρίπολης κέρδιζε 1-0 μέσα στο Καραΐσκάκη, οι περισσότεροι ήταν έτοιμοι να αποδοκιμάσουν χοντρά...Ο Βαλβέρδε κατάλαβε πως αυτό που μπορεί να του εξασφαλίσει το μέλλον του ήταν οι νίκες με κάθε τρόπο...Για αυτό άφησε στην άκρη τα πειράματα και τις δοκιμές πολύ νωρίς και δικαιώθηκε εκ του αποτελέσματος...

Η μετατροπή της αρχικής άρνησης του σε κατάφαση...

Πολλοί παραξενεύτηκαν γιατί η άρνηση του Ερνέστο πριν δύο μήνες, μετατράπηκε σε μεγαλοπρεπή κατάφαση...Μα είναι απλό...Ο Βάσκος είναι ένας έξυπνος άνθρωπος, που δεν πιστεύω να ήταν διατεθειμένος να ζήσει όσα έζησε στο προηγούμενο πέρασμα του...Ήξερε πως λαμβάνοντας μια ομάδα καινούρια είναι πιθανό να ξανααποκλειστεί από τον Αύγουστο και να μπει στο ταμείο ανεργίας γρήγορα γρήγορα...Υποψιαζόταν επίσης πως στις αρχές του καλοκαιριού, πιθανή επαναπρόσληψη του, πιθανώς να γινόταν για την απομυθοποίηση του και αυτό το σκηνικό στον Ολυμπιακό του Σωκράτη το έχουμε βιώσει αρκετές φορές, τόσο σε ποδόσφαιρο όσο και σε μπάσκετ...Ενώ τώρα όλα έχουν αλλάξει...Ο Βάσκος ήρθε σχεδόν πάνω σε άσπρο άλογο, ως ο σωτήρας της ομάδας με σχεδόν λευκή επιταγή για να χειριστεί το ποδοσφαιρικό τμήμα...Πότε άλλοτε συνέβη στον Ολυμπιακό να πουν στον προπονητή, διάλεξε όποιον παίχτη θέλεις και εμείς θα στον πάρουμε...Αλλά και να αποτύχει ο Ερνέστο, ποιος θα του ρίξει ευθύνες από τη στιγμή που διαχειρίστηκε μια ομάδα την οποία δεν έχτισε ο ίδιος; Ή αν ξαναπαρουσιαστεί πρόβλημα φυσικής κατάστασης και μυικών τραυματισμών, ποιος θα του επιρρίψει ευθύνη; Αντιθέτως αν πάρει το πρωτάθλημα (που το θεωρώ αρκετά πιθανό, από τη στιγμή που η ομάδα θα αγωνίζεται μια φορά την εβδομάδα μόλις...), αυτός θα καρπωθεί το μεγαλύτερο μερίδιο της επιτυχίας...Με μονά ζυγά δικά του και τέτοιες εγγυήσεις και με δεδομένη τη στήριξη και την αγάπη του κόσμου, μόνο αφελής θα ήταν ο Βαλβέρδε αν δεν αποδεχόταν την πρόταση...

Η προσωπική μου άποψη γενικά για την επιστροφή...

Προσωπικά τον ήθελα για προπονητή και μάλιστα το έχω ξαναγράψει πρόσφατα, πως ο μεταγραφικός σχεδιασμός της ομάδας, μοιάζει σαν να έγινε από αυτόν...Τον ήθελα άσχετα αν κατά την πρώτη θητεία του, στα αιώνια ντέρμπι η ομάδα δεν έσκισε...Θυμίζω πως πέρα από τις νίκες με ΑΕΚ και ΠΑΟΚ εντός έδρας, το κύπελλο ήρθε σχεδόν από συγκυρία, ενώ τα δύο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό μπορεί να έληξαν 0-0 χωρίς πολλές φάσεις, αλλά οι πράσινοι ήταν έστω και κατά λίγο καλύτεροι από εμάς...Τον ήθελα όμως, διότι με αυτόν η ομάδα παρουσίασε ένα πρέσινγκ που όμοιο της από ελληνική ομάδα, εγώ δεν έχω ξαναδεί και το λέω...Είδα επίσης μια τέλεια εφαρμογή του 4-4-1-1, το οποίο υπό κάποιες συνθήκες και με τα κατάλληλα εργαλεία, μπορεί να σε πάει ψηλά και να σου προσφέρει καλό θέαμα...Τον είδα επίσης να βελτιώνει παίχτες και τον είδα επίσης να καταφέρνει να πάρει το καλύτερο δυνατό από έναν παίχτη, ο οποίος όταν ήρθε στην Ελλάδα, αρκετοί άσχετοι βιάστηκαν να τον χαρακτηρίσουν παλτό πολυτελείας...Μιλώ φυσικά για το Φερνάντο Μπελούτσι, ο οποίος ήταν κατ' εμέ ο πιο καταλυτικός και πιο σημαντικός παίχτης για την πορεία της ομάδας εκείνη τη σεζόν...Δεν ξέρω αν ο Ιμπαγκάσα θα μπορέσει να αποδειχτεί εξίσου σημαντικός για την πορεία της ομάδας, αλλά πχ ο Σκόκο μου μοιάζει αυτή τη στιγμή ιδανικός και για εξυπηρετήσει τη θέση, έχοντας καλύτερα πόδια από το Φερνάντο, ενώ παράλληλα θεώρώ πως ο Ριέρα με τον Ερνέστο θα θυμίσει ξανά το θωρηκτό της Εσπανιόλ...Κυρίως όμως ήθελα το Βαλβέρδε σε σχέση με τα άλλα ονόματα, διότι γνωρίζει την ελληνική πραγματικότητα και φαντάζομαι πως πλέον ξέρει και τις κακοτοπιές, τόσο των αντιπάλων σε αγωνιστικό επίπεδο όσο κυρίως αυτές που προέρχονται εκ των έσω και είναι και οι πιο επικίνδυνες από όλες κατά τα φαινόμενα...Και εντέλει, θέλω μια φορά να στηριχθεί τόσο πολύ ένας προπονητής στην ομάδα και να καθήσει για μια πενταετία για να κάνει έργο και να έχει και η ομάδα μια συνέχεια...Δεν ξέρω αν θα γίνει κάτι τέτοιο, και να σας πω την αλήθεια δεν το πολυπιστεύω...Αλλά τουλάχιστον από προπονητές κλόουν τύπου Κετσπάγια και Ζίκο, ο Βαλβέρδε είναι καλύτερος και εντέλει πιο κατάλληλος για να χειριστεί αυτό το φετινό πολυεθνικό ρόστερ, μπας και γίνει κάτι καλό...

