Εξηγώντας...την ανεξήγητη απάθεια...

Μέσα στο χρόνο που σιγά σιγά μας αδειάζει τη γωνιά, οι αλλαγές που έλαβαν χώρα στη ζωή όλων μας ήταν κοσμογονικές..Κεκτημένα πολλών δεκαετιών, προγραμματισμοί πολλών χρόνων, συνθήκες ζωής και σχέδια απλών καθημερινών ανθρώπων, μέσα σε μια νύχτα αποτέλεσαν παρελθόν...Καλώς ή κακώς, η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων είχε χτίσει μια ζωή και κάποια μελλοντικά όνειρα, πάνω στη βάση μιας αξιοπρεπούς εργασίας, τα εισοδήματα από την οποία ήταν ως ένα βαθμό ικανά για να ανταποκριθούν στα όνειρα αυτά...Πλέον όμως, τίποτα από αυτά δεν ισχύει...Οι περικοπές αγγίζουν σχεδόν τους πάντες, ρίχνουν την ψυχολογία όλων μας και μας φέρνουν μπροστά σε διάφορα αδιέξοδα, τα οποία ίσως πιστεύαμε πως δεν θα αντιμετωπίσουμε ποτέ...

Εκείνο όμως που μου προξενεί τη μεγαλύτερη εντύπωση, είναι το πόσο εύκολα όλοι μας κατάπιαμε τα μέτρα και τις αυξήσεις, χωρίς να αντιδράσουμε στο παραμικρό...Εδώ έχει γκρεμιστεί το σύμπαν, έχουν έρθει τα πάνω κάτω, τίποτε δεν πάει καλά, όλοι ασφυκτιούμε και παρόλα αυτά οι αντιδράσεις είναι από μηδαμινές έως ανύπαρκτες, όσο και αν είναι βέβαιο πως όλοι βαυκαλιζόμαστε για το αντίθετο...Είμαστε τόσο αποχαυνωμένοι και πεσμένοι σε μια ιδιότυπη νιρβάνα και όταν θα ξυπνήσουμε θα είναι πλέον πάρα μα πάρα πολύ αργά...Ίσως αυτή να είναι και η μεγαλύτερη επιτυχία της υποτιθέμενης κυβέρνησης...Το γεγονός δηλαδή πως παίζοντας το επικοινωνιακό παιχνίδι άριστα με την αμέριστη συμβολή των μέσων ενημέρωσης έχει καταφέρει να κάνει το μαύρο άσπρο και να μας παρουσιάσει μια εικονική πραγματικότητα, η οποία δυστυχώς μοιάζει να αρκεί σε πολλούς από εμάς...

Κατ' αρχάς ακούω καθημερινά πολλούς να τα έχουν με το ΔΝΤ το Στρος Καν, τον Όλι Ρεν και τα υπόλοιπα μέλη της παγκόσμιας κουστωδίας, λες και οι πραγματικοί υπαίτιοι είναι αυτοί...Και σε μένα ξέρετε, το ΔΝΤ σαν οργανισμός μου είναι απεχθέστατος και κατάπτυστος, όμως αν δεν κάνω λάθος δεν εισήλθε με τη βία στη χώρα...Αντιθέτως, την πόρτα την άνοιξαν και τους προσκάλεσαν οι γνωστοί προδότες της χώρας, οι οποίοι συλλήβδην τώρα σκούζουνε πως νοιάζονται για το καλό της χώρας και αντιμάχονται κάθε μέρα με τη σκληρή τρόικα για να επιτύχουν ότι καλύτερο...Το παιχνίδι που παίζεται είναι φανερό και όποιος δεν το κατανοεί απλά εθελοτυφλεί...Μάλιστα για να γίνει η όλη φάση ακόμη περισσότερο πειστική, αφήνουν στην αρχή να διαρρεύσουν σενάρια δυσχερέστερα από αυτά που εντέλει θα εφαρμοστούν, απλά και μόνο για να υπάρξει στο τέλος μια μικρή βελτίωση και να μας παραμυθιάσουν πως μετά από λυσσαλέα μάχη με την σκληρή τρόικα επέτυχαν κάποιες βελτιώσεις...Βελτιώσεις που μοιάζουν με ασπιρίνες για τον πονοκέφαλο, ενώ ο ασθενής είναι βαριά άρρωστος και η κατάσταση του μοιάζει να μην είναι αναστρέψιμη...Το ίδιο σκηνικό διαδραματίζεται και σε διάφορες τηλεοπτικές συζητήσεις...Το σενάριο έχει ως εξής...Στο πάνελ υπάρχει πάντα κάποιος που υποστηρίζει πως η κυβέρνηση θα έπρεπε να είναι περισσότερο τολμηρή και να προχωρά τις αλλαγές με γρηγορότερο ρυθμό...Χωρίς σάλιο δηλαδή, σε απλά ελληνικά...Εκείνη τη στιγμή, πετάγεται ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης και αντιδρά λέγοντας πως δεν είναι δυνατόν όταν ο λαός δεινοπαθεί να ληφθούν ακόμη περισσότερα μέτρα...Περνάνε έτσι την εικόνα ότι και καλά παίρνουν τα μέτρα με πόνο ψυχής...Έβλεπα μια τέτοια εκπομπή την περασμένη εβδομάδα...Στο ρόλο του πρώτου ήταν ο Μάνος και στου δεύτερου ο Χρυσοχοίδης...Δεν άντεξα να δω πάνω από πέντε λεπτά...Είχα φάει προηγουμένως και βλέποντας τα πρόσωπα όλων τους, μου ερχόταν τάση για εμετό...Υπάρχουν όμως πραγματικά κάποιοι βουλευτές που φαίνονται να αντιδρούν και σε κάποιες περιπτώσεις φτάνουν και στην παραίτηση...Μοιάζουν σιγά σιγά να καταλαβαίνουν οι τριακόσιοι χαραμοφάηδες πως η οργή του λαού όσο περνά ο καιρός γιγαντώνεται..Για αυτό και τελευταία έχω ακούσει πάμπολλα περιστατικά βουλευτών που πηγαίνουν να φάνε σε εστιατόρια και μόλις γίνονται αντιληπτοί από τον απλό κόσμο, τρώνε το κράξιμο και το βρίσιμο της αρκούδας, ενώ πολλές φορές το μενού από δω και στο εξής ενδέχεται να περιλαμβάνει και ολίγη από καρπαζιές...Σαν αυτές που ρίχνουν όλοι τους, τόσα χρόνια στο σβέρκο του δύσμοιρου λαού...

Τα μέσα ενημέρωσης είναι πολύτιμοι αρωγοί σε κάθε περίπτωση του αρρωστημένου συστήματος...Ανακαλύπτουν κάποιες όντως υπαρκτές περιπτώσεις υπερβολικών μισθών κάποιων βολεμένων δημοσίων υπαλλήλων με παχυλά επιδόματα και τις κάνουν σημαία, γενικεύοντας τα συμπεράσματα τους, προτρέποντας τον τηλεθεατή να πει το κλασσικό "καλά τους κάνουν και τους κόβουν μισθούς και συντάξεις"...Για κάθε ένα κραυγαλέο παράδειγμα δημοσίου υπαλλήλου, υπάρχουν χιλιάδες ακόμη υπάλληλοι, που περιμένουν φέτος μάταια το δώρο των Χριστουγέννων μπας και μπαλώσουν κάποια οικονομική τρύπα...Σε γενικές γραμμές προσπαθούν να καλλιεργήσουν κλίμα διχόνοιας μεταξύ του λαού, ούτως ώστε η μια κοινωνική τάξη και το κάθε επάγγελμα να εναντιώνεται με το άλλο...Για παράδειγμα, οι μεν ιδιωτικοί υπάλληλοι ωθούνται να τα βάλουν με τους δημοσίους υπαλλήλους, οι ελεύθεροι επαγγελματίες με τους εργαζόμενους στα μέσα μεταφοράς, οι ξενοδοχοϋπάλληλοι με τους εμποροϋπάληλλους και πάει λέγοντας...Όταν κάποτε όλοι εμείς οι κοινοί θνητοί, πως πραγματικοί εχθροί δεν είναι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι, αλλά αυτοί που μας κυβερνάνε τόσο ίσως όλοι αυτοί πάρουν τις αντιδράσεις μας στα σοβαρά...