Παρουσιάζει πάντως εξαιρετικό ενδιαφέρον, ο τρόπος με τον οποίο θα δράσει ο Ερνέστο, τόσο αγωνιστικά όσο κυρίως εξωαγωνιστικά και μεταγραφικά, ιδίως κατά τον πρώτο καιρό...Αλλά όλα αυτά θα φανούν ξεκάθαρα με τον καιρό και καλό θα είναι να κάνουμε υπομονή...

Μου αρέσει πάντως, που είπα πως θα πω λίγα λόγια...

Η αλλαγή της ερυθρόλευκης σελίδας...

Η σεζόν για την ποδοσφαιρική ομάδα του Ολυμπιακού φέτος ξεκίνησε γρηγορότερα από κάθε άλλη χρονιά, ως αποτέλεσμα των περυσινών παλινωδιών, αλλά αυτό που κλέβει ως τώρα την παράσταση είναι η φυσικά η διοικητική αλλαγή και το εντυπωσιακό μπάσιμο της ομάδας στο μεταγραφικό παζάρι...Πολλοί φίλοι μου ζητούν κατ' ιδίαν να τους πω την άποψη μου για το νέο ξεκίνημα της ομάδας...Θεωρώ πως είναι εξαιρετικά νωρίς για να κριθεί το όλο εγχείρημα, αλλά προς το παρόν οι εντυπώσεις φαίνονται να κερδίζονται...Όμως ποτέ στην ιστορία καμία ομάδα δεν έκανε κάτι καλό με τις εντυπώσεις, για αυτό συνιστώ υπομονή...Παρόλα αυτά, υπάρχουν κάποια πράγματα, που αξίζουν σχολιασμού και παρατήρησης, όσο πρόωρο και να είναι αυτό ενδεχομένως...Πράγματα, φαινόμενα και καταστάσεις που καλό είναι να μας βάλουν σε προβληματισμό ως ένα βαθμό...Διότι μπορεί όλοι οι φίλαθλοι της ομάδας να είμαστε πεπεισμένοι πως φέτος κάτι καλό θα συμβεί, αλλά αυτό δεν θα πρέπει με τίποτα να μας αποτρέπει, από το να προσπαθούμε να βλέπουμε την αλήθεια όσο μπορούμε πιο αντικειμενικά..Τέρμα λοιπόν οι πρόλογοι και τα προκαταρκτικά και περνάμε σε δράση...

Μια ομάδα βγαλμένη από το Manager...
Είναι απόλυτα κατανοητό πως τα χρονικά περιθώρια για μεταγραφικό σχεδιασμό ήταν τόσο στενά, τα οποία σε συνδυασμό με το ελλειπέστατο περυσινό ρόστερ, έκαναν επιτακτική την ανάγκη για μεταγραφές εδώ και τώρα και όχι μόνο αστεριών αλλά και βοηθητικών ποδοσφαιριστών..Υπό αυτό το πρίσμα, χρήσιμες θεωρώ τις μεταγραφές τύπου Επστάιν, Χολέμπας...Καλά για Μοντεστό και Μιραλάς δεν το συζητώ...Και οι δύο είναι παίχτες με τη στόφα του βασικού, ιδίως ο Βέλγος και ελπίζω να αξιοποιηθούν καταλλήλως...Πολλοί μιλούν για ένα ρόστερ μιας χρήσης...Δεν συμφωνώ απόλυτα με αυτό...Αν εξαιρέσουμε τον Ιμπαγκάσα, όλοι οι άλλοι είναι ποδοσφαιριστές με χρονικό ορίζοντα τουλάχιστον τριετίας...Αλλά και ο Ιμπαγκάσα έχει μια τέτοια ποιότητα, που μπορεί να παίξει για τουλάχιστον δύο χρόνια μεγάλη μπάλα, για τα ελληνικά δεδομένα...Μην ξεχνάμε πως μιλάμε για το Ελληνικό πρωτάθλημα, το οποίο δεν διακρίνεται από κανένα ιδιαίτερο ποδοσφαιρικό επίπεδο, ας μη γελιόμαστε...Εμένα το ρόστερ δε μου μοιάζει μιας χρήσης, αλλά μου μοιάζει σαν ρόστερ Football Manager...Δεν ξέρω πόσοι έχετε εντρυφήσει στο συγκεκριμένο παιχνίδι όπως εγώ, αλλά όσοι είστε εξοικειωμένοι σίγουρα θα καταλάβετε τι εννοώ...Παίρνω για παράδειγμα τη Φιορεντίνα στο manager (τυχαίο το παράδειγμα;..δε νομίζω...)..τελειώνω την πρώτη χρονιά..και στη δεύτερη αρχίζω να υπογράφω με ένα σωρό ελεύθερους παίχτες, ή παίχτες που λήγουν τα συμβόλαια τους και χαλάω εντελώς τη χημεία της ομάδας μαζεύοντας παίχτες κυριολεκτικά από τις τέσσερις γωνιές του κόσμου , ακολουθώντας το ένστικτο μου και όχι κανενός είδους προγραμματισμό..Πέρα από αυτό, συνήθως βαριέμαι να ασχολούμαι με τους νέους παίχτες, αφού οι τελευταίοι δύσκολα βελτιώνονται άμεσα...Το ίδιο πάνω κάτω βλέπω να συμβαίνει και στην ομάδα μας φέτος...Ελπίζω να μας βγει σε καλό...

Ο αφελληνισμός της ομάδας...
Σε σχέση με την ακριβώς προηγούμενη παρατήρηση, έχω να παρατηρήσω πως μου κάνει εντύπωση ο αφελληνισμός της ομάδας...Ξέρω συμβαίνει παντού σε κάθε χώρα, όπου για να βρεις γηγενή ποδοσφαιριστή πρέπει να ψάξεις με το φανάρι του Διογένη...Επίσης είμαι βέβαιος πως πολλοί τώρα επαναλαμβάνετε τη συνήθη δικαιολογία πως οι μικρές ομάδες ζητούν ένα σκασμό λεφτά για αμφιβόλου αξίας και προοπτικής εγχώρια ταλέντα...Όμως είναι ανάγκη μια ελληνική ομάδα, να έχει στη βασική της σύνθεση 4-5 Έλληνες παίχτες..Φέτος ελοχεύει ο κίνδυνος η ομάδα να αγωνίζεται χωρίς γηγενή παίχτη στην ενδεκάδα...Οι μόνοι που διεκδικούν θέση είναι ο Τοροσίδης και ο Αβραάμ, άντε και ο Νικοπολίδης...Ή μήπως σας φαίνεται απίθανο να αγωνιστεί η ομάδα σε ματς με σύνθεση του τύπου Πάρντο, Μπράβο, Μέλμπεργκ, Μοντεστό, Χολέμπας, Ντουντού, Μαρέσκα, Ιμπαγκάσα, Ρόμενταλ,Ριέρα και Ντιόγο...Σε τι γλώσσα θα συνεννοούνται αυτοί οι άνθρωποι;..Θα μου πείτε στη γλώσσα του ποδοσφαίρου...Πέρα από την πλάκα, θεωρώ πως αυτό αποτελεί πρόβλημα...Οι ξένοι μπορεί να είναι παιχταράδες αλλά ως επί το πλείστο είναι μισθοφόροι και δεν μπορούν να κατανοήσουν εύκολα τη σημασία των ειδικών παιχνιδιών...Δεν μπορούν καν να καταλάβουν αν η φλεγόμενη εξέδρα τους αποθεώνει ή τους βρίζει βρε αδερφέ...Δεν μπορούν να ψιθυρίσουν δύο φωνήεντα στο διαιτητή ή στον αντίπαλο ποδοσφαιριστή που είναι εριστικός...Πραγματικές καταστάσεις, που κατά την άποψη μου καθιστούν αναγκαία την ύπαρξη ελληνικού στοιχείου και αυτό αφορά όλες τις ομάδες...Τελοσπάντων, το μέλλον θα δείξει...Αν και να μου πείτε, πως αν είναι οι Έλληνες μας παίχτες να κάνουν τόσα παιδαριώδη λάθη σαν το χθεσινοβραδυνό του Γκαλίτσιου, τότε ξένοι και πάλι ξένοι...