Επειδή όμως στην Ελλάδα όλοι εμείς είμαστε παραδοσιακοί τύποι και τηρούμε τα έθιμα μας, σπεύδουμε να συμμετέχουμε στις απεργίες και στις διάφορες κινητοποιήσεις που λαμβάνουν χώρα μια φορά το μήνα...Έτσι έχει καταντήσει στην Ελλάδα το δικαίωμα της απεργίας...Πατροπαράδοτο έθιμο...Σε αυτό φυσικά μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουν οι συνδικαλιστές εργατοπατέρες που αρκούνται σε κάποιες δηλώσεις υποτιθέμενης διαφωνίας, απλά και μόνο για να ρίξουν στάχτη στα μάτια του απλού κόσμου...Με τη συμπεριφορά τους αυτή, έχουν καταφέρει να γίνεται γενική απεργία για παράδειγμα στην Αθήνα, να μαζεύονται στο κέντρο καμιά πενηνταριά χιλιάδες διαδηλωτές και αυτό να διαφημίζεται σαν τεράστια επιτυχία...Και δεν καταλαβαίνουν ότι υπάρχει πάρα πολύς κόσμος που σιχαίνεται τη συμπεριφορά τους και τον υποχθόνιο ρόλο τους...Την ίδια στιγμή, οι Άγγλοι που όλοι εμείς αρεσκόμαστε να τους αποκαλούμε φλώρους, προέβησαν σε τεράστιες διαδηλώσεις για τις αυξήσεις των διδάκτρων στα πανεπιστήμια..Οι ξενέρωτοι οι Γάλλοι πάλι, βγαίνουν κατά εκατομμύρια στους δρόμους για να διαδηλώσουν και δεν γυρίζουν πίσω αν δεν ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματα τους....Μόνο εδώ μια εθιμοτυπική απεργία θεωρείται μαζικός αγώνας...Ενώ την ίδια στιγμή συνεχίζουμε για παράδειγμα αδιαμαρτύρητα να υφιστάμεθα συνεχείς αυξήσεις ΦΠΑ, να πληρώνουμε τα καύσιμα για χρυσάφι και ο δείκτης της ανεργίας να αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο και ταυτόχρονα εμείς να μη μιλάμε καθόλου...Αυτή και αν είναι κατάντια, με όλη τη σημασία της λέξεως...

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε και τον πολύ σημαντικό παράγοντα που ακούει στο όνομα φόβος...Όταν βλέπουμε το μέλλον μπροστά μας να διαγράφεται μαύρο και δυσοίωνο, τότε είναι ως ένα σημείο λογικό να τρέμουμε σαν το ψάρι μπας και χάσουμε έστω και τα μικρά κεκτημένα που έχουμε στην κατοχή μας και τα οποία μπορεί απλά να περιορίζονται σε μια αξιοπρεπή εργασία που να μας εξασφαλίζει σχεδόν τα προς το ζειν...Οι περισσότεροι από εμάς είμαστε απλά κάποιοι φοβισμένοι υπαλληλάκοι, που φοβούνται να υψώσουν το ανάστημα τους και να διεκδικήσουν κάτι που ίσως και να τους αξίζει...Φυσικά ο φόβος εκπορεύεται και αυτός από ψηλά και καλλιεργείται με τέχνη...Ακόμη και τα προβοκατόρικα επεισόδια που συμβαίνουν εκτός λογικής πολλές φορές, θαρρώ πως αυτό το σκοπό έχουν...Να φοβίσουν τον απλό άνθρωπο που ναι μεν αισθάνεται τον κόμπο να σφίγγει επικίνδυνα γύρω από το λαιμό του, πλην όμως δεν μπορεί να ξεπεράσει το κλίμα εκφοβισμού...Αλλά και τα μέσα συνέχεια μας φοβίζουν και μας απειλούν πως αν δε συμμορφωθούμε η χώρα θα χρεοκοπήσει και έτσι εμείς σκύβουμε το κεφάλι, το βουλώνουμε και απλά περιμένουμε τα χειρότερα...Όσο χειρότερα από τον πάτο δηλαδή μπορεί να υπάρξει...

Και η ζωή συνεχίζεται και τα επόμενα μέτρα δεν θα αργήσουν να φανούν, ίσως φτιασιδωμένα με ένα ωραίο και εύπεπτο περιτύλιγμα για να τα χωνέψουμε πιο εύκολα...Δυστυχώς όμως για κάποιους το λάδι στο καντήλι τόσο της υπομονής όσο και των αντοχών μοιάζει σιγά σιγά να εξαντλείται...Για αυτό το λόγο το επόμενο έτος προμηνύεται καυτό...Διότι όταν ο λαός θα χάσει και τα τελευταία κεκτημένα, θα αποβάλλει κάθε φόβο από μέσα του, και τότε το ποτάμι της λαϊκής οργής θα είναι τόσο ορμητικό και άγριο που κανείς δε θα μπορεί να το τιθασεύσει και θα παρασύρει δικαίους και αδίκους...Και τότε οι σφαλιάρες θα είναι απλά πταίσματα...

Η κατάντια των πολιτικών αρχόντων...

Η γενικότερη κοινωνική και πολιτική κατάσταση στη χώρα, έχει φτάσει στο χειρότερο της σημείο, και ο απλός λαός όσο αποχαυνωμένος και κοιμισμένος να είναι, δείχνει σημάδια πως σιγά σιγά αρχίζει να καταλαβαίνει το παιχνίδι που απροκάλυπτα εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια του αλλά και πίσω από την πλάτη του...Η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων μοιάζει να έχει απορρίψει δια παντός το πολιτικό σύστημα και κυρίως αυτούς που το απαρτίζουν και συνάμα το λυμαίνονται εδώ και πολλά πολλά χρόνια...Οι περισσότεροι έχουν σιχαθεί αυτούς που έφεραν τη χώρα στην υπάρχουσα κατάσταση...Υπάρχουν φυσικά και οι βολεμένοι, αλλά και αυτοί που συνεχίζουν να ζουν πάνω στο γαλάζιο πράσινο ή κόκκινο συννεφάκι ενός κόμματος...Αυτοί που στα συνέδρια χαιρετούν τον ηλιοκαμένο χοντρό ή αυτοί που στα νησιά σπεύδουν να αποδώσουν τιμές στον κάθε ένα που παριστάνει τον πρωθυπουργό...Άβυσσος η ψυχή του βολεμένου ανθρώπου και του κομματόσκυλου, φίλοι μου...

Το σύνθημα που έχει γίνει πλέον σλόγκαν και ακούγεται ανελλιπώς σε κάθε πορεία, δεν είναι άλλο από αυτό που μιλά για την καύση του ελληνικού κοινοβουλίου..Πολλοί έχουν σπεύσει προ πολλού να καταδικάσουν τέτοιου είδους συνθήματα, θεωρώντας πως προάγουν τη βία και το φανατισμό...Είναι οι ίδιοι που δεν έχουν ιδέα για το τι συμβαίνει στην κοινωνία, τις αναταραχές που έχουν προκύψει αλλά επίσης αυτοί που δεν μπορούν με τίποτα να μετρήσουν τη λαϊκή οργή...Όταν ο λαός ξεσηκωθεί για τα καλά, τότε δεν θα έχει την ψυχραιμία να καθίσει και να δει ποιος στην πραγματικότητα φταίει περισσότερο, ποιος λιγότερο και ποιος ακόμη λιγότερο...Στα μάτια του ξεσηκωμένου, όλοι φαντάζουν κλέφτες, λαμόγια και κοράκια που έχουν εδώ και δεκαετίες ξεσκίσει το πτώμα του ελληνικού κράτους και συνεχίζουν το ίδιο βιολί χωρίς να ντρέπονται...Τους σώζει όμως προς το παρόν, το γεγονός ότι έχουν καταφέρει να αποχαυνώσουν και να διχάσουν τον απλό λαό, θέτοντας τον απέναντι σε εκβιαστικά και ανούσια διλήμματα και σε ανόητους διαχωρισμούς..Τους σώζει φυσικά και όλη εκείνη η στρατιά των επαγγελματιών παπαγάλων, που προπαγανδίζουν και εκφοβίζουν σε εγκληματικό βαθμό το λαό, κάνοντας τον να φοβάται ακόμη και τον ίδιο τους τον ίσκιο...Βέβαια όταν ξυπνήσει ο κοιμώμενος γίγαντας, το ποτάμι θα τους παρασύρει όλους στο διάβα του...Ακόμη όμως φαίνεται να κοιμάται βαθιά, δυστυχώς....