H θέση κάτω από τα δοκάρια...
Η θέση του τερματοφύλακα είναι κομβική στο σύγχρονο ποδόσφαιρο και δυστυχώς και φέτος θεωρώ πως η ομάδα αποφάσισε να πορευτεί με ημίμετρα και ελπίζω να μην το πληρώσει...Κατανοώ την παρουσία του Νικοπολίδη, σαν ηγέτη στα αποδυτήρια ενώ θα ήμουν αχάριστος αν δεν αναγνώριζα την προσφορά του όλα αυτά τα χρόνια...Όμως ποδοσφαιρικά κοντεύει να πατήσει τα 40, αγωνίζεται μόνο με τη διαίσθηση, ενώ τα μαλλιά του πλέον μοιάζουν πιο λευκά και από απάτητη χιονισμένη πλαγιά στις παρυφές του Ολύμπου...Και αντί να πάρουμε έναν τερματοφύλακα για βασικό, πήραμε έναν νεαρό Ούγγρο για τρίτο...Εκτός και αν θεωρείτε εσείς, πως ο Ούρκο Πάρντο είναι ικανός να αντέξει την πίεση κάτω από τα δοκάρια του Ολυμπιακού..Μακάρι δηλαδή να συμβεί, αλλά εμένα ο συμπαθής Πάρντο μου μοιάζει μέτριος...Για την ακρίβεια, κάνει τα απολύτως απαραίτητα ενώ στα δύσκολα η μπάλα πάει μέσα...Ένα σουτ έκαναν σε δύο ματς όλο και όλο οι της Μπέσα και ο Πάρντο απλά εκτινάχθηκε για να κάνει πιο εντυπωσιακό το γκολ...Γιατί να μην πάρουμε το μεγάλο αυτό τερματοφύλακα που ακούει στο όνομα Άρτουρ Μπόρουτς, ο οποίος φέτος θα πάει για να χτυπήσει το ιταλικό πρωτάθλημα; Λίγος μας έπεφτε δηλαδή; Και μεγάλος τερματοφύλακας και δυναμική προσωπικότητα, ικανή να καθοδηγήσει όλη την άμυνα...Γιατί από ευαίσθητους χορτάσαμε...

Η αξία του Ριέρα και τα κατάλοιπα του παρελθόντος...
Επειδή είμαι ένας από αυτούς που ασχολούμαι με το διεθνές ποδόσφαιρο πάρα πολύ, δεν περιμένω από καμία εφημερίδα και κανέναν δημοσιογράφο να μου πει τι παίχτης είναι ο Άλμπερτ Ριέρα, ποια είναι η αξία του και αν μπορεί να κάνει τη διαφορά...Για μένα, ο Ριέρα είναι ένας παιχταράς...Δεν είναι μόνο η αναμφισβήτητη ποδοσφαιρική του αξία, είναι και η ηγετική του συμπεριφορά μέσα στο γήπεδο που αποτελούν εχέγγυο για μια επιτυχημένη πορεία στο λιμάνι...Επιπλέον, η πολύ καλή του ποδοσφαιρική ηλικία και το γεγονός πως δεν είναι βετεράνος, αποτελούν εγγύηση πως δεν ήρθε εδώ για να κολλήσει τα τελευταία του ποδοσφαιρικά ένσημα, αλλά έχει κίνητρο γιατί όχι για μια μελλοντικά καλύτερη μεταγραφή...Όλα αυτά όμως μένει να αποδειχτούν στο χορτάρι που είναι ο καθρέφτης όλων...Αλλά αυτό που ειλικρινά με εκνευρίζει είναι το εξής: Πάμε αισίως στη δεύτερη χρονιά χωρίς τον Τζόρτζεβιτς και οι δημοσιογράφοι επιμένουν να λένε ανοησίες του στυλ: βρήκε το νέο Τζόλε και ικανός να αντικαταστήσει το Τζόλε και ο Τζόλε είπε πως ο Ριέρα είναι καλός και τα λοιπά και τα λοιπά...Δεν τους έφτανε το λιβανιστήρι τόσα χρόνια που αγωνιζόταν ο Σέρβος, αλλά το συνεχίζουν άπαντες και τώρα μετά από δυο χρόνια...Ναι ο Τζόρτζεβιτς όντως προσέφερε πολλά, και ίσως όλα αυτά που λέω να ακούγονται σαν αχαριστιία...Αλλά δεν μπορώ την εξύμνηση και πιστεύω πως και ο ίδιος έχει ευθύνη, που τόσα χρόνια δε βρέθηκε ικανός αντικαταστάτης..Και θέλω να πω και το εξής..Πιστεύω πως αν ο Λέτο έμενε και πέρυσι, θα ήταν πολύ καλύτερος από ότι ήταν την πρώτη του χρονιά...Φυσικά άλλη κλάση ο Ριέρα και άλλη ο Λέτο, αλλά αυτό που θέλω να καυτηριάσω είναι το ακατάσχετο γλύψιμο σε κάποιους που το βαρέθηκα πια τόσα χρόνια...Βαρέθηκα πλέον με το Τζόλε...Υπήρξαν τελοσπάντων και άλλοι που προσέφεραν πολλά και αξιόλογα πράγματα στην ομάδα όλα αυτά τα χρόνια...

Η καρέκλα που μονίμως τρίζει...
Τον Έβαλντ Λίνεν προσωπικά τον συμπαθώ...Είναι ένας προπονητής που τα δείγματα της δουλειάς του φάνηκαν ξεκάθαρα στον Πανιώνιο, ενώ τον συμπαθώ ακόμη περισσότερο για τις πεποιθήσεις του..Για όσους δεν ξέρουν ο ίδιος τον καιρό που ήταν μεγάλο όνομα σαν ποδοσφαιριστής στη Γερμανία, αρνήθηκε πχ να λάβει μέρος στο Μουντιάλ του 1978 λόγω πολιτικών πεποιθήσεων...Αλλά, όλοι ξέρουμε πως η καρέκλα του προπονητή του Ολυμπιακού είναι ηλεκτρική...Πλάκα πλάκα, θεωρώ πως όσοι κάθονται στη θέση του προπονητή του Ολυμπιακού θα πρέπει να μην υπογράφουν συμβόλαιο, αλλά να πληρώνονται με μεροκάματο...Αφού παιχνίδι με το παιχνίδι παίζουν το κεφάλι τους και τη θέση τους..Ιδίως ο Λίνεν, ο οποίος αποτέλεσε επιλογή της προηγούμενης διοικητικής κεφαλής και θεωρώ πως με την πρώτη στραβή ο Μαρινάκης θα τον καθαρίσει και θα παίξει τα ρέστα του για τον Βαλβέρδε...Για να μη σας πω, πως ο όλος ο σχεδιασμός και οι επιλογές ορισμένων παικτών βλέπε Ιμπαγκάσα μυρίζουν Ερνέστο...Όσο τα αποτελέσματα είναι καλά δεν τρέχει τίποτα...Ήδη όμως το πρώτο ματς με τη Μακάμπι, έφερε τον Ολυμπιακό ένα βήμα πριν από τον πρόωρο αποκλεισμό από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις..Οπότε αν στραβώσει ο επαναληπτικός της επόμενης εβδομάδας ετοιμαστείτε για αλλαγή...Άλλωστε το πρωτάθλημα αργεί ακόμη να ξεκινήσει και ένας Ολυμπιακός χωρίς καμία ευρωπαϊκή υποχρέωση, θα αποτελεί για μένα τεράστιο φαβορί για το ελληνικό πρωτάθλημα, από τη στιγμή που ο κόσμος είναι ζεστός και είναι βέβαιο πως δεν θα αρχίσει γκρίνια...

Αυτά είχα σε γενικές γραμμές να σημειώσω για την έναρξη της ερυθρόλευκης χρονιάς...Είμαστε ακόμη πολύ νωρίς και πολλά μπορεί να αλλάξουν, αν σκεφτεί κανείς πως ακόμη έχουμε έναν περίπου μήνα για την έναρξη του ελληνικού πρωταθλήματος και για τη λήξη της τρέχουσας μεταγραφικής περιόδου...Εδώ θα είμαστε όμως να τα λέμε και για τη δική μας, αλλά και για όλες τις ομάδες...

Ένας κουρασμένος και γερασμένος...έφηβος...

Ο Ολυμπιακός είναι σχεδόν μαθηματικά εκτός διεκδίκησης του φετινού πρωταθλήματος εδώ και λίγες εβδομάδες. Ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος που μόλις εδώ και μια εβδομάδα έκλεισε τα 85 χρόνια ζωής, παρουσιάζει φέτος ένα θέαμα και μια εικόνα ομάδας που μόνο με το χαρακτηρισμό οικτρό μπορεί να το χαρακτηρίσει κανείς. Δεν είναι το ότι ήδη έχει χάσει το πρωτάθλημα, το κύπελλο και η συνέχεια του στην Ευρώπη ολοκληρώνεται σε λίγες ώρες, οι αφορμές που με οδηγούν να κάνω κριτική...Ίσα ίσα που εγώ προσωπικά τουλάχιστον έγινα υποστηρικτής αυτής της ομάδας, κατά τη διάρκεια των λεγόμενων πέτρινων χρόνων, τότε που η ομάδα ταλαιπωρούνταν από εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες και δεν μπορούσε να βρει με τίποτα το δρόμο της...Εννοώ δηλαδή, πως οι ποδοσφαιρικές μου σκέψεις και κρίσεις δεν επηρεάζονται από τα πρωταθλήματα και τις διακρίσεις, αλλά από το καλό ποδόσφαιρο και τις ορθολογικές αποφάσεις...

Ο λόγος που κάθομαι και αραδιάζω όλες αυτές τις σκέψεις είναι διότι έχω βαρεθεί η κριτική να περιλαμβάνει τους πάντες και τα πάντα στην ομάδα, εκτός από τους πραγματικούς υπεύθυνους...Διαβάζω μερικές εφημερίδες, ή ακούω συζητήσεις ανθρώπων και παρατηρώ πως γίνεται στοχευμένη κριτική χωρίς να ακουμπά κανείς την πραγματική αλήθεια...Πιστέψτε με, δεν αντέχω να ακούω ανακρίβειες...Πέρα από αυτό, βρίσκω εντελώς παράλογο η παροιμία 'το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι' να έχει εφαρμογή παντού εκτός από την αγαπημένη μας ομάδα...Μου φαίνεται απίστευτο να φορτώνουν όλοι τις ευθύνες παντού εκτός από τη διοίκηση...Εκτός όλων των άλλων, δεν μπορώ να καταλάβω πως τόσα χρόνια στην ομάδα όλα τα καλά τα πιστώνεται η διοίκηση, ενώ τα λάθη όλοι οι άλλοι...Φυσικά, οι απόψεις μου δεν αποτελούν κανενός είδους θέσφατο, ίσα ίσα μάλιστα...Αλλά τουλάχιστον είναι απόψεις ενός ανθρώπου, που θα επέλεγε να υποστηρίζει την ίδια ομάδα, ακόμη και αν δεν υπήρχαν κανενός είδους παρεμβολές από το περιβάλλον του...Ειλικρινά δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω, πόσοι είναι σε θέση να ισχυριστούν κάτι παρόμοιο...