Το χειρότερο όμως όλων, που προσωπικά εμένα με ενοχλεί αφόρητα και με εκνευρίζει αφάνταστα, είναι ότι οι ίδιοι οι πολιτικοί μοιάζουν να μην κατανοούν πως οι ίδιοι αποτελούν το πρόβλημα και συνεχίζουν απτόητοι το ίδιο βιολί...Βολεύουν τους ημέτερους και τους ψηφοφόρους του ο καθένας και αδιαφορούν για όλα τα υπόλοιπα. Όταν υποτίθεται πως με μια σειρά μέτρων κοιτάζεις να αλαφρώσεις το δημόσιο τομέα και την ίδια στιγμή από την άλλη πόρτα διορίζεις τους δικούς σου, τότε είσαι κοινός εγκληματίας κατά του έθνους...Όταν για να τιθασεύσεις το μαινόμενο λαό, υποτίθεται πως συζητάς το νόμο περί βουλευτικής ασυλίας για τα μάτια του κόσμου εδώ και μήνες, τότε ο λαός νομιμοποιείται να δράσει όπως νομίζει...Θέλετε και άλλο παράδειγμα...Όλον αυτόν τον καιρό, ακούμε για εξεταστικές και προανακριτικές που θα ρίξουν φως στα μεγάλα σκάνδαλα και θα αποκαλύψουν όλους όσους πρωταγωνίστησαν στη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος εδώ και δεκαετίες...Όλες αυτές οι επιτροπές όμως απαρτίζονται από τους ίδιους τους πολιτικούς, οι οποίοι αποφασίζουν για τους συναδέλφους τους...Και ρωτάω εγώ ο αφελής; Κόρακας κοράκου μάτι είναι δυνατόν να βγάλει ποτέ; Αφήστε που οι συμμετέχοντες οδηγούνται στη λογική "μία σου και μία μου", ώστε να καλύψουν τα νώτα τους για ενδεχόμενη μελλοντική αποκάλυψη που θα αφορά στο όνομα τους...Πείτε μου σε ποιον άλλο τομέα, παρατηρείται το φαινόμενο συνάδελφοι να αποφασίζουν για ενδεχόμενες αξιόποινες πράξεις συναδέλφων τους, και τότε εγώ θα πάψω να γκρινιάζω...Η απλή λογική το λέει...Την ίδια στιγμή βέβαια διαβάζουμε στις εφημερίδες πως πχ στη Γαλλία και την Αγγλία υπουργοί παραιτούνται και πηγαίνουν σπίτι τους για μερικά πταισματάκια μερικών χιλιάδων Ευρώ, ενώ εδώ δεν κινείται φύλλο...Εκεί μάλιστα δεν περνά η γελοία άποψη, πως οι αρχηγοί των κομμάτων δεν έχουν ιδέα και δεν ευθύνονται για το ποιόν των συνεργατών τους...Εκεί τους παίρνει όλους το κύμα και δικαίως...

Ακόμη περισσότερο όμως με ενοχλεί, το γεγονός ότι οι πολιτικοί μας άρχοντες έχουν την καθόλα στρεβλή άποψη, ότι από τη στιγμή που παύουν να αποτελούν κυβέρνηση σβήνονται οι ευθύνες τους...Απέχουν για μια τετραετία το πολύ από την εξουσία και στη συνέχεια θεωρούν πως περνούν από την κολυμβήθρα του Σιλωάμ και εξαγνίζονται όλα τα κρίματα τους...Αυτό και αν είναι κάτι που προσωπικά αισθάνομαι να με υποτιμά ως απλό πολίτη...Βγαίνει λοιπόν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και λέει με στόμφο πως η παράταξη του έμαθε από τα λάθη της και είναι έτοιμη να ξανακυβερνήσει άμεσα...Τα ίδια ακριβώς έλεγαν και οι τωρινοί, όταν βρίσκονταν στην απέξω τα προηγούμενα χρόνια και το γαϊτανάκι συνεχίζεται για χρόνια...Τα ίδια λένε και όσοι φεύγουν από το μαντρί και δημιουργούν καινούρια κόμματα, ξοφλημένα ευθύς εξαρχής...Για καθίστε ρε παιδιά...Τι είναι ο ελληνικός λαός; Ο κασίδης στο κεφάλι του οποίου εσείς θα κάνετε πειράματα για μια ζωή και όταν τελικά πεθάνει θα ομολογήσετε τη λύπη σας; Αντί να λέτε και ευχαριστώ που χάρη στη νομοθεσία που όλοι εσείς συνωμοτικά δημιουργήσατε, μπορείτε να κυκλοφορείτε ελεύθεροι και να κάνετε τα μπανάκια σας και τα κανό σας και να παίρνετε χρωματάκι, ζητάτε και τα ρέστα από πάνω...Αντί να συναισθανθείτε την δική σας ευθύνη και να καθίσετε σπιτάκι σας, συνεχίζετε να προκαλείτε το κοινό αίσθημα...Αλλά δε φταίτε εσείς...Φταίνε κυρίως αυτοί που σας ψηφίζουν και σας στηρίζουν, μα κυρίως όλοι εμείς οι υπόλοιποι που δεν αντιδρούμε όπως πρέπει...Αν και για το τελευταίο, τα πράγματα δείχνουν να αλλάζουν χωρίς ευτυχώς τη χρήση καμίας βίας...Ήρεμα και πολιτισμένα...Την περασμένη εβδομάδα, ένα απόγευμα βρέθηκα σε μια περιοχή κοντά στο κοινοβούλιο και χρειάστηκε να περπατήσω για λίγη ώρα πεζός σε πολυσύχναστους δρόμους...Μέσα σε διάστημα μισής ώρας είδα δύο διαφορετικούς νεόκοπους βουλευτές να περπατούν μέσα στο πλήθος...Και οι δύο με μεγάλα γυαλιά ηλίου και εμφάνιση συνωμοτική...Ελάτε όμως που ο απλός λαός είναι εκπαιδευμένος και γνωρίζει...Μόλις λοιπόν τους πήραν είδηση κάποιοι περαστικοί άρχιζαν να τους κράζουν και να βρίζουν...Αυτοί έσκυψαν το κεφάλι και επιτάχυναν το βήμα...Μια νότα αισιοδοξίας για το μέλλον αυτόματα γεννήθηκε μέσα μου...

Η μόνη λύση τελικά είναι το θράσος...Θράσος χρειάζεται φίλοι μου και όποιος το διαθέτει θα πρέπει να κάνει το πρώτο βήμα, μπας και ξυπνήσουν οι υπόλοιποι...Στο περιστατικό που περιέγραψα αμέσως πριν, ένας θρασύς και θαρραλέος έκανε την αρχή στα μπινελίκια και αμέσως βρέθηκαν πέντε έξι που ακολούθησαν...Καλώς ή κακώς μόνο έτσι αυτοί καταλαβαίνουν..Και σε τελική ανάλυση, δεν ξέρω ποιος είναι αυτός που πρωτοείπε, πως όλα τα γουρούνια έχουν την ίδια μούρη, αλλά όποιος και να το πε έχει απόλυτο δίκιο...

Μας πήρανε μέτρα...

Πέρασε ήδη ένας γεμάτος μήνας από την προηγούμενη ανάρτηση και ήρθε η ώρα της ολικής επαναφοράς...Πολλοί ενδεχομένως να αναρωτιέστε για τους λόγους της συγκεκριμένης αποχής και δεν έχω σκοπό να σας τους αποκρύψω...Όντας κλασσικός γκρινιάρης σε σχέση με όλα τα θέματα, αλλά ιδίως σε σχέση με την κατάσταση της χώρας, έκρινα απλά ότι με το πέρας των 100 πρώτων ημερών της νεόκοπης κυβέρνησης, όλα έχουν βελτιωθεί και τίποτα δεν είναι όπως παλιά...Όπως ακριβώς μας υπόσχονταν προεκλογικά...Συγχωρήστε μου την όρεξη για ειρωνεία και σκωπτικά σχόλια...Είναι η μοναδική άμυνα που έχω για να αντέξω και να μην τρελαθώ...Παρακάτω λοιπόν ακολουθούν κάποιες σκέψεις για τα μέτρα που έχουν ήδη ληφθεί με υποτιθέμενο γνώμονα την καλυτέρευση της οικονομικής κατάστασης της χώρας,

Κάθε εβδομάδα λοιπόν ακούμε καινούρια μέτρα τα οποία συνοδεύονται με τη μόνιμη επωδό πως θα ακολουθήσουν κι άλλα, σε περίπτωση που τα τρέχοντα δεν αποδώσουν τα αναμενόμενα...Αν κάτι προσωπικά με εκνευρίζει είναι οι παλινωδίες της κυβέρνησης και τα άθλια επικοινωνιακά τρικ που υποτιμούν τη νοημοσύνη μας...Στην αρχή ακούγαμε πως υπάρχουν λεφτά...Στη συνέχεια αποδόθηκαν ευθύνες στα λόγια...Ακολούθησε η μεγάλη αύξηση του ελλείμματος..Στη συνέχεια η χώρα βρέθηκε στα πρόθυρα της χρεωκοπίας και ήταν επιτακτική ανάγκη της λήψης άμεσων μέτρων...Λίγες ημέρες αργότερα ο 14ος μισθός πέρασε στην ιστορία...Στη συνέχεια κανείς δεν ξέρει πραγματικά τι θα ακολουθήσει...Ίσως να φύγει και ο 13ος ή ο 12ος...Στο τέλος όλοι θα εργάζονται χωρίς αμοιβή, έτσι για να καθαρίσει η χώρα από τα χρέη...Και μέσα σε όλα αυτά, επικοινωνιακά τρικ του στυλ επισκέψεις με στόμφο σε διεθνείς χώρες, γελοιότητες για να δείξουν πως έχουμε πυγμή και λοιπές ανούσιες πράξεις...Ξεχνούν κάτι βασικό...Όταν ο λαός θα φτάσει στο σημείο να μην έχει πραγματικά να φάει, τότε θα κατασπαράξει αυτούς τους ίδιους...