Πολλοί δημοσιογράφοι και οπαδοί λοιπόν (επαγγελματίες και μη...) φορτώνουν τα πάντα στους προπονητές που πέρασαν φέτος από την ομάδα και άφησαν ανεξίτηλο το στίγμα τους πάνω σε αυτή, στιγματίζοντας και ασελγώντας πάνω στην ιστορία της. Φυσικά και εγώ συμφωνώ ότι π. χ. ο Κετσπάγια ευθύνεται για την τραγική φυσική κατάσταση του Ολυμπιακού φέτος, ότι ο Ζίκο ήταν τραγικός προπονητής από όλες τις απόψεις και ότι ο Μπόσκο είναι ανεπαρκής να χειριστεί το μεγάλο αυτό καράβι...Αλλά δεν ξεχνώ ποιος τους έφερε και τους επέβαλε σε αυτήν την ομάδα. Και οι τρεις ήταν απλοί yes men, χωρίς ουσιαστικές απαιτήσεις και ισχυρή προπονητική προσωπικότητα..Δεν ξεχνώ τη χαρακτηριστική ατάκα 'χολέρα έχει ο Κετσπάγια;' και ποιος μας τον επέβαλλε καταστρατηγώντας κάθε έννοια ποδοσφαιρικής λογικής...Σε κάθε επιχείρηση πάντα τα λάθη τα φορτώνονται οι απλοί υπάλληλοι, αλλά οι γενικότερες ευθύνες βαρύνουν το αφεντικό και απορώ γιατί στην περίπτωση του Ολυμπιακού δεν βγαίνει να το πει...Αντίθετα εδώ τα καλά τα πιστώνεται ο ένας και η κριτική μοιράζεται σε πολλούς...Για αυτό και μετά, νομιμοποιείται ο κάθε Κετσπάγια να δηλώνει πως αν δεν τον έδιωχναν θα έπαιρνε το πρωτάθλημα περίπατο ή ο λευκός Πελέ να χορεύει αμέριμνος στο καρναβάλι του Ρίο, πίνοντας στην υγεία των κορόιδων...Καλά κάνουν και μας δουλεύουν...

Τον τελευταίο καιρό, ο κόσμος κυρίως αλλά και ο τύπος τα έχουν βάλει με τους παίχτες...Για μένα οι παίχτες έχουν το μικρότερο μερίδιο ευθύνης και εξηγούμαι αμέσως...Πρώτα πρώτα είναι αγύμναστοι χωρίς δική τους ευθύνη, με αποτέλεσμα κάθε τρεις και λίγο να υφίστανται μυικούς τραυματισμούς και η απόδοση τους μετά το 60 των αγώνων να πέφτει κατακόρυφα...Έπειτα και οι ίδιοι βλέπουν την κατάσταση που επικρατεί και ο καθένας κάνει αυτό που νομίζει καλύτερο για την πάρτη του, αλλά και για το καλό της ομάδας όπως το αντιλαμβάνεται ο καθένας...Είναι σαν να περιμένει κανείς από μια τάξη εφήβων να είναι ήσυχη και φρόνιμη μέσα σε μια αίθουσα τη στιγμή που ο καθηγητής είναι απών και ο διευθυντής νοιάζεται για άλλα πράγματα αδιαφορώντας για αυτούς..Είναι ποτέ δυνατό να γίνει κάτι τέτοιο; Έτσι συμβαίνει με τους ερυθρόλευκους παίχτες,...Παιδιά είναι και αυτοί...Θέλετε καλοπληρωμένα και ίσως κακομαθημένα; Παιδιά όμως...Για αυτό το λόγο ο Γκαλέτι κορόιδευε στην προετοιμασία...Για αυτό ο Ντουντού παρότι μονίμως τραυματίας, πουλάει συνεχώς και απροκάλυπτα οπαδιλίκι θεωρώντας μας τελείως ζώα...Για αυτό και ο όντως χρήσιμος Λούα Λούα κάνει ότι ακριβώς γουστάρει και δεν τη δίνει ούτε από το δεξί στο αριστερό...Για αυτό ο Μαρέσκα είναι εμφανώς ξενερωμένος και δε γουστάρει ο άνθρωπος...Για αυτό ο Μήτρογλου κανει μορφασμούς και ειρωνικές χειρονομίες με το χαρακτηριστικό 'εγώ αλλαγή;'...Για αυτό ο Νταρμπισάιρ δυσανασχετεί με τις αλλαγές του, κάνοντας τον υποτιθέμενο προπονητή να μεταβάλλει την αλλαγή, αποσύροντας τον εύκολο στόχο Ζαϊρί...Για αυτό ο Ντάτολο είναι σαν το ψάρι έξω από τα νερά του και περιμένει να έρθει ο Μάιος για να γυρίσει πίσω στην κανομική του ομάδα, μοιάζοντας σαν φαντάρος που κάνει αγγαρεία...Για αυτό ο Μέλμπεργκ συνέχεια είναι εκτός εαυτού, μη πιστεύοντας αυτά που βλέπει...Για αυτό ο Ντιόγκο έχει γίνει 120 κιλά...Τα προσχήματα κάπως κρατούν οι Έλληνες Νικοπολίδης, Αβραάμ και κυρίως ο Τοροσίδης οι οποίοι αντιλαμβάνονται τον κόσμο περισσότερο σαν γηγενείς και φοβούνται τα χειρότερα...Για όλους τους παραπάνω λόγους, δεν είναι οι παίχτες οι υπαίτιοι της φετινής κατρακύλας...Είναι η διοίκηση η οποία είναι ανύπαρκτη και έχει προχωρήσει ως τώρα σε τραγελαφικές επιλογές προσώπων και μεθόδων και σε τραγικά λάθη...Οι ευθύνες των παικτών έπονται και είναι ήσσονος σημασίας κατά την ταπεινή μου άποψη...

Όλα τα παραπάνω πάντως είναι δυνατό να εξηγηθούν, αν τα δούμε από την ποδοσφαιρική τους σκοπιά. Άλλωστε τις περισσότερες φορές, όποιος προσπαθεί να καταστρατηγήσει τους άγραφους νόμους του ποδοσφαίρου, τιμωρείται σκληρά...Όταν ουσιαστικά καταργείς το ρόλο του προπονητή, όταν δημιουργείς ένα ρόστερ ανισοβαρές με τεράστιες ελλείψεις και χωρίς ικανές εναλλακτικές επιλογές και όταν στηρίζεις κάποια εμφανώς κουτσά άλογα, μόνο και μόνο για να αποδείξεις πως εσύ δεν κάνεις λάθη ποτέ...Όταν κάνεις όλα τα παραπάνω, τότε είναι δεδομένο πως εννιά φορές στις δέκα όχι μόνο θα χάσεις πανηγυρικά το πρωτάθλημα και το κύπελλο, αλλά λογικά δεν θα κατακτήσεις ούτε τη δεύτερη θέση στα play offs, αφού οι ποδοσφαιριστές σου θα είναι σκασμένοι, ξεζουμισμένοι και με την ψυχολογία τους στο ναδίρ...Και τότε να σε δω...

Αλλά όλα αυτά, έστω και με μεγάλη δόση φαντασίας, μπορώ να τα κατανοήσω...Αυτό όμως που με εκνευρίζει είναι το γεγονός πως προβάλλεται σαν αυτοσκοπός το να μπει η ομάδα στο champions league, μπας και καταφέρει να ορθοποδήσει οικονομικά...Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, δεν μπορώ να ανεχτώ να αντιμετωπίζεται ο Ολυμπιακός αλλά και η κάθε ομάδα με απόλυτα χρηματοοικονομικά κριτήρια, λες και είναι μια οποιαδήποτε ανώνυμη εταιρεία...Δηλαδή τώρα θυμηθήκαμε ότι η ομάδα έχει μπει οικονομικά μέσα; Και γιατί μια ποδοσφαιρική ομάδα να αντιμετωπίζεται εντελώς αποκομμένη από τις υπόλοιπες επιχειρηματικές δραστηριότητες του κάθε προέδρου επιχειρηματία..Εκτός και αν θεωρείτε ότι το να έχει στην κατοχή του ένας επιχειρηματίας μια μεγάλη ομάδα δεν του αποφέρει κανένα παράπλευρο όφελος στις άλλες επιχειρήσεις του...Αν το πιστεύετε αυτό, τότε εγώ πάω πάσο.... Αν πάντως παρ' ελπίδα θέλουμε να βλέπουμε μια ομάδα σαν μια ατόφια επιχείρηση, τότε γιατί άραγε να μην ελέγχουμε τον τρόπο με τον οποίο οι ίδιες οι ΠΑΕ παίρνουν δημόσιες εκτάσεις για γήπεδα και απολαμβάνουν διάφορα άλλα προνόμια...Γιατί το μισό Καραΐσκάκη πωλήθηκε και κανείς δεν είπε ούτε κουβέντα...Φυσικά το παράδειγμα είναι τυχαίο...