Πάντως επειδή ο λαός είδε και αποείδε, είναι πλέον αρκετά συγκαταβατικός στην περικοπή κάποιων σπαταλών, μπας και μπορέσει ποτέ να ορθοποδήσει η συγκεκριμένη χώρα...Είναι όντως διατεθειμένος να συνεισφέρει σε κάποιο βαθμό...Αλλά το ερώτημα παραμένει...Θα τιμωρηθεί ποτέ κανείς σε αυτή τη χώρα για τη συγκεκριμένη κατάσταση;...Μιλώ για πρώην, τωρινούς και λοιπούς γελοίους...Πήγε κάποιος φυλακή μήπως και δεν το έχω πληροφορηθεί ή η όλη φάση εξαντλείται σε κάποιες εξεταστικές επιτροπές του πισινού απλά για να ρίξουν στάχτη στα μάτια του κόσμου; Ή μήπως έχουν παραγραφεί τα αδικήματα εδώ και καιρό;...Αλλά ακόμα και τη στρεβλή νοοτροπία στο λαό, οι πολιτικοί δεν την έχουν δημιουργήσει με το κατάπτυστο παράδειγμα τους...Ποιος άραγε δημιούργησε τις στρατιές των χρωματιστών δημοσίων υπαλλήλων; Ποιος έχει κάνει σημαία την αργομισθία και ποιος παίρνει σύνταξη μετά το πέρας της δεύτερης βουλευτικής θητείας; Ποιος μαγειρεύει τους οικονομικούς δείκτες, παρουσιάζοντας μια ψεύτικη ανάπτυξη, η οποία ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε;Ποιος έκανε χιλιάδες λογιστικά τρικ, από τα οποία επωφελήθηκαν ημέτεροι; Ποιος κλέβει τα χρήματα των ασφαλισμένων, των επενδυτών και λοιπών άλλων κατηγοριών, ενώ η ανεργία και η ανέχεια καλπάζουν;...Αλλά βλέπετε στην Ελλάδα δεν είναι τίποτα σοβαρό...ούτε οι νόμοι, ούτε και τα υπόλοιπα και το αφήνω εδώ, διότι αν επεκταθώ θα χουμε μπλεξίματα...

Ειδικός περί τα οικονομικά μέτρα καθ' αυτά, δεν είμαι στην πραγματικότητα..Αλλά γιατί όλα μου φαίνονται εντελώς εισπρακτικά, απλά και μόνο για να τη βγάλουμε και φέτος και ότι αρπάξουμε από τον κακομοίρη το φορολογούμενο;..Διότι πως αλλιώς να εξηγήσω, την αύξηση των έμμεσων φόρων που είναι κατ' εξοχήν αυτοί οι οποίοι πλήττουν τα χαμηλά εισοδήματα; Εμένα οι τύποι μου μοιάζουν να θέλουν να πετάξουν απλά από πάνω τους την καυτή πατάτα, χωρίς να νοιάζονται για κάτι ευρύτερο...Τους ενδιαφέρουν απλά και μόνο οι δείκτες και τα νούμερα, που είναι όμως ο ασφαλέστερος τρόπος για να πεις ψέματα...Αυτοί θα είναι απόλυτα ικανοποιημένοι αν βελτιωθούν οι δείκτες άσχετα αν οι άνεργοι φτάσουν τα 3 εκατομμύρια και κλείσουν όλες οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις..Και ρωτάω εγώ ο αφελής; Που είναι τα κίνητρα για τις επιχειρήσεις για να προσλάβουν νέους εργαζομένους; Που είναι η προστασία του χαμηλού εισοδήματος, την οποία όλα τα ζώα τη θυμούνται παραμονές των εκλογών κάθε φορά...Που είναι τελοσπάντων η αναλογική συνεισφορά των πλουσίων στα μέτρα αυτά; Διότι εγώ το μόνο που βλέπω είναι ότι στους μεγάλους σβήνονται πρόστιμα και γίνονται ευνοϊκές ρυθμίσεις ενώ οι μικροί πεθαίνουν...

Και κάτι τελευταίο...Προσωπικά αν κάτι με εξοργίζει στην προκειμένη περίπτωση είναι το ακόλουθο...Δεν γουστάρω να μου μιλάνε για κρίση και θυσίες, οι άνθρωποι που τη δημιούργησαν, ή άνθρωποι που δεν τους αγγίζει το θέμα στην πραγματικότητα..Δεν αντέχω να μου κάνουν κήρυγμα για την αναγκαιότητα των μέτρων και των περικοπών μεγαλοεπιχειρηματίες καρχαρίες που τόσα χρόνια κερδοσκοπούν ασύστολα εις βάρος των εργαζομένων και του κοινωνικού συνόλου...Δεν μπορώ να ανεχτώ να ηγούνται των υποτιθέμενων κινητοποιήσεων, εργατοπατέρες όλων των αποχρώσεων, που θεωρούν πως ο συνδικαλισμός είναι επάγγελμα και έχουν οικονομήσει πολλά χωρίς στην πραγματικότητα να εργαστούν ποτέ...Και εν τέλει, δεν γουστάρω και δεν ανέχομαι να εκφράζουν απόψεις συναινετικές για τα μέτρα, οι μεγαλοδημοσιογράφοι των καναλιών και των εφημερίδων, άνθρωποι δισεκατομμυριούχοι σφουγγοκολάριοι των αφεντικών και της πολιτικής που μιλούν εξ' ονόματος του λαού, ξεχνώντας τεχνηέντως, πως αυτοί ανήκουν στην κάστα των πλουσίων...Την περικοπή των μισθών μπορώ να την αντέξω...Τη βενζίνη να πάει 2 Ευρώ το λίτρο, επίσης...Η αύξηση της τιμής των ποτών δεν πρόκειται να με επηρεάσει..Αλλά το να μιλούν για τη ζωή μου, οι παραπάνω κατηγορίες ανθρώπων δεν μπορώ να το αντέξω ειλικρινά...Αυτοί που κυνηγούν τη ζωή μας για να την ξεμοναχιάσουν...

υγ1 Ίσως και να είμαι σκληρός, ίσως και άδικος..Ίσως επειδή όμως, αν έχω απαιτήσεις από κάποιους είναι από τους προοδευτικούς ανθρώπους, ή τουλάχιστον τους υποτιθέμενους τέτοιους...Από τους άλλους δεν περιμένω τίποτα καλό...

υγ2 Α μην το ξεχάσω...Θυμάστε την ατάκα του Γιωργάκη, ότι τον συνάντησε ένας γέρος άνθρωπος και του είπε πως θα προσφέρει το μισθό του, για τη σωτηρία της χώρας; Έ κάποιον αντίστοιχο γέρο άνθρωπο συνάντησα και εγώ...Τι μου είπε; "Δεν τους χαρίζω τίποτε εγώ...από εμένα θα πάρουν το μακρύτερο...Ας τιμωρηθούν πρώτα οι υπεύθυνοι και τότε ίσως να το σκεφτώ..." Και τώρα ελάτε, πείτε την αλήθεια...Ποιος από τους δύο γέρους είναι πιο πιθανό να είναι υπαρκτό πρόσωπο...Ελάτε, δεν είναι δύσκολο...

υγ3 Και ένα μαγικό τραγουδάκι έτσι για να το ακούτε όσο διαβάζετε...Μια συνύπαρξη πραγματικών κολοσσών που δημιούργησε ένα μικρό αριστούργημα που μιλά σε όλους αυτούς που κυνηγούν τη ζωή μας για να την ξεμοναχιάσουν μές στη νύχτα...Και επί τη ευκαιρία...Μήπως είναι πραγματικά αργά;...

Η βάναυση υποτίμηση της νοημοσύνης μας...