Ξέφυγα όμως...Προσωπικά δεν με ενοχλεί αν ο Ολυμπιακός φέτος βγει στο ΟΥΕΦΑ..Ίσα ίσα που θεωρώ πως η δοκιμασία των προκριματικών του τσάμπιονς λιγκ είναι επίπονη για κάθε ελληνική ομάδα...Πέρα όμως από αυτό, απαιτείται μια σοβαρή και στιβαρή προπονητική λύση, εγνωσμένης αξίας, η οποία όμως να στηριχτεί πραγματικά...Για ονόματα προπονητών έχω να προτείνω, αλλά το αφήνω προς το παρόν...Όσο για τον Βαλβέρδε δεν το κρύβω ότι είμαι επιφυλακτικός και ίσως στο εγγύς μέλλον να το αναλύσω λίγο περισσότερο...Το μόνο βέβαιο είναι πως η το ρόστερ χρειάζεται επειγόντως ανανέωση και συνάμα ελληνοποίηση..Στην Ελλάδα υπάρχουν αρκετά ονόματα που μπορούν να αναδειχθούν και κυρίως ξέρουν τι σημαίνει Ολυμπιακός (και Παναθηναϊκός και ΑΕΚ αντίστοιχα)...Δεν μπορώ να καταλάβω λοιπόν τι παραπάνω μπορούν να προσφέρουν στην ομάδα παίχτες σαν τους Λεονάρντο, Ντομί, Ντάτολο, Ραούλ Μπράβο, Πάρντο, Ντιόγκο, Όσκαρ, Κόβατς,Γκαλλίτσιος, Ντουντού κλπ κλπ...Αντιθέτως οι Τζαβέλλας, Τσέζαρεκ, Γιαννούλης, Παπαστεργιανός, Φλίσκας, Καρντόζο, Βερπακόφσκις, Νασούτι, Τάτος, Ριέρα, Σκόκο και διάφοροι άλλοι...Και μη νομίζετε πως μιλάμε για πανάκριβες επιλογές...Όλοι μαζί είναι ζήτημα αν κοστίζουν όσο ένας ολόκληρος Μπεν Αρφά (για να θυμηθούμε και λίγο τα παραμύθια με τα οποία ξεχειμωνιάσαμε, όσο η ομάδα σύσσωμη έκανε χριστουγεννιάτικες διακοπές μακράς διαρκείας...)

Όσο για τα διοικητικά ένα έχω να πω...Το μοντέλο του προέδρου δυνάστη-πατερούλη- καθοδηγού και υποκινητή θεωρώ πως έχει ξοφλήσει για όλες τις ομάδες...Επίσης κανείς τυχάρπαστος γιάπης δεν είναι σε θέση να κουμαντάρει μια ελληνική ιδίως ομάδα, με γνώμονα μόνο το επιχειρηματικό συμφέρον...Οι οπαδοί είναι αυτοί που θα τον διώξουν...Η μόνη λύση για το διοικητικό μέλλον θεωρώ πως είναι η πολυμετοχικότητα... Πολυμετοχικότητα όχι φυσικά σαν και αυτή του Παναθηναϊκού, στην οποία υπάρχουν τέσσερις διεκδικητές της εξουσίας, καθεμία εκ των οποίων χρησιμοποιεί τα δικά της μέσα και τους δικούς της υποστηρικτές για να επικρατήσει επί των υπολοίπων...Ούτε φυσικά σαν την υποτιθέμενη πολυμετοχικότητα που εφαρμόστηκε στον Ολυμπιακό πριν λίγα χρόνια με τα μέλη...Μέλη που σαν υποχρέωση είχαν να καταβάλλουν τη συνδρομή τους μπας και πάρουν κανένα εισιτήριο, και σαν μοναδικό προνόμιο είχαν το δικαίωμα να ψηφίσουν, να αποθεώσουν το μεγαλείο και να ενισχύσουν τα ποσοστά του προέδρου, ούτως ώστε να δημιουργηθεί στη συνέχεια ένα Δ.Σ. με ημετέρους και ανθρώπους που δε διαφωνούσαν σε τίποτα με τον ένα...Θέλω πολυμετοχικότητα σαν και αυτή της Μπαρτσελόνα...Εκεί όπου κανείς δεν είναι εκτός κριτικής...Εκεί όπου τα μέλη ναι μεν πληρώνουν μια σεβαστή συνδρομή, αλλά έχουν δικαίωμα να μαζέψουν υπογραφές, να αμφισβητήσουν τη διοίκηση και να προκαλέσουν εκλογές...Εκεί που το καταστατικό του συλλόγου δεν γίνεται έρμαιο στα χέρια των διοικούντων...Εκεί που όλοι ανά πάσα στιγμή υπόκεινται στον έλεγχο του κόσμου...Εκεί που ο κόσμος έχει πραγματικές υποχρεώσεις και πραγματικά δικαιώματα...Εκεί που εν τέλει που επικρατεί περισσότερη δημοκρατία και προσήλωση στους θεσμούς, περισσότερη και από ότι σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα όπως αυτό της χώρας μας για παράδειγμα...

Μη με ρωτάτε αν πραγματικά πιστεύω πως θα γίνει κάτι τέτοιο ποτέ στην ομάδα μας...Όχι δεν το πιστεύω...Αλλά πιστεύω πως υπάρχουν οι άνθρωποι που μπορούν να εγγυηθούν μια τέτοια διαδικασία και να την εφαρμόσουν άρτια και δημοκρατικά και στη συνέχεια να ακολουθήσουν και άλλοι από τις άλλες ομάδες...Ας ζήσουμε λοιπόν με την ελπίδα και παράλληλα ας προσγειωθούμε..

Και να θυμάστε πάντα αυτό, όποια ομάδα και να αγαπάτε...Όταν είσαι προσγειωμένος, αυτό σε βοηθά να βλέπεις την αλήθεια ευκολότερα αλλά και πρακτικά να το δείτε όταν πέφτεις δεν έχεις πολύ απόσταση να διανύσεις για να βρεθείς στο έδαφος...

Αυτά προς το παρόν...