Με αυτά και με αυτά, εισήλθαμε στην τελική ευθεία πριν από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου...Μια εβδομάδα που μοιάζει πάρα πολύ με εβδομάδα των παθών, αφού κατά τη διάρκεια της θα ακούσουμε πολλά και ανούσια πράγματα και θα χρειαστεί να οπλιστούμε με τεράστια υπομονή για να αντέξουμε το Γολγοθά...Τουλάχιστον αν υπήρχε μπροστά η προοπτική της ανάστασης όλα θα ήταν καλύτερα...Δυστυχώς όμως, η ημέρα που θα ξημερώσει μετά από την προσεχή Κυριακή θα είναι εξίσου δύσκολη, για να μην πω χειρότερη, ανεξαρτήτως εκλογικού αποτελέσματος...Στην παρούσα δημοσίευση θα θίξω δύο επιμέρους θέματα που συμβαίνουν τις ημέρες αυτές, σε σχέση με τις εκλογές...Όχι ότι θα αλλάξει κάτι, απλά κουβέντα να γίνεται...

Το πρώτο που με ενοχλεί είναι η μεγάλη γελοιότητα που συμβαίνει σε σχέση με τις δημοσκοπήσεις...Παλαιότερα, έχω εξηγήσει επισταμένως σε δύο απανωτές μάλιστα αναρτήσεις, τον κατευθυνόμενο ρόλο που διαδραματίζουν οι δημοσκοπήσεις στα χέρια των κομματικών επιτελείων και στρατών...Όπως πιθανώς να ξέρετε, στην παρούσα προεκλογική περίοδο, τις δύο τελευταίες εβδομάδες απαγορεύεται η δημοσιοποίηση των δημοσκοπήσεων...Προσοχή, απαγορεύεται η δημοσιοποίηση και όχι η διενέργεια των δημοσκοπήσεων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, να διαρρέουν τα αποτελέσματα τους και να παρουσιάζονται καλυμμένα στην κοινή γνώμη...Στο στόχαστρο, βρέθηκαν για μία ακόμη φορά τα blogs, κάποια εκ των οποίων κατηγορήθηκαν ότι παραβίασαν το συγκεκριμένο νόμο και δημοσίευσαν κάποιες δημοσκοπήσεις. Φυσικά η έρευνα δεν πρόκειται να βρει τίποτα, καθώς όπως πιθανώς να ξέρετε τα blogs υπόκεινται σε ειδικό καθεστώς, ενώ θεωρούνται προσωπικά ημερολόγια και όχι ειδησεογραφικά μέσα, άσχετα αν μπροστά σε κάποια ειδησεογραφικά blogs, ωχριούν τα περισσότερα mainstream μέσα μαζικής ενημέρωσης...

Δεν ισχυρίζομαι πως ο κόσμος της blogόσφαιρας είναι αγγελικά πλασμένος και ιδανικός...Τουναντίον, υπάρχουν και εδώ νοσηρά φαινόμενα, αλλά ο καθένας κρίνεται για τη σοβαρότητα του και την αξιοπιστία των απόψεων και των πληροφοριών του...Όμως θεωρώ εντελώς υποκριτικό, η ευαισθησία της ελληνικής δικαιοσύνης να εξαντλείται στη φίμωση κάποιων ιστολογίων...Μια τέτοια συμπεριφορά προξενεί πολλά ερωτηματικά στον απλό παρατηρητή, που απλά παρατηρεί τα γεγονότα...Και αυτά τα ερωτηματικά ενισχύονται από την απάθεια με την οποία αντίστοιχα αντιμετωπίζονται οι μεγάλες εφημερίδες και τα μεγάλα κανάλια...Αυτά μπορεί να μη δημοσιεύουν αυτούσιες δημοσκοπήσεις, αλλά κάνουν κάτι χειρότερο...Με εύσχημο τρόπο, αφήνουν να εννοηθεί αυτό που θέλουν να περάσει στον απλό κόσμο, με απώτερο στόχο να τον παρασύρουν προς τα εκεί που επιθυμούν αυτά...Αν δεν πιστεύετε αυτό που σας λέω, αναλογιστείτε το εξής...Μετά τα 2 debates π. χ. όλα τα κανάλια έβγαιναν και έλεγαν πως τα πράγματα έμειναν αμετάβλητα, υπονοώντας ευθέως πως η διαφορά μεταξύ των δύο κομμάτων είναι στα επίπεδα που όλοι γνωρίζαμε από τις τελευταίες φανερές δημοσκοπήσεις. Επίσης, πολλές εφημερίδες αναφέρουν ξεκάθαρα πως το μεγάλο στοίχημα των εκλογών είναι το αν θα καταφέρει το ΠΑ.ΣΟ.Κ να κερδίσει την αυτοδυναμία ή όχι, επισημαίνοντας πως τα πάντα είναι οριακά...Εκτός αυτού, μετά τα debates η αντίδραση των εφημερίδων ομοίαζε φρικτά με αυτή που έχουν οι οπαδικές εφημερίδες μετά από το ντέρμπι...Όλοι έβγαζαν νικητή τον εκλεκτό τους και σκαρφίζονταν επιχειρήματα για να το στηρίξουν...Αυτό δεν αποτελεί έμμεση αποκάλυψη δημοσκοπήσεων, με στόχο τη συσπείρωση των ψηφοφόρων; Αλλά και στο κυβερνητικό στρατόπεδο δεν πηγαίνουν πίσω...Τα δικά τους παπαγαλάκια δημοσιεύουν ξεκάθαρα άρθρα του στυλ 'μειώνεται η ψαλίδα', ανεβαίνει η κυβέρνηση κλπ...Αλλά και τα μικρότερα κόμματα στο μέτρο του δυνατού προσπαθούν να επηρεάσουν τους ψηφοφόρους, χρησιμοποιώντας στοιχεία από κρυφά γκάλοπ...Και ρωτάω λοιπόν εγώ τώρα...Τι είναι χειρότερο; Να δημοσιεύεις δημοσκοπήσεις, ή να προσπαθείς να παραπλανήσεις τον κόσμο αναπαράγοντας σενάρια που προκύπτουν από μυστικά γκάλοπ, υπονοώντας αυτά που πραγματικά θέλεις να πεις...Τροφή για σκέψη όλα αυτά, αλλά κυρίως το γεγονός πως η δικαιοσύνη στην πρώτη περίπτωση έσπευσε να αντιδράσει, ενώ στις άλλες περιπτώσεις ποιεί την νήσσαν..

Για αυτό θεωρώ είναι καλύτερο να υπάρχουν φανερά γκάλοπ μέχρι το τέλος της προεκλογικής περιόδου, έστω και αν αυτά χρησιμοποιούνται κατά το δοκούν από τα κομματικά και τα δημοσιογραφικά επιτελεία...Στο κάτω κάτω σε μια τέτοια περίπτωση, μπορεί ευκολότερα ο απλός λαός να κατανοήσει και να μετρήσει την αξιοπιστία των εταιρειών δημοσκοπήσεων...Το παράδειγμα των πρόσφατων ευρωεκλογών είναι ενδεικτικό, όπου εκεί εν χορώ όλες οι εταιρείες έπεσαν εντελώς έξω...Κάτι τέτοια παραδείγματα, μπορεί επιτέλους να ξυπνήσουν τον λαό, που συνεχίζει υπνωτισμένος να πιστεύει σε ψέματα και φαντάσματα...Καλύτερα λοιπόν να αρθεί η απαγόρευση δημοσιοποίησης των δημοσκοπήσεων, διότι ειδάλλως όλοι υποτιμούν βάναυσα τη νοημοσύνη και την αντίληψη του απλού ψηφοφόρου...

Όπως επίσης καραμπινάτη υποτίμηση της νοημοσύνης μας, είναι και οι τρόποι μέσω των οποίων τα πολιτικά κόμματα προσπαθούν να μας πείσουν να τα εμπιστευτούμε για μια ακόμη φορά...Ειλικρινά, αναρωτιέμαι αν αυτοί οι άνθρωποι που απαρτίζουν τα κομματικά επιτελεία έχουν καθόλου μυαλό μέσα στο κεφάλι τους, ή είναι εντελώς χαζοί; Εκτός και αν ακολουθούν κατά γράμμα τις εντολές των επικοινωνιολόγων, αλλά και στην περίπτωση αυτή δεν τους λες και έξυπνους...Αντί να φροντίσουν να κρατήσουν χαμηλούς τόνους και να μην εξαγριώσουν τα πλήθη, αυτοί έχουν βαλθεί να μας σπάσουν τα νεύρα εντελώς...Μας βομβαρδίζουν καθημερινά με ενοχλητικά e-mails και sms, τα οποία μας ενημερώνουν για το καθημερινό πρόγραμμα ομιλιών κάθε κόμματος και του κάθε τυχάρπαστου υποψηφίου...Ταυτόχρονα μας βρωμίζουν τους δρόμους, τα σπίτια και τις εισόδους των πολυκατοικιών με διαφημιστικά κομματικά φυλλάδια, που είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν τα κοιτάζει κανείς ψηφοφόρος...Για να είμαι δίκαιος, θα πρέπει να πω πως σε σχέση με τις πρόσφατες Ευρωεκλογές, η κατάσταση είναι καλύτερη σε σχέση με τα φυλλάδια και τις αφίσες...Όμως έχει γίνει πολύ χειρότερη, στα πολυάριθμα e-mail και sms, που έρχονται να ταράξουν την ησυχία μας και να μας εκνευρίσουν...Ειλικρινά, ούτε επίτηδες να το έκαναν...Και αυτό το λέω γιατί δεν νομίζω πως υπάρχει τη σήμερον ημέρα άνθρωπος που δεν έχει αποφασίσει τι θα ψηφίσει και θα επηρεαστεί από ένα ενοχλητικό sms...Ειλικρινά και να είχα στο μυαλό μου να στηρίξω κάποιον(που δεν έχω...), αν μου έστελνε sms, θα τσαντιζόμουν τόσο πολύ, που δε θα τον ψήφιζα έτσι από αντίδραση...Είμαι ένας ώριμος (υποτίθεται...) άνθρωπος με ανοιχτό μυαλό, κρίση και άποψη και αν απεχθάνομαι κάτι στη ζωή μου είναι να υποτιμούν την κρίση και τη νοημοσύνη μου...

Όπως βάναυσα υποτιμούν τη νοημοσύνη όλων μας οι κομματικές συγκεντρώσεις που διεξάγονται στις μεγάλες πόλεις της χώρας...Δεν είμαστε πλέον στη δεκαετία του 80 όπου τότε ενδεχομένως να είχαν σημασία οι κομματικές συγκεντρώσεις και οι κομματικοί διαχωρισμοί...Μια εποχή, στην οποία ακόμη και τα καφενεία ήταν χωρισμένα σε πράσινα και μπλε...Πλέον έχουν παρέλθει σχεδόν 30 χρόνια από τότε και ελπίζω πως ο κόσμος έχει καταλάβει τη μηδαμινή ουσία του πράγματος...Υπάρχουν δυστυχώς όμως ακόμα κάποιοι που παρευρίσκονται σε τέτοιες συγκεντρώσεις και δεν λένε να βάλουν μυαλό...Ξεκαθαρίζω...Το να μένεις κοντά στο κέντρο της Αθήνας και να κατέβεις στην κεντρική συγκέντρωση ενός κόμματος, άντε να το καταλάβω...Το να μπαίνεις όμως σε ένα πράσινο ή γαλάζιο πούλμαν από ένα χωριό, το οποίο να σε μεταφέρει σαν πρόβατο στη μεγάλη συγκέντρωση της Αθήνας, συγχωρήστε με μα το θεωρώ μέγιστη ηλιθιότητα...Είπαμε όλα αυτά είναι ξεφτισμένες έννοιες και αφορούν διεφθαρμένα και άχρηστα κόμματα...Αυτά γίνονταν το 81 και το 85 όταν ο κόσμος πραγματικά προσδοκούσε μάταια μια πραγματική αλλαγή...

Στην προσπάθεια που κάνουν τα κόμματα να κερδίσουν τις εντυπώσεις, προσπαθούν να εμφανίσουν τεχνηέντως πως υπάρχει αθρόα κοσμοσυρροή στις συγκεντρώσεις τους...Για αυτό το λόγο οι μεγάλες συγκεντρώσεις βρίσκονται πάντα υπό την επιμέλεια μεγάλων σκηνοθετών, οι οποίοι προσπαθούν να δώσουν στην κοινή γνώμη μια πλαστή εικόνα...Στην προσπάθεια τους αυτή, αρωγοί είναι οι Πακιστανοί και διάφοροι άλλοι ξένοι άνθρωποι, οι οποίοι αντί λίγων Ευρώ είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν το εκάστοτε κόμμα...Έτσι αν κάνετε τον κόπο και παρευρεθείτε σε συγκεντρώσεις θα δείτε πως πολλοί από αυτούς που ανεμίζουν τις σημαίες είναι ξένοι...Το έχω ζήσει προσωπικά αυτό και στις κεντρικές συγκεντρώσεις του 2000, αλλά και μέσω αυτοπτών μαρτύρων ακόμα και στις πρόσφατες Ευρωεκλογές...Θα πει κανείς βέβαια, πως τόσο άχρηστα και δυσνόητα που είναι τα κομματικά προγράμματα, μόνο οι ξένοι μπορούν να τα καταλάβουν...Επίσης οι ξένοι βοηθούν και στο έργο της διανομής των φυλλαδίων...Μόλις προχθές, χτύπησε το κουδούνι της πολυκατοικίας και μόλις ρώτησα ποιος είναι...άκουσα μια φωνή να αναφωνεί...από το Πάσοκ είμαι (ναι, με τον τόνο στο ά...). Δεν μου φταίνε σε κάτι αυτοί οι άνθρωποι, άλλωστε ταλαίπωροι είναι και αυτοί σαν και εμάς...Μου φταίνε όμως τα κομματικά επιτελεία, οι παρατρεχάμενοι τους και οι σφουγκοκολάριοι τους...

Θέλω να πιστεύω πως ο λαός πλέον δεν πείθεται από τα μεγάλα ξύλινα λόγια και τις ψεύτικες υποσχέσεις και είναι απόλυτα συνειδητοποιημένος σε σχέση με όλα αυτά...Αν θέλω να ψηφίσω κάποιον συγκεκριμένο υποψήφιο ή κάποιο κόμμα, έχω την κρίση να επιλέξω...Θα μελετήσω το πρόγραμμα του, θα δω την προηγούμενη ζωή του, ενίοτε θα δω και κάποια τηλεοπτική του συνέντευξη...Δεν πρόκειται όμως να επηρεαστώ από τις στημένες διαρροές δημοσκοπήσεων, ούτε από τα χαζά sms και e-mails, ούτε από τα άχρηστα φυλλάδια, ούτε από τις τηλεοπτικές διαφημίσεις, ούτε φυσικά από τις κομματικές συγκεντρώσεις...Λυπάμαι αγαπητοί κύριοι...Αν επιθυμείτε να βρείτε πρόβατα, ξέρετε που θα απευθυνθείτε...Μη μου ξαναχτυπήσετε όμως την πόρτα, διότι στην περίπτωση αυτή η απάντηση μου θα είναι εκκωφαντική...Όπως εκκωφαντικό ελπίζω να είναι και το μήνυμα της κάλπης...

υγ1 Ξέρω πως είμαι αιθεροβάμων και ότι είναι πιθανόν πολλοί να διαφωνούν με όλα αυτά και να σαγηνεύονται ακόμα από τις κομματικές ιδεολογίες και να είναι στρατευμένοι σε διάφορα κόμματα και παρατάξεις...Δεν τους αδικώ, μήτε τους κακολογίζω...Καθένας έχει τις απόψεις του και είναι απόλυτα σεβαστές, αρκεί να είναι τεκμηριωμένες και να προέρχονται από αγνά κίνητρα και όχι να είναι προϊόν συμφέροντος...

υγ2 Ναι τα κόμματα είναι ξοφλημένα, ψεύτικα και χρεωκοπημένα...Αλλά σημαντική ευθύνη έχουμε και εμείς που τα στηρίζουμε...Για την προσωπική ευθύνη εμάς των ψηφοφόρων, σκοπεύω να αναφερθώ αύριο, στην τελευταία μου ανάρτηση σε σχέση με τις προσεχείς εκλογές...Θα γραφτούν σκληρά πράγματα, μα αληθινά...

υγ3 Ως επιμύθιο ένα ακόμη συγκλονιστικό βίντεο με ένα τραγούδι από μια τεράστια φωνή, που λέει συγκλονιστικές αλήθειες, συνοδευόμενο από κάποιες ταιριαστές εικόνες...Υποκλίνομαι στην αλήθεια και στη μαγεία του συγκεκριμένου άσματος...Διότι, σας έχουμε βαρεθεί πλέον όλους και όσο γρηγορότερα το κατανοήσετε, τόσο το καλύτερο και για εσάς και για τη δική μας ψυχική υγεία...

Τους μαθητές..τους τρώει το στρες...

Φθάσαμε αισίως στα μέσα του Σεπτέμβρη, μια περίοδος η οποία είναι η χειρότερη για κάθε έφηβο που σέβεται τον εαυτό του...Ο λόγος είναι προφανής...Ξεκινά και επίσημα η νέα σχολική περίοδος και αυτό για όλους τους μαθητές σηματοδοτεί την επανέναρξη μιας περιόδου ταλαιπωρίας, διαβάσματος και συνεχών μαθημάτων...Μια περίοδος, στη διάρκεια της οποίας, η έννοια ελεύθερος χρόνος είναι απαγορευμένος καρπός για τους μαθητές όλων των βαθμίδων του συστήματος εκπαίδευσης...Κρίνω λοιπόν σκόπιμο να αναφέρω κάποιες σκέψεις για το θεσμό του σχολείου και της εκπαίδευσης γενικότερα...

Πέρασε ήδη μια γεμάτη δεκαετία, από την εποχή που ο φτωχός συγγενής άκουσε για τελευταία φορά στη ζωή του το κουδούνι του σχολείου να χτυπά και να σημαίνει την έναρξη του μαθήματος...Μια γεμάτη δεκαετία η οποία δεν στάθηκε ικανή να σβήσει από το μυαλό μου τις αναμνήσεις από τη σχολική ζωή...Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής ακόμα θυμάμαι πολλές στιγμές και περιστατικά από τότε, έτσι για να νοσταλγώ αλλά και να ξανασκέφτομαι τα παλιά...Φαντάζομαι πως και εσείς είστε της άποψης, πως όταν γυρνάς έστω και νοερά στα παλιά, μπορείς με πιο ψύχραιμο βλέμμα να αποφανθείς για τα λάθη του παρελθόντος και να ζυγίσεις τις παλιές σου αποφάσεις...Εγώ πλέον αναπολώ εκείνα τα χρόνια και την ανεμελιά που τα διέκρινε..Βέβαια τότε δεν είχα την ίδια άποψη...Τότε ένιωθα αφόρητο το βάρος των εξετάσεων, των μαθημάτων και των φροντιστηρίων..Τότε ο σκόπελος των πανελληνίων εξετάσεων έμοιαζε σαν τη σημαντικότερη στιγμή της ζωής μου, που υποτίθεται πως θα μου έδινε το διαβατήριο για ένα καλύτερο μέλλον, με περισσότερες προοπτικές και λιγότερα προβλήματα...Τότε αγωνιούσα για ένα πρόχειρο διαγώνισμα...Τότε διάβασα και έμαθα έστω και προσωρινά, χιλιάδες ανούσιες λεπτομέρειες μόνο και μόνο στην προοπτική ενός καλύτερου βαθμού...Τώρα όλα αυτά μοιάζουν αστεία και μειδιώ μόνο και μόνο συγκρίνοντας τα υποτιθέμενα προβλήματα του τότε με τις καταστάσεις του σήμερα...

Το διάστημα που μεσολάβησε από τα δικά μου σχολικά χρόνια ως σήμερα όμως, δεν είναι τόσο μεγάλο για να μη σκέφτομαι την ψυχολογία των σημερινών μαθητών και το πως αυτοί βιώνουν τα τωρινά...Θα προσπαθήσω λοιπόν να μπω, έστω και νοητά, για λίγο στη θέση τους και να δω από τη δική τους οπτική γωνία την καθημερινότητα τους...Δεν θεωρώ πως οι απόψεις αυτές απέχουν και πολύ από την πραγματικότητα..Διότι μπορεί να μην έχω τον ενθουσιασμό ενός εφήβου, αλλά έχω πλέον καθαρό και ψύχραιμο βλέμμα και πλέον μπορώ να διαχωρίσω καταστάσεις...

Πρώτα πρώτα, οι σημερινοί μαθητές ασφυκτιούν από τις ανούσια πολλές ώρες μαθημάτων...Είτε 17 χρονών να είσαι, είτε 15 είτε 13 είναι φοβερό να μην μπορείς να πάρεις ανάσα ανάμεσα στις συμπληγάδες που δημιουργούν το σχολείο και τα απαραίτητα φροντιστήρια..Η μεγάλη πλειοψηφία των παιδιών ξοδεύει το σύνολο του διαθέσιμου χρόνου του στις μαθητικές του υποχρεώσεις και δεν του μένει καθόλου ελεύθερος χρόνος για να σκεφτεί, για να ξεκουραστεί, για να αναπτύξει κοινωνικές συναναστροφές...Πράγματα απαραίτητα και απολύτως βασικά για έναν έφηβο με εύπλαστη προσωπικότητα και εύθραυστη ψυχολογία...Μου φαίνεται πως ακούω ήδη στα αυτιά μου, φωνές από κάποιους από εσάς...Πολλοί και ιδίως οι μεγαλύτεροι μπορεί να είστε της άποψης, πως 'αν δεν πιεστεί το παιδί στην εφηβεία, πότε θα πιεστεί;' Η απάντηση είναι ξεκάθαρη...Θα πιεστεί αν περάσει στο πανεπιστήμιο..θα πιεστεί στο στρατό...θα πιεστεί σίγουρα στη δουλειά του...στη συνέχεια θα κάνει οικογένεια και οι υποχρεώσεις τότε θα του δημιουργήσουν πραγματική πίεση και άγχος για το μέλλον...Μια ζωή γεμάτη πίεση προμηνύεται λοιπόν και ελάχιστοι είναι αυτοί που κατορθώνουν να ξεφύγουν από αυτή και να ζήσουν χωρίς αυτή...Επομένως, ας χαλαρώσουμε λίγο την πίεσή όσο τα παιδιά είναι μικρά και ας τα στηρίξουμε, διότι στο τέλος από την πολλή πίεση θα σκάσουν και τότε οι συνέπειες θα είναι πραγματικά απρόβλεπτες...

Στην πίεση αυτή συντείνουν σε μεγάλο βαθμό τόσο οι γονείς,όσο και το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα...Τουλάχιστον οι γονείς έχουν αγνά κίνητρα και επιθυμούν να παρέχουν στο παιδί τους, ότι είναι πραγματικά απαραίτητο για να καταφέρει αυτό να σπουδάσει και να κάνει κάτι καλό στο μέλλον...Για το σκοπό αυτό, μάλιστα προβαίνουν πολλές φορές σε μεγάλες θυσίες (κυρίως οικονομικές), πέρα από τις πραγματικές τους δυνατότητες, για να βοηθήσουν το παιδί τους τόσο στην περίοδο των εισαγωγικών εξετάσεων, όσο και νωρίτερα...Κανείς δεν αμφισβητεί τα αγνά κίνητρα των γονέων..Όλα αυτά όμως δημιουργούν αφόρητη πίεση στο παιδί, ειδικά στην κρίσιμη περίοδο της εφηβείας...Διότι το παιδί τότε, πέρα από άγχος για το μέλλον, αισθάνεται την ανάγκη να επιτύχει οπωσδήποτε υπό το βάρος των οικονομικών θυσιών των γονέων...Αυτό το βάρος πολλές φορές είναι δυσβάσταχτο και επιφέρει ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα από αυτά στα οποία αποσκοπεί...

Την καίρια ευθύνη όμως για όλα αυτά την έχει το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας, αλλά και όλοι αυτοί που το δημιούργησαν και που ασέλγησαν στη συνέχεια πάνω του, υπό το πρόσχημα των μεταρρυθμίσεων..Όλοι αυτοί που ξεφτίλισαν την έννοια του σχολείου και το απαξίωσαν σε τόσο μεγάλο βαθμό, που πλέον κανείς μαθητής δεν μπορεί να επιτύχει αν δεν υπάρχει συμπληρωματική βοήθεια...Όλοι αυτοί που γιγάντωσαν τόσα χρόνια την παραπαιδεία και έκαναν απαραίτητο το φροντιστήριο σε όλα τα μαθήματα, ως απαραίτητη προϋπόθεση καλών βαθμών...Όλοι αυτοί που αποφάσισαν να επιβραβεύουν την παπαγαλία και την αποστήθιση, αδιαφορώντας για έννοιες όπως κριτική σκέψη, κατανόηση και αληθινή μόρφωση...έννοιες θεμελιώδεις για τη δημιουργία ελεύθερων και σκεπτόμενων ανθρώπων...Διότι, η πραγματική έννοια της παιδείας και συνάμα η μεγάλη χρησιμότητα της πέρα από τα βασικά,είναι να προσφέρει αντικειμενικές γνώσεις, να δημιουργεί κριτική σκέψη, να πλάθει την προσωπικότητα των παιδιών και να δημιουργεί σκεπτόμενους και ανοιχτόμυαλους νέους...Αλλά ποιος να νοιαστεί για τέτοια πράγματα..;Όλοι αυτοί που οδήγησαν στον τάφο την δημόσια παιδεία και την απαξίωσαν σε τόσο μεγάλο βαθμό, ενισχύοντας την ιδιωτική εκπαίδευση...Αυτοί οι άνθρωποι γιγάντωσαν την παραπαιδεία και την ιδιωτική εκπαίδευση, δημιούργησαν στρατιές ανέργων με άχρηστα πτυχία και οδήγησαν το σύστημα στην πλήρη κατάρρευση...Αυτοί οι άνθρωποι, που μειώνουν συνεχώς τις δαπάνες για την παιδεία και αλλάζουν κάθε τόσο εκπαιδευτικά συστήματα κάνοντας πολιτική στου κασίδη το κεφάλι, με πρόσχημα το δημόσιο συμφέρον...Την ίδια στιγμή η παραπαιδεία και η ιδιωτική εκπαίδευση ανθούν παντού, ενώ ακόμη και οι εκπαιδευτικοί που διδάσκουν στο δημόσιο διδάσκουν και ιδιαίτερα μαθήματα...Αλλά ποιος νοιάζεται για όλα αυτά; Όλοι υποσυνείδητα τα έχουμε αποδεχθεί σαν μέρος του παιχνιδιού και κανείς δεν ενδιαφέρεται για την αλλαγή του...Και στη συνέχεια όλοι μιλάμε για το υπέρτατο αγαθό της δωρεάν παιδείας...Και ρωτάω εγώ...που την είδατε άραγε; Στα πανάκριβα φροντιστήρια, στα ιδιαίτερα, στα πανάκριβα βοηθήματα πείτε μου που....Διότι σε ένα σοβαρό εκπαιδευτικό σύστημα ο καθηγητής και ο δάσκαλος θα πληρωνόταν καλά και δεν θα είχε ανάγκη να κάνει ιδιαίτερα, ενώ ο μαθητής θα έπαιρνε όλες τις απαραίτητες γνώσεις από το δημόσιο σχολείο..Ενώ τώρα (όπως και πριν από μια δεκαετία) οι ώρες του σχολείου είναι οι ώρες της χαλάρωσης και του χαβαλέ για κάθε μαθητή, αφού όλη η γνώση τους παρέχεται στα φροντιστήρια..Ποιος ευθύνεται για όλα αυτά; Σε καμία περίπτωση πάντως οι μαθητές...

Οι σημερινοί μαθητές έχουν και δύο θέματα περισσότερα, που δυσχεραίνουν την κατάσταση την οποία καθημερινά ζουν...Κατ' αρχάς έχουν την ατυχία να είμαστε σε προεκλογική περίοδο...Επί της ευκαιρίας αυτής, όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί με αφορμή τον αγιασμό της περασμένης Παρασκευής επισκέφτηκαν σχολεία για να ευχηθούν στους μαθητές και να παραστήσουν τους ανθρώπους που νοιάζονται για την κατάσταση των σχολείων...Ποιοι οι επίσημοι νεκροθάφτες του εκπαιδευτικού συστήματος...Άνθρωποι πολυεκατομμυριούχοι που νοιάζονται μόνο για το θεαθήναι και τις κάμερες και για τίποτε άλλο...Αλλά από αυτούς δεν περιμένω κάτι...Ήθελα όμως να ήξερα οι διευθυντές, οι καθηγητές και οι γονείς τι έκαναν...Το αποδέχτηκαν αυτό και το είδαν ως τιμή, αντί να τους πετάξουν αυγά, ντομάτες και κάθε είδους ζαρζαβατικό; Δυστυχώς όμως υπάρχουν ακόμη πολλοί χειροκροτητές...Και μη με κατηγορήσει κανείς πως τσουβαλιάζω όλους μαζί συλλήβδην τους πολιτικούς...Αφού αυτό τους αξίζει...Και μην πει κανείς για το περιβόητο άρθρο 16 και τις αντιδράσεις μερικών, διότι αυτές οι αντιδράσεις είναι παντελώς υποκριτικές και το ενδιαφέρον ψεύτικο...Και για να το πω και πιο ωμά...Η κατάντια της χώρας αυτής είναι να επισκέπτονται τα σχολεία οι πολιτικοί, τα παιδιά των οποίων φοιτούν σε πανάκριβα ιδιωτικά σχολεία(αριστερών και δεξιών συμπεριλαμβανομένων) και δε μιλά κανείς για αυτό...Φαίνεται σε όλου φυσικό κάτι τέτοιο...Άνθρωποι οι οποίοι υποστήριξαν με θέρμη το άρθρο 16 στέλνουν τα παιδιά τους στα ακριβότερα ιδιωτικά σχολεία της χώρας...Δεν ξέρω αν φαίνονται αυτά παράξενα μόνο σε εμένα...Ειλικρινά, νευριάζω μόνο που το σκέφτομαι και δεν μπορεί να το χωρέσει ο νους μου...Και δε μιλά κανείς...

Φετος οι μαθητές έχουν έναν περισσότερο βραχνά να αντιμετωπίσουν και αυτός δεν είναι άλλος από το μεγάλο πανικό που δημιουργούν κάποιοι για προφανείς οικονομικούς λόγους για την περιβόητη γρίπη των χοίρων...Δεν ξέρω αν αυτό το θέμα απασχολεί πραγματικά τους μαθητές, αλλά είμαι βέβαιος πως οι γονείς είναι τρομοκρατημένοι ήδη με βάση όσα ακούν...Το έχω προσωπικά διαπιστώσει και εγώ, μιλώντας με ανθρώπους που τους θεωρούσα ανοιχτόμυαλους και σκεπτόμενους..Δεν κατηγορώ φυσικά τους γονείς, αυτοί έχουν κάθε δικαίωμα να ανησυχούν...Θα τους συνιστούσα όμως την προσοχή στο εξής...Πιο επικίνδυνη μορφή γρίπης είναι αυτή που μπορεί να προξενηθεί όταν ένας πολιτικός επισκέπτεται ένα σχολείο...Μετά από κάθε τέτοια επίσκεψη πρέπει να γίνεται απολύμανση στο χώρο...Αυτή είναι η πιο επικίνδυνη μορφή της γρίπης των χοίρων...Διότι όπως είναι γνωστό, οι πολιτικοί είναι τα χειρότερα γουρούνια που υπάρχουν...Εφιστώ την προσοχή λοιπόν σε όλους και ιδίως σε γονείς και μαθητές...

Υπό αυτό το καθεστώς καταπίεσης, στρεβλών λογικών και ανούσιας γνώσης καλούνται οι μαθητές να φοιτήσουν λοιπόν στα ελληνικά σχολεία...Μετά από όλα τα προηγούμενα, μπορεί κάποιος να πει πως οι μαθητικές κινητοποιήσεις που συμβαίνουν ανά τακτά διαστήματα είναι άδικες και χωρίς βάση; Κατανοώ πως πολλές φορές οι αντιδράσεις ξεπερνούν τα όρια και γίνονται και υπερβολές...Άλλες φορές τέτοιου είδους αντιδράσεις καπελώνονται από διάφορους καιροσκόπους επιτήδειους...Με το χέρι στην καρδιά όμως...μπορεί να ρίξει κανείς άδικο στα παιδιά αυτά;...άλλωστε και εμείς δεν περάσαμε τα ίδια...όσα χρόνια και να περάσουν η κατάσταση γίνεται χειρότερη και τα νεύρα τεντώνονται...Είναι αυτός ο θυμός που οδηγεί τα παιδιά στην αντίδραση...Τέτοιου είδους αντιδράσεις, εμένα μου δείχνουν σκεπτόμενους και ώριμους έφηβους και αυτό είναι υγεία για την κοινωνία...Ξέρω πως πολλοί περιχαρακωμένοι στο συντηρητικό καβούκι σας, διαφωνείτε κάθετα με αυτά και αυτό είναι θεμιτό...Αλλά ευτυχώς υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που αντιστέκονται στην αποχαύνωση και αντιμάχονται τη γενικότερη σαπίλα...Έστω με απλές σφεντόνες, απέναντι σε τανκ...Η μάχη μετράει όμως...Ας μην αδικούμε λοιπόν τους μαθητές όταν άντιστέκονται στο μέλλον που κάποιοι δημιούργησαν σε αυτούς, χωρίς ούτε να τους ρωτήσουν, ούτε να αφουγκραστούν τις πραγματικές τους ανάγκες και φυσικά χωρίς να νοιαστούν για την ψυχή και τα αισθήματα τους...

υγ1 Και η συνέχεια γνωστή...Μπαίνουν οι νέοι στο πανεπιστήμιο και ργανώνονται στις φοιτητικές παρατάξεις...Λάθη πολλά έκανα στη ζωή μου...Ευτυχώς όμως ποτέ αυτό...

υγ2 Το παρακάτω video είναι ένα από τα μεγαλύτερα διεθνή rock τραγούδια...Παρακολουθήστε το συγκλονιστικό videoclip για να συνειδητοποιήσουμε όλοι μαζί τι επιθυμεί το εκπαιδευτικό σύστημα...Μαθητές σε πλήρη τυποποίηση, που βγαίνουν μέσα από την κρεατομηχανή της ομοιομορφίας...Τόσο ωμό και συνάμα τόσο αληθινό σε σχέση με την υπάρχουσα κατάσταση...Απολαύστε λοιπόν το 'another brick in the wall' και κάντε άφοβα τους συνειρμούς σας